Op de stoep bij Gwy

Vrijdag de 5de juni nam ik autobus 96 en 58 naar Brugge. Doel was de 100 km tocht van Brugge-Boekhoute-Brugge.
Ik was er ruim op tijd. De deur van het inschrijvingslokaal was nog niet eens open, en ik stond toch al binnen.
Zo vroeg zijn is leuk, zo zag ik al de andere wandelaars binnen druppelen. De snellen die zo 100 km in minder dan 12 uur doen, de Euraudaxers die er minder dan 20 uur over doen. Veel bekende gezichten, en ook nieuwe.
Er heerste een opgewekte stemming in de startzaal. We starten in groep om 18u. De tocht brengt ons door het Brugse Ommeland en het Meetjesland. Van Brugge oostwaarts naar Eeklo en dan verder tot bij Boekhoute. We volgen eerste de rode pijltjes van de Brugse Globetrotters, en in Eeklo nemen de gele pijlen van de Boekhoutse Trekvogels het over.

Het is een harde tocht, onder een helder maanlicht. We hebben de zaklantaarn bijna niet nodig. Al de checkpoints zijn binnen. We worden er goed ontvangen door vriendelijke medewerkers, en wat ikzelf op prijs stel: overal is er koffie.

Als ik zo een 25 km ver ben , ontmoet ik mijn Zeeuwse naamgenoot. Die is lid van onze buurclub. De overige 75 km hebben we samen gewandeld. Ik mag hem bedanken voor het gezelschap. De saaie stukken glijden zo voorbij, en de man met de hamer liet zich niet zien.

Het wordt overdag goed weer. Het blijft droog en de zon komt er door.

Om half drie komen we weer in Brugge Sint-Kruis aan. We kunnen zeggen 'Een juiste beslissing' tegen de mensen tegen opgegeven hebben. En 'Proficiat' tegen de mensen die de 100 uitgestapt hebben.

Het was een leuke aangename stemming in de eindzaal. En ik had nog eens geluk. Ik kon met andere wandelaars meerijden naar huis.

Ik mag de inrichters danken voor hun organisatie, ik mag Aldert danken voor de companie, ik mag Christian danken voor het naar huis brengen

Mijn volgende 100 is weer in Brugge: de Nacht van WestVlaanderen op 19 juni.