Op de stoep bij Gwy

Op dinsdag 24 februari 2009 richt de wandelsportvereniging van Wervik haar krokustocht in. Door de koude winter is alles wat later dit jaar, maar toch heb ik al enkele krokussen opgemerkt. Met de naamgeving van de tocht zit het wel goed. Met de startlocatie ook. Het is een ruime zaal naast de zwemkom. De hal ligt aan de Leie. De wandelaars kunnen kiezen uit 3 afstanden: 6, 12 of 18 km. Alle drie blijven dicht bij de Leie. Ik kies voor de 18 km.
De 18 krijgt eerst een traject van een goede 6 kilometer, langs de Belgische kant van de Leie, stroomafwaarts. Het brengt ons langs een oude Leie-arm om ons daarna aan de spoorlijn weer naar de startzaal te brengen. De rest van de tocht deel ik met de 12 km stappers. Nu gaan we de brug over om in Wervicq Sud te wandelen. Wervik wordt door de Belgisch Franse grens in tweeën gespitst. De Leie vormt de landsgrens. De noorderkant van de Leie is België, de zuidkant is Frankrijk. Het tweede traject is als het ware een spiegelbeeld van het eerste traject. We wandelen nu langs de rivieroever, weer stroomafwaarts, tot aan Boesbecque om dan weer te keren, naar de brug over de Leie.
Het laatste traject is naar mijn mening het mooiste gedeelte van de tocht: een tocht door de Balokken. Dat is een groen gebied, een eiland ontstaan door het recht trekken van de Leie. Aan de Briekemolen is een voetgangersbrug, waarlangs alle afstanden de Leie oversteken om in het drassige groen te wandelen.
Er is wel een dissonant: Aan de Franse kant is er industrie. Wat de installaties produceren weet ik niet, maar het moet iets blauw zijn, te zien aan de kleur van de luchtuitlaten en de waterafvoer.

We wandelen het eiland door om dan weer de Leie over steken. De wandelpijlen leiden ons dan door een begraafplaats, dat de allure heeft van een park. En dan keren we langs het tabaksmuseum naar de startzaal weer.
Het is een wandeling waar de zwarte els zich thuis voelt. Letterlijk ook, want ik zag er heel wat in de waterrijke omgeving langs de rivieroevers.