Op de stoep bij Gwy

Woensdag 27 augustus 2008, was de dag van onze parochieuitstap.
Met 43 trokken we naar Gent. De lijnbus was ineens overvol.
Ons uitstapje bestond uit 3 delen:

We begonnen aan de St.Jacobskerk en wandelden door de kuip van Gent. Guido, de dirigent van ons koor, was de gids. Hij had heel wat opgezocht en kruidde zijn uitleg met leuke anecdotes. We hoorden het verhaal van rijke burgers die zo veel geld hadden dat ze "steen"-rijk waren. Ze woonden in stenen huizen. De gewone mensen verenigd in gilden woonden in houten huizen. Vier wachters op de toren van het Belfort hielden permanent de stad in de gaten om alarm te slaan als er brand uitbrak. Bij verschillende gebouwen en monumenten wees Guido ons gezelschap op wat authentiek was, en wat er later bijgebouwd was. Zo zagen we met eigen ogen het verschil tussen wat uit de Middeleeuwen dateert, en wat er voor de wereldtentoonstelling van 1913 bijgebowd was. En Gent verandert nog steeds. In de Werregarenstraat zagen we de grafitti spuiters bezig.
Bij Jacob van Ertvelde namen we een halfuur pauze, en nadien stapte we langs de Kraanlei naar de Graslei.

De rondvaart was het 2de gedeelte van onze uitstap. We zaten met zijn allen in een grote boot, die ons over de Leie en de Lieve bracht. De stuurman vertelde ondertussen over de gebouwen die we langs de waterkant zagen. Gent als textielstad. De wollen lakens in de Middeleeuwen, met de gilden. De heropleving in de 18de eeuw toen Lieven Bauwens de aanzet gaf om met stoom aangedreven machines te spinnen. De bedrijfsgebouwen zijn ondertussen wooneenheden of hotels.  

En voor het derde gedeelde wandelden we naar de Poortakker, naar het Monasterium. We gingen gezellig tafelen in een gelegenheid aan de Oude Houtlei. Ooit was het een begijnhof, later een slotklooster. En nu is het een restaurant en een hotel, waar we lekker van een half vergeten kloosterkeuken konden eten. Ja, soms ruikt de aarde naar een stukje hemel.