Op de stoep bij Gwy

De Doetjes waren erbij in de 2de editie van de OXFAM Trail Walk.

In 2009 namen 175 teams deel. Daarvan verschenen er 162 aan de start. Ook wij = wandelteam 66 "De Doetjes". Dank zij de steun van familie, vrienden, kennissen, en aktiviteiten die we opgezet hadden,  hadden we vooraf 1647 € ingezameld voor de projecten van OXFAM. Hartelijk dank aan de schenkers.

149 teams hebben de eindmeet bereikt. Wij bereikten de finish om 7u04. Ons teamlid Martine had gezegd: "We zijn ondertussen een jaartje ouder, maar dat wil niet zeggen dat we er nu een uurtje langer over gaan doen".  En gelijk had ze. Ook dit jaar hebben we de trail walk in 24 uur afgelegd. Ons volledig team heeft het parcours volledig afgelegd. Een mooie score in de rangschikking bovendien - al zeggen we het zelf.

Het was een moeilijk parcours.
Gelukkig hadden we veel steun.
Ons bevoorradingsteam stond op de aangeduide rustposten voor ons klaar. Ze moedigden ons aan en verzorgden ons.  Zo een goede ploeg, dat geeft een goed gevoel. En wat ook veel plezier deed, dat waren de SMS-jes en de telefoontjes van familie en vrienden. Dat doet deugd aan het hart.
Supporters, bij deze, hartelijk dank.

Clement heeft ondertussen al wat foto's op het internet geplaatst. Klik hier voor het album bij Picasa.

Het hoogste punt van België. Daar zaten De Doetjes zaterdagmiddag.

43 km van de OXFAM Trail Walk hadden we achter ons. We, dat is wandelteam "De Doetjes". Met rugnummer 66 namen we deel aan die voettocht door het wondermooie natuurgebied van de Hoge Venen. Mooi was de tocht, maar meedogenloos.

Het begon braaf, de zaterdagochtend om 7 uur. De Doetjes tesamen met meer dan 150 andere teams van 4 personen startten de OXFAM Trail Walk in groep. De snelle gasten, de lopers voorop. Aanvankelijk bleven we te samen. voor een tocht door Eupen. Het begon snel. Om 9 uur hadden we bij de 1ste rust aan Raeren al 12 km achter de rug. Doorheen het Hertogenwoud bleven we voor en achter ons de wandelaars van de andere teams zien. We wandelen langs het meer van Eupen om dan later in Ternell onze tweede checkpoint te hebben. Het was middag en tijd voor de lunch. Van de organisatie kregen we een lunchpakket. Ons dat we konden aanvullen vanuit de bevoorrading , en ons supportersteam stond klaar. Zo konden we dat wat aanvullen.
Na de lunch weer op weg. Nu op weg ? Een trail is wat anders dan een weg. Smalle paadjes slingeren langs een stroompje dat we lange tijd volgen. De Hill noemt het, of de Helle. We mogen naar boven. Het is bijna klauteren. Gelukkig zijn er balustrades om ons aan vast te houden. Eens boven is het een stukje rechte weg. Een team van  4 vrouwen passeert ons. Het zijn de Nordic4oxfemmes. Na het klimwerk van daarnet kunnen ze nu gezwind doorstappen.
Op waterpunt 2 aan de Brücke Hill worden we nog een ingechecht. Ik zie dat er aan de laptop zo een stick met modem hangt. De inrichters geven de scan rechtstreeks op het net door, zodanig dat de supporters thuis ons ook kunnen volgen. We blijven niet lang zitten. De muggen zien ons te graag.

Met een flinke klim stappen we van het stroompje weg over een pad van losliggende stenen. Later passeren we door een gebied dat de Bongard noemt. Daarna verandert het pad in een slingerend wegje door drassig gebied. We mogen niet links of rechts van het pad afwijken, of zakken weg in de sponsachtige bodem. Helemaal mooi wordt het als we weer het riviertje naderen. Nu is het echt  uitkijken,waar we onze voeten moeten plaatsen. De ene wandelaar moet de andere helpen om niet van zo een gladde rotsblok weg te schuiven. Gelukkig dat het niet regent, want het is zo al moeilijk. Pfff ;;;; we komen stilletjes aan meer vlonderpaden tegen. We bewandelen de GR verder en zien de toren van Le Signal de Botrange voor ons. Na dit koninginnestuk volgen nog wat lange rechte stukken door het hoge veen over langlaufpaden. En dan zijn we op het hoogste punt van België.

Ons bevoorradingsteam had ginder tafel en stoelen klaar gezet. Zo konden we even bekomen en ons voorbereiden op het vervolg van de trailwalk.

Het wandelteam 66 "De Doetjes" heeft de Trail Walk afgelegd.
De OXFAM Trail Walk gaat door in Eupen. Ons wandelteam nam dit jaar voor de 2de keer deel. We verbleven dit jaar in een gite in Ovifat.

Zondagmorgen om 7 uur hadden we de spoortocht van 100 km afgelegd, en we reden weer naar de gite, om te slapen. Maar eerst gingen we nog ontbijten. 

Aan de tafel naast ons zaten uitgeslapen mensen. Zij droegen ook de armband van de OXFAM Trail Walk. En toch zagen ze er zo fris uit.

Hoe kan dat, na zo een  zware tocht?

Het was een team die deze tocht gelopen heeft, teamrunners.  De zaterdag avond waren zij al binnen. En zij hadden al geslapen. 

Leuk is nu dat dit team op de kaart staat,  die OXFAM verspreidt om deelnemers te zoeken aan dit evenement in het laatste weekend van augustus. Het enthousiasme straalt er vanaf. De achterkant van de kaart heb ik ook ingescand. De inschrijvingen voor 2010 zijn al open.

Dit is een scan van een oude postkaart. Op de foto zie je de watertoren aan het kanaal. Het zeekanaal is verlegd en de watertoren is niet meer in gebruik. Er verandert nogal wat in Zelzate.

Ivan Wauters brengt die veranderingen op zijn website in beeld: Hij toont een oude foto, die hij uit een boekje gescand heeft. Hij geeft daar wat uitleg bij, en dan laat hij ook zien met een recente foto hoe de situatie er nu uitziet.

Dit is de URL: http://users.telenet.be/wauters

Zaterdag 29 augustus, de dag van de 100 km Trail Walk in de Hoge Venen.

Volg ons op het net:

http://www.oxfamsol.be/nl/trailwalker-results-2009.php

In 2009 staat de zorg centraal in de Open Monumenten Dag. Voor een oppervlakking iemand als ik, is dat een moeilijk thema. Er zijn meer mensen als ik. Dus maar goed dat dit eens gefocust wordt.
De open monumenten dag dit jaar is zondag 13 september 2009.
Voor Zelzate worden de schijnwerpers gericht op Home Bloemenbos en op het psychiatrisch centrum Sint Jan Baptist.
Bloemenbos is opgericht in 1955. Het  rustoord en verzorgingstehuis wordt beheerd door het OCMW van Zelzate.
Sint Jan Baptist is een instelling van de Broeders van Liefde aan het kanaal Gent-Terneuzen. Het gesticht brengt al meer dan 100 jaar een verhaal van bouwen, verbouwen en vernieuwen. Het werd opgetrokken volgens dezelfde opvattingen als het Guislainstituut in Gent. Maar even niet vergeten dat het ginder toen heide was, geen industrie. Sidmar is er pas in 1967 of zo gekomen.

Klik op http://openmonumenten.zita.be/oost-vlaanderen/zelzate voor de aanwijzingen van de dag.

Woensdag was ik met de parochie op uitstap in Eeklo. Wie dacht dat er in Eeklo weinig te zien, kon zijn mening herzien.
Op de markt verdeelden we ons in twee groep van elk zo'n 20-tal mensen. Ik zat bij de groep met als gids Robert. Die mijnheer trok met ons door de binnenstad. We begonnen aan het stadhuis met belfort.  Daarna besteedden we ruim aandacht aan de kerk, en de verschillende kunstvoorwerpen die er zich in bevinden. De neogotiek komt ook in burgerhuizen tot uiting. Die gebouwen dateren van eind 19de en 1ste helft 20ste eeuw.
De aandacht verlegde zich nadien naar het interbellum Waarbij de gids ons deed kijken naar de art deco. Helemaal verrassend is de voorgevel en etalage van een tabakswinkel, een winkelpand dat er nog uit ziet als een 100 jaar geleden.

Na deze leerrijke tocht, werd de uitstap afgerond met een eetmaal in het Kapittelhuis.

In het weekend ben ik met het wandelteam De Doetjes op de OXFAM Trail Walk in de Hoge Venen.

Een mens kan niet op meer plaatsen tegelijk zijn.
Als ik niet aan de OXFAM Trail Walk zou deelnemen, zou mijn keuze zijn:

• 29 augustus: de mosselfeestentocht van mijn eigen wandelclub, De Kwartels
• 30 augustus: de tocht door de Rupelstreek ingericht door de wandelsportvereniging van een goede wandelvriend.

Morgen is het 27 augustus, dan zullen we weten wie de doelstelling van fondsenwerving gehaald heeft, en nu de doelstelling van de 100 km zal kunnen aanvangen in de OXFAM Trail Walk.
Ik ben er gerust in. Al mijn wandelkennissen hebben het financieel doel gehaald, en zullen aan de start in Eupen verschijnen.

Het Schorrestapperke viel weer in mijn brievenbus. Het Schorrestapperke is het clubblad van WSV Schorrestappers uit Boom. Tussen de artikelen door heb ik met veel belangstelling het verslag gelezen van de Wandelvierdaagse in Nijmegen. Ik was met de Schorrestappers mee, en dan is het extra leuk de 4daagse te herbeleven.
Het was de laatste keer dat Luc en Warda deze schitterende uitstap inrichtten. Andere Schorrestappers gaan nu proberen  de traditie verder te zetten. Dat kan natuurlijk alleen maar als er voldoende wandelaars met de Schorrestappers mee willen. De Schorrestappers zorgen ervoor dat je ingeschreven wordt, dat je met de bus mee kan naar een vakantiehoeve in Nederland, en dat je vandaaruit iedere dag naar de startplaats gebracht wordt. En er gaat een kookploeg mee.
Mocht je geïnteresseerd zijn mail dan naar de Boomse wandelclub: schorrestappers.nijmegen@scarlet.be of hou de website in het oog: http://www.wsvschorrestappers.be.
Als niet-lid is het duurder dan voor de eigen leden. Het is evenwel spotgoedkoop in vergelijking met de bedragen die je moet betalen als je zelf verblijf en overnachting moet regelen.
Ik neem me in ieder geval voor om er weer bij te zijn.

Na het doornemen van mijn paklijst voor de OXFAM Trail Walk, heb ik maandag toch nog twee hulpmiddelen ingekocht: een waterzak en een hoofdlamp.

Ik heb zo een plastiek waterzak gekocht, een zak met een slang en mondstuk, dat achterin de rugzak gestoken wordt.
De voornaamste reden was dat ik tijdens de laatste tochten met die hitte heel wat drinkwater nodig had. De OTW vertelt in haar checklist dat een drinkbus verplicht is. Minimum 1 liter per persoon. Daar voldoe ik dan ruim aan.
Zo een drinksysteem laat de handen vrij en nodigt uit op regelmatig wat te drinken.
Ook heb ik een hoofdlamp gekocht. In de winkel was een volledig rek vol gehangen met een ruim assortiment van hoofdlampen. En in alle prijsgamma's. Het was moeilijk kiezen. Het is er uiteindelijk een geworden met verstelbare hoofdband, kantelbaar, zodanig dat het vooruit dan wel naar beneden kan schijnen, En een met een vrij sterk licht, dat evenwel ook in een lichtere stand kan. Er zit bovendien een batterij indicator in. Wel handig dacht ik. Er zaten batterijen bij, maar ik heb er me toch gelijk oplaadbare batterijen bijgekocht.