Op de stoep bij Gwy

Kasper en Tobi, en de Vaillants Acrenois wensen ons een pretttige wandeling. Dit staat daar bij de Toutou bar. Ik kwam er voorbij in het 2de traject van mijn wandeling vandaag.

Vandaag treinde ik naar Geraardsbergen. Het is ginder kermis en de wandelclub De Padstappers richten hun kermistocht in. Het startlokaal is zo een 20 minuten wandelen van het station, op de Buizemont. Om half elf zet ik aan voor de tocht van 21 km. Het is de langste tocht. De kortste is 6 km. Ook een 10, en 2 varianten van 16 km zijn mogelijk. Vanuit het startlokaal worden we meteen een smalle doorgang tussen huizen doorgestuurd, en zo komen we langs de achtertuinen in de natuur. Het is altijd leuk wandelen in Geraardsbergen, en de parcoursmeester weet daar een goed gebruik van de maken. Een ding weet ik: de adstappers hebben de naam van moddersloeberaars te zijn. Goed schoeisel is hier wel nodig. Ik zie ook meer mensen dan anders met een wandelstok. De padstappers schuwen niet om er af en toe een moeilijk stukje tussen te steken. Maar vandaag valt alles mee. Toen ik vertrok waren er zo een 400 paar voeten voor mij. De graspaden waren nog niet stuk gelopen.

Na een uurtje komen we aan in het ontmoetingscentrum van de Rietbeemd. In het Frans noemt het natuurgebied Prés Rosieres. Nu stap ik het 2de traject. Dat gedeelte is exclusief voor de 21, en de natuurvariante van de 16. De wandelpijlen brengen ons nu in Henegouwen. Het wordt magnifiek als we een complex van bruggen en sluizen voorbij zijn. Dan is het bijna wildernis. Nu ik overdrijf wat. We konden de modder met wat evenwichtsoefeningen ontwijken.

Terug in de rust in de Antoonhoeve, vind ik het hoog tijd om een smos te kopen. Ik heb er honger van gekregen, en het is al half een.

Na wat gebabbel weer op weg. Het is een lang traject nu, mooi afwisselend. We passeren ook het vliegveld. Ik fotografeer een kapel van de heilige Adriaan. En als ik in de kapel kijk om te zien hoe die man eruit ziet, zie ik niets. Er ligt alleen maar een papiertje dat het beeld gestolen is.
In het Boelarebos bewonder ik de ezels, en dikke langharige zwijnen. En ondertussen komen we dichter bij de stad Geraardsbergen. Langs de voormalige fabrieken worden we nu naar beneden gestuurd, naar de Dender. En vandaar hebben we nog een leuk tochtje door de binnenstad van Geraardsbergen.
De rust was in het clublokaal van de wandelclub op de markt. Vandaar ga ik natuurlijk eerst nog naar Manneken Pis kijken, en dan begint weer een klim.
Tot op het einde toe krijgen we mooie wegjes onder de voeten.
En zo, brengen de pijlen ons gezwind naar de startplaats terug.

Nawoord: ik krijg net een mailtje binnen dat we met 832 wandelaars waren.