Op de stoep bij Gwy

De records sneuvelen nogal. En ik heb het niet over de Olympische Spelen in Peking. Neen ik heb het over de Dodentocht.
Het begon al goed. Onze minister-president Kris Peeters mocht het startschot geven voor een record aantal deelnemers. Ik keek onder het gaan wat naar de spandoeken van de deelnemersaantallen. Het laatste getal dat ik gehoord had was 9300 en zoveel. Dat getal was nog nooit bereikt. (Uiteindelijk zouden er 9597 ingeschreven deelnemers zijn)
En daarna bleef alles goed gaan. De nieuwe methode van scannen werkte goed, Wel zo gemakkelijk, gewoon over een mat lopen, in plaats van een kaartje laten knippen, of een streepjes code laten onlezen.
En het weer zat ook mee. Geen regen, het bleef droog. We hebben het al anders mee gemaakt.

Deze Dodentocht wordt een echt succes. Ik werd het gewaar aan de collega wandelaars naast mij. De stemming was er goed in. Er werd goed doorgestapt. Iedereen bleef vrolijk ondanks de vermoeidheid. Als er een vriend of een kennis moest opgeven, werd hij of zij getroost en erop gewezen dat hij of zij toch opnieuw een persoonlijk record gevestigd had. Ja 100 km is niet niets, en je hebt toch ten minste geprobeerd.
Bij de aangekomenen sneuvelden de persoonlijke records. Het is wel geen wedstrijd, maar het doet toch deugd als men het beter doet dan het jaar tevoren.
En naderhand hoorden we ook dat er ook een nieuw record van het aantal aangekomenen was. 5848 hebben de 100 km volledig uitgestapt.