Op de stoep bij Gwy

'GR' staat niet voor Gruwelijk Rap. Neen ... 'GR' staat voor Grote Route.
In het Frans staat 'GR' voor Grande Randonnée. GR-paden zijn paden voor wandelaars, trekkers en hikers. Je herkent ze aan de wit-rode merktekens
Zo een GR-pad is de GR128. De GR128 begint in Wissant in Frans-Vlaanderen, komt in het West-Vlaams Heuvelland België binnen. De GR128 slingert zich verder door Vlaanderen en Limburg. Dan steekt ze aan het 3landenpunt de grens over om in Aachen te eindigen. De GR128 is de Vlaanderenroute en is zo een 650 km lang.

De wandelsport vereniging Egmont uit Zottegem, stapt geregeld een stuk van een GR-pad in Wallonië of Vlaanderen.
Woensdag 23 september stapten ze een deel van de GR128, het stuk tussen Roeselare en Tielt. Als groep namen ze de trein in Zottegem naar Roeselare, om dan later in het station van Tielt de trein huiswaarts te nemen, na de tocht dan.

Iets na 8 uur kwamen de wandelaars in Roeselare aan. Patrick en Bianca hebben de tocht voorbereid. Ze hebben de kaart en de wegbeschrijving. Zij gaan als eerste man, en de andere wandelaars kunnen gewoon volgen. In het begin hebben ze de kaart wel nodig, want we moeten aansluiten op de GR. Iedereen is ook blij als we de witrode merktekens zien. Dan kan de wandeling echt beginnen. Na de tocht door de straten, is het leuk om nu over de paadjes te lopen. Langs de Kleiputten gaan we naar het Sterrebos. We lopen door de dreven die als een ster in het bos liggen. Verder naar Rumbeke nu weer wat asfalt en wegen, die ons naar het kanaal Roeselare-Leie brengen. Aan een biogas installatie bereiken we het kanaal, dat we een tijd links van ons hebben. We steken het kanaal over, en gaan naar Kachtem.
In een café hebben we daar de grote rust. Tijd om de boterham op te eten. We zijn met 48 wandelaars. en het café is gelijk vol.
Een stamgast vroeg of we helemaal vanuit Zottegem te voet kwamen. We konden hem gerust stellen.
Na de lunchpauze sluiten we weer op het GR-pad aan. Het wordt mooi als we het Ardooise domein 't Veld bereiken. Hier hebben we weer paden door het bos. In mijn ogen was dit domein het mooiste stuk van deze dagtocht. In het bos met de vijvers erin, valt het op hoe droog alles is. Een van de vijvers is praktisch leeg.
Het laatste deel van de wandeling toont ons de toren van Diest. Langs landbouwpaden, en soms door maisvelden gaan we in de richting van de spoorweg.

Als we het station bereiken, hebben we nog een half uur. Ruim de tijd om nog wat te consumeren in het café op de hoek.
Het was een mooie, droge wandeltocht vandaag op een mooie nazomers dag.
Egmont heeft haar website op: http://www.wandelclubegmont.be/