Op de stoep bij Gwy

De najaarstocht van de Internationale Tweedaagse in Blankenberge draagt de naam “Stormtocht”. Dit jaar wordt ze al voor de 20ste ingericht. Al verschillende keren was ik erbij, en ook dit jaar wil ik de tocht niet missen.
Ondanks de slechte weersvoorspellingen blijven wandelaars niet thuis. In Sint-Pietersstation babbel ik met een paar kennissen. Die hebben de Bavo-tocht in Zingem als doel. Zij nemen de trein richting Ronse. Mijn trein heeft als bestemming Blankenberge. Verschillende wandelaars rijden mee.
Om 9 uur ben ik in zaal Forum, de startzaal. Onmiddellijk vind ik de IML-wandelaars. Een beetje gezellig bijkletsen. Ondertussen komen ook facebook-wandelaars binnen. Ik mag verschillende mensen aan elkaar voorstellen. Zien de mensen nu echt met wie ze gechat hebben.
Terwijl ik zo aan het kletsen ben, komt er een grote groep wandelaars binnen. De volgende trein is al aangekomen. Nu het al 10 uur is, wordt het toch ook voor mij hoog tijd om aan de tocht te beginnen. De Rotterdammers blijven nog even zitten, zij zullen de 12 km wandelen, ik de 21.
De tocht brengt ons naar de promenade, en even heen en weer over de pier. Ik kijk er van op dat nu nog in november surfers over de golven hun hobby uit oefenen. De wandelpijlen brengen ons langs de duinen naar een groot vakantieoord. Daar is de eerste kontrole. Voor mij nog te vroeg om te rusten. Ik stap verder langs groen wegjes tussen de bebouwing door. Sociale woningbouw met meer dan 1000 woningen wisselt af met villatjes die als tweede verblijf dienen. We komen in Uitkerke aan. Daar in de jeugdherberg Wullok hebben we onze tweede kontrole. De inrichter trakteert met een beker warme wijn. Daar neem ik de tijd voor.
Nu sturen de pijlen ons naar de duinen. Hiervoor kom ik naar de zee. Hiervoor is het zinvol om de 21 te kiezen. We passeren Wenduine, en toch keren we nog niet. We worden de duin op gestuurd om verder te zwerven tot aan het Chalet “Westhinder”. Na een traject van 9 k m hebben we  nu de 3de kontrole. Het is er gezellig. Ik neem er ruim de tijd om bij een lekkere tomatensoep mijn boterhammetjes op te eten.
Nu volgt een strandwandeling. We mogen vanaf hier tot in Blankenberge op het strand wandelen. Rechts van ons de duinen. Links de zee en achter ons een zacht windje met stuifsneeuw dat ons zacht voorwaarts duwt. We buigen af naar de jachthaven. We omcirkelen die en gaan weer naar de promenade. Maar nu begint het pas echt te sneeuwen. Een striemende korrelsneeuw pijnigt mijn aangezicht, en ik stap snel door. De wandeling is nu vrijwel afgelopen, en in de kleine straatjes voel je de wind niet meer.
Iets na twee uur kom ik in de startzaal aan. Net op tijd. Nu begint het pas echt goed te sneeuwen. De  wandelaars die nu binnenkomen mogen heel wat sneeuwvlokken van zich af schudden.
En omdat het buiten zo slecht weer is, is het binnen des te gezelliger. Het kost me een beetje moeite om tegen 4 uur afscheid te nemen. Maar ja, met dit weer wil ik het ook niet te laat maken.

Het weer zal op de Tweedaagse wel beter zijn. Dan ben ik ook weer van de partij.