Op de stoep bij Gwy

Terwijl ik de Doto stapte kreeg ik heel wat berichtjes op mijn mobieltje.
Berichtjes van thuis, van familie en vrienden. Bemoedigende berichten. Aanmoedigingen.
Berichtjes van andere Doto-stappers. Hoe komt het ? Veel van mijn wandelvrienden waren voor mij in de tijd. Naarmate de tocht volgde, zelfs 2 tot 3 uur eerder.
Mijn mobieltje is een Blackberry, en zo kon ik via internet ook de tracking van andere wandelaars volgen. Mijn kompanen kregen dat in de gaten, en dan vroegen ze bijv. Waar zit de Rudy ? Zit die voor of achter ons ? Waar zit de Gino ? Zijn er nog meer mensen van uit die gemeente die meedoen?

Al wandelend is het moeilijk om die kleine toetsjes van de telefoon te bedienen. En --- ik weet niet hoe bij je is, maar --- bij mij zwellen de vingers onderweg steeds op. Naar het einde van de tocht kan ik geen letter meer ingetikt krijgen. Dan stuur ik geen SMS-jes meer, maar babbel ik gewoon. Daar is een telefoon toch voor gemaakt ? Is het niet?

Dank aan al de mensen die ondersteuning geboden hebben op deze zware, hete, mooie tocht.

Doe je in 2010 ook mee ? Het is dan vrijdag de 13de.