Op de stoep bij Gwy

Giateren, op de laatste dag van mijn vakantie ben ik toch wel pijnlijk wakker geworden. Ik kon me nauwelijks recht stellen. Immense pijn in mijn rug, vlak boven mijn achterwerk.
Af en toe heb ik dat. Ik weet dat het na een paar kilometer wandelen toch weer weg is. Gisteren, na een tocht van zo een 6 km, was de pijn evenwel gebleven, en tijdens de rit op de trein werd het bij het zitten steeds erger. De rit met de autobus werd een marteling, iedere keer dat er een verkeersdrempel overschreden werd, schoot de pijn door me heen.
Terug thuis dan maar pijnstillers genomen.

Maar in de loop van de middag kwam de rugpijn weer. Dan maar wat pillen geslikt om de spieren te ontspannen en vroeg naar bed. Zolang ik me niet bewoog was alles goed, maar als ik me wou omdraaien van mijn rug naar mijn zij, was dat geweldig pijnlijk.

Dus deze ochtend, bij mijn ontbijt weer pilletjes. En net vandaag zouden we met ons wandelteam 66 rondgaan om geld in te zamelen, wat we aan OXFAM beloofd hebben.
Beloofd is beloofd, Mijn zoon reed gauw naar huis om zo een elastische steungordel te halen, en daar mee moest het gaan.

De rondgang is achter de rug, De steungordel heb ik nog aan. Ik zit nu kaarsrecht achter de P.C. en hoop dat morgen alles weer over is.