Op de stoep bij Gwy

Om kwart voor elf kwam ik weer aan de startzaal. Neen toch niet, maar er wel vlakbij. Onze 1ste rust was in de Kapittelzaal aan de Sint Hermes kerk. Na een soepje en een broodje stapte ik langs de ruines op voor het 2de traject. Onderwijl deed ik een stomme val. Hoe bestaat het ? Een stoeptegel die wat hoger ligt, en ik struikel erover. Gelukkig zijn er altijd bereidwillige medewandelaars die je even recht helpen. Dank daarvoor. Zo erg is het nu ook weer niet. In "De Spil" onze 2de rust neem ik wel de tijd om de wonden wat uit te wassen. Aan mijn handen zie je niets. Mijn linkerelleboog is serieus geschaafd. En mijn rechterknie lijkt wel een donkere vuile rode plek. Nu volgde de derde etappe, een etappe van 8 km in mijn keuze. Het mooiste stuk van de tocht. De wandelpijlen lieten ons door het Muziekbos dwalen. En weer eruit. En weer erin langs een steile klim op de Fortuinberg. Even bovenop onderbrak ik toch de tocht om op een terrasje aan de Boekzitting wat te drinken. En dan weer verder, afwaarts nu, weer naar de rust in "De Spil" . Ondertussen zag ik dat er in Ronse 24 uur op 24, 7 dagen op 7 gewerkt wordt. De grote bedrijfshallen zijn wel een tegenstelling tot de vervallen fabriekspanden dichter bij het stadje.
Na een babbel en een drankje op de 3de rust, vertrok ik voor de laatste etappe. Weer eens zo een etappe waar een mens graag voor in Ronse komt wandelen. Mooie vergezichten. Leuke wandelpaden. En dan weer het stadje in. De mooie tocht zat erop. Veel volk bij de starzaal. Ik passeerde de helpers van het Rode Kruis, en vroeg hen of mijn wonden bijzondere verzorging nodig hadden. Met zuurstofwater hebben ze de aarde en zand eruit laten borrelen. Een zalfje erover en een windsel errond. Iedereen kon zo wel zien dat ik bij het Rode Kruis langs geweest ben. Ik zal tijdens hun sticker aktie een extra sticker kopen dit jaar.