Op de stoep bij Gwy

Sinds 2002, het jaar dat ik in clubverband begon wandelen, staat de Viggaalvrienden tocht vanuit Zwijnaarde in mijn voorkeurskalender. Het is een tocht die ingericht wordt door de PWC. Sinds 2005 dragen zij die tocht op aan hun overleden stichter Maurice De Bruyne.
Ik heb de tocht al in verschillende weersomstandigheden meegemaakt. Goed weer en slecht weer. Vandaag zou ik mijn verslag van het jaar 2003 bijna onverkort kunnen hernemen. Toen stapte ik 12 km in de regen.
Vandaag koos ik voor de 18 km. De regen neem ik erbij. Het is des te gezelliger om een rustpost binnen te komen, en wat te blijven zitten om te drogen.
Ik had bus 5 genomen. Die rijdt naar Zwijnaarde. Vanuit zaal Melac, stuurden de wandelpijlen ons meteen de Hondelee op. De toon van de tocht was hiermee gezet: een tocht door de Schelde vallei, de ene keer langs de oude Schelde armen en grote poelen, dan weer door de vochtige akkers. Nu eens een gemakkelijke macadamweg, en dan weer een gladde kasseiweg. Aan de Vaernewwyck was het maneuvreren om toch de modder te ontwijken.
Naar het  einde toe stapten we over de Scheldedijk terug naar Zwijnaarde. Een bende fietsers had pech. Ze zetten de eindsprint in, en van een breekt toch wel de ketting. Gelukkig zijn die gasten solidair met elkaar, en iedereen wacht in het droge onder de brug tot wanneer het euvel herstelt is.
We waren ondertussen in Zwijnaarde terug, en onze wandeling was afgelopen. Voor vandaag is het voorbij. Het wordt een tot ziens.