Op de stoep bij Gwy

Wat een wandeldag vandaag. Mijn eerste winterse tocht dit jaar. Het was een mooie tocht rond het vriespunt, langs bevroren plassen en wit berijpte velden. Dat betekende natuurlijk wel dat de wandelaar een muts en handschoenen nodig had. Dat deed deugd zo onder dat winterzonnetje. En dat zag je aan de mooie blijde gezichten.

Ik had de autobus naar Zwijnaarde genomen. Vanuit dat dorp starten vandaag, op zondag 18 november, de Viggaaltochten van de PWC. De tocht, het parcours, de inrichting zijn een ware eerbetuiging voor Maurice De Bruyne. Het is mooi om op zo een manier deze stoere boom van een man, die de wandelclub uitbouwde, te herdenken.
Uit de verschillende uitgepijlde afstanden kies ik de wandeling van 13 km. Via smalle brandgangen, doorsteekjes en achterafjes worden we het dorp uitgeleid naar Zevergem. Na de rust ginder wordt de 20 km naar rechts geleid. Drie joggers kiezen deze pijlen. Ik kies de pijlen die naar links wijzen ( de 12, en de 2x20.)

Dan komt een verrukkelijk mooi stukje. We zijn hier aan de Blijpoel waar de wandeling van het Doornhammeke begint. De wandeling passeert de meanderende Scheldearmen. De lage winterzon, weerspiegelt zich in de vissersputten. De struiken en de bomen aan de kant van het water, zoals de zwarte els, geven geweldig veel mooie uitzichten.

Deze slingerende paden worden afgewisseld met rechte stukken, waar we links de oude Scheldetakken zien, en rechts de kaarsrechte huidige Schelde. De vogelspotters met hun fotocamera's met enorme lenzen zijn hier ook. En op de rechte stukken willen de wielrenners ook op deze zonnige winterochtend van hun sport genieten.

Op de Hondelee hebben we de rust in een oude boerderij. Aan de foto's en affiches te zien zijn we in de kantine van mensen die geweldig veel van honden houden. De korte en langere afstanden delen deze rust. De 6 km is geschikt voor buggies, rolstoelen, en mensen die van een gemakkelijk traject houden. De langere afstanden buigen dan weer af, voor een avontuurlijke stukje langs het water.
Ik krijg het er warm van. De muts en de handschoenen doe ik nu maar af, en die gaan de rugzak in.

De wandeling loopt nu op zijn einde. Nog even een rondje om de kerk, en we zijn weer waar we begonnen zijn.

Het was voor mij een wandeling in de vroege ochtend. Ik kan de mensen die later starten vertellen, dat hun een mooie en goede wandeling wacht.