Op de stoep bij Gwy

Het vierde nummer dit jaar van het wandelsportblad van mijn wandelclub vond ik in mijn brievenbus. Leuk om te lezen, buiten in de tuin onder de parasol. En dan wat weg te dromen over wandelingen die voorbij zijn.
Zo mocht ik de Wachtebeekse wandeling, waar ik zelf niet aan kon deelnemen, beleven aan de hand van een wandelverslag.
Het is ook aangenaam om alvast wat voorpret te hebben van wat nog komen gaat.
Om maar enkele aktiviteiten te noemen.
- Op zaterdag 23 augustus is er een busreis naar Ieper. De busreizigers en de deelnemers aan de vierdaagse van de Ijzer zullen mee opstappen in het defilee.
- Op maandag 8 september is er de Langelede tocht. Het is al de 7de keer dat deze tocht ingericht wordt. Vorige jaren nam ik er een vrije dag voor op. Nu ik met pensioen ben, ga ik zeker naar toe. Ik heb er 5 goede redenen voor.
- Ook om deel te nemen aan de Smokkelfeesten tocht in Assenede heb ik goede redenen. De Kwartels richten de tocht voor de 2de keer in. Vorig jaar kon ik er niet bij zijn. Dit jaar kom ik zeker op 14 september

Het clubblad is alleen voor de leden. Iedereen kan meer lezen  op de website van de club. Klik hier.

Met al het goede leven, en de feesten, is het eten altijd lekker. Maar .... het gewicht stijgt en de conditie daalt. Daar moet dan wat aan gebeuren. Ik heb me voorgenomen om op de dagen dat ik niet wandel, een half uurtje te lopen. Voornemen is een ding. Het doen is iets anders. Volgens mijn logboek was het 2 weken geleden. Hoog tijd om te hernemen. Gisteren middag zette ik aan. Ik greep terug naar les 24 van de 1ste reeks Start2Run. Het schema is 10L1W12L1W12L1W. Echter de 2de 12L lukte me niet meer. In de middag als het zo warm is, is blijkbaar niet de goede tijd. Daarom heb ik deze ochtend, de run maar voor het ontbijt gelopen.

De bijeenkomst van de Santiago-gangers vorige week, is voor mij aanleiding om eens terug te blikken, op deze voettocht van bijna 800 km. Mijn planning heb ik onderweg meermalen aangepast. Onderstaand is wat ik dit voorjaar gestapt heb.

Als er zich een nieuwe zoekmachinemchine presenteert, is dat zeker eens het uit proberen waard. Cuil is een zoekmachine die gebaseerd is op inhoud en relevantie. Probeer maar met www.cuil.com   Neem bijvoorbeeld je naam of je gemeente om op te zoeken.

"Destijds gingen de reizigers op goed geluk naar de stations, waar ik zoals ik herhaaldelijk zag de wachtkamers en perrons geblokkeerd werden door slapende mensen, die afwachtten tot er een trein werd aangekondigd welke hen naar hun bestemming kon brengen. Een heel enkele maal vertrok deze op het daartoe vastgestelde uur, doch dan bleek het doorgaans de trein van de vorige dag te zijn, die 24 uur te laat was."

Voor degenen die denken, dat dit België is, in de tijd van de vakbondsakties. Neen dat is het niet. Het is de Sowjet Unie. Ik haal ik aan uit een boekje. Het verslag is gedateerd in de zomer van 1949.

Hoe anders nu. Nu rijden de treinen voor 90,4 % stipt.

In die tijd reden de treinen 65 km per uur. Op de foto het station van Bordeaux in maart 2008. Ik wacht er op de TGV, die mij naar Bayonne zal brengen. De hogesnelheidstrein kan een snelheid van 300 km per uur halen.

Nu het echt zomer is, blijven we niet binnen zitten. De fietsers kiezen voor de Gentse Buitenband. Ik kies gewoontegetrouw voor een wandeling, zeker nu in mijn eigen gemeente mijn eigen wandelclub een tocht inricht.
In de middag hebben we met de familie een verjaardagsfeest. Mijn wandeling beperkt zich tot de ochtend. De 25 km en de 30 zijn gezien de tijd voor mij niet mogelijk vandaag. Ik twijfel tussen de 15 km en de 20, als ik om 8 uur vertrek.
Ik kan de keuze uit stellen. Het is pas op de laatste trajecten dat er verschillen zijn.
Het eerste traject heeft de Canisvliet als doel. We bewandelen eerst een groen gebied dat ligt waar tot in 1968 het kanaal lag. En zo komen we via de jachthaven aan het gebied van de Karnemelkpolder. Dit vormt dan een schril contrast met de Canisvliet zelf. Ik lees op een infobord, dat het natuurherstel van dit gebied in 1999 bewerkstelligd is. We gaan door het gebied naar De Baeckermat in Westdorpe, en keren dan langs de andere kant terug naar de startzaal in de school Maria Middelares. Vandaar gaan we naar het zuiden, naar de akkers en de bossen van de inrichting Sint Jan Baptist. Onderweg gaan we langs het teerkot. Dat is al lang geen kot meer maar een fabriek die met haar tijd meegaat. De fractioneerkolom ziet u hierbij op de foto. Verder gingen we over de kanaaltunnel, en liepen over een voormalige spoorweg. De sporen zijn weg. De dwarsliggers niet.
Als we terug naar Zelzate kijken, is het de watertoren die ons zicht bepaald. Na de rust in Sint Jan Baptist, lopen we na een korte omzwerving op het domein van de inrichting naar die watertoren toe. Vlakbij zijn er andere buitensporters: De golvers komen hier hun balletje slaan.
En dan zit voor mij de wandeling erop. Mooi op tijd om naar het familie feest te gaan.

Klik hier voor een fotoreeks die ik op het internet vond.

Op vrijdag 25 juli 2008 wappert de vlag van het Santiago genootschap aan de kerk van Borsbeek.
Ieder jaar op 25 juli komt het Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela bijeen.
Ik sta aan het treinstation van Berchem. Twee andere wachtenden blijken hetzelfde reisdooel te hebben. We nemen de lijnbus 20, die in het dorp van Borsbeek stopt. In dat dorp net voorbij Deurne in een kleine witte Sint-Jacobskerk gaat de viering door. Er zijn al tientallen mensen. Medewerkers van het Genootschap geven ons de brochure, de naambadge en een bon voor het middagmaal. Daarna zoeken we een vrij plekje op het terras van een HORECA-zaak op het kerkplein. Bij een kop koffie ontstaan meteen de gesprekken en worden de ervaringen gedeeld. Om 10 uur is de misviering. In die viering komen verschillende aspecten van het pelgrimsleven aan bod: het delen van de maaltijden, het samen op weg zijn.
Na de misviering gaan we het restaurant binnen. Daar hebben we de maaltijd. De tafelgesprekken ontwikkelen zich tussen mensen die de tocht van huis uit gedaan hebben, die de tocht vanuit het zuiden naar het noorden hebben afgelegd, die de tocht gefietst hebben. De ene is al meerdere keren naar Santiago gegaan. De andere zal dit jaar nog vertrekken. Iedere pelgrim heeft zijn eigen verhaal.
Na de maaltijd was het programma nog niet afgelopen, maar om familiale redenen moest ik al afscheid nemen. Zo miste ik de rondleiding en de dagafsluiting.

Zelf heb ik de camino in het voorjaar afgelegd. Klik hier