Op de stoep bij Gwy

Amaai !!! Dat een mens zo nat kan worden. Ik had nochtans een regenjas aan. Mijn wandelmaat vertelde bij de aankomst dat hij me uit het Schipdonkkanaal opgevist had. De mensen zouden hem nog geloven ook. Hij was mogelijks nog natter dan ik.

Zondagmorgen was ik op stap door het Meetjesland. Ik nam deel aan een wandeltocht die vanuit de sporthal van Eeklo vertrok. Het was een veel belovende wandeling, een drie sterren evenement van AKTIVIA. Tijd noch moeite werden gespaard om er een succes van te maken. Een selecte groep sponsors en een enthousiast team van medewerkers stonden klaar voor de wandelaar.
Maar ...... die regen !!!!!
De grote parking voor de sportzaal was leeg in de regenvlaag, toen ik aankwam. Ik schreef me in voor de 24 km, en wachtte een kwartuur tot wanneer de ergste bui voorbij was. Toen de neerslag wat minderde zette ik aan.
Het minderde wel, maar het hield niet op. Afin door weiden en koude keukens trok ik door de beregende natuur. Als je van de natuur houdt, moet je ook eens de minder prettige aspecten erbij  nemen.
Geloof me, ik was maar al te blij toen ik de rust aan de Bellebargiebossen bereikte. Even neerzitten in een overdekte plek, een zaal. Ik kocht een warme soep. Dat deed deugd.
De 12 km splitste zich af na de rust. De langere afstanden trokken verder naar rechts. De wandelpijlen brachten ons langs de spoorlijn Eeklo-Gent in de  richting Het Leen.
Hier had ik het even moeilijk. In plaats van het domein binnen te gaan, dacht ik eraan om maar terug te keren naar de startplaats. Maar wie zei iets over wilskracht en volharding ? Ik dacht aan de pelgrims die te voet onderweg zijn naar Santiago. Ook zij stappen door. Waarom zou ik dan opgeven?  En ik stapte dan toch doorheen het  Leen.
Het Leen uit, zat ik in de rust bij Madou, met wat wandelaars van de Nacht. Linda zat er, en vader Moerman kwam ook binnen.
Ik genoot van een koffie met Eeklo's gebak.
Buiten leek het weer op te klaren, en ik vatte de laatste 10 km aan. Die opklaring duurde maar even. Het begon opnieuw te gieten. En nu net in een traject dat ik nog nooit bewandeld had. De pijlen stuurden ons naar de voet van de windmolens, die zo het gezichtseinder van het Eeklo's landschap beheersen.
De windmolens blijken aan de overkant van het water te staan, en zie ik daar geen clubgenoot aan de overkant ? Inderdaad de wandelpijlen sturen de wandelaar over een brug, En nu mag ik door het natte gras aan de voet van de windmolens passeren.
We hebben nog een rust in de kantine van de jachthaven. Mijn clubgenoot is er nog. En we wandelen verder het laatste traject. Het mag dan regenen en gieten, geen weg is lang in goed gezelschap. Doornat maar voldaan komen we in de startzaal aan.
De medewerkers hebben hun goed humeur niet verloren. Laat me ook even  vertellen,dat we ons groen bonnetje kunnen inruilen voor een Filliers, en ons blauw bonnetje voor een bloempje.

Klik hier voor mijn foto's. Het zijn er niet veel.
En klik hier voor de website van de wandelclub.

En terwijl ik dit in tik schijnt buiten de zon.