Op de stoep bij Gwy

Zondag 29 juli gingen we wandelen bij de Denderklokjes. Die club organiseerde hun Dender- en Scheldetocht. Daar trokken mijn zoon en ik naar toe.
We trekken meteen maar de poncho aan. Ik schrijf mezelf in als clublid, en mijn zoon als individueel. En we bestuderen het wandeltraject. De tocht is opgebouwd in lussen rond 3 kontrole posten. De 32 stapt eerst een lus van een 8-tal km om dan weer in de startplaats te komen. Dan verenigt ze zich met de 24 in een traject dat er als een dubbele 8 uitziet op de kaart. De kortere afstanden delen de eerste kilometers. De langere afstanden hebben extra lussen. We besluiten eerst die 24 km af te leggen, en als het goed gaat met onze fysiek en met het weer, ook nadien die 8 km te doen.
We wandelen het dorp uit langs de asperges en de gele en rode slasoorten. Bijna meteen belanden we in een stuk weg, waarbij we steeds naar beneden moeten kijken om te zien waar we onze voeten moeten neerzetten. Modder, slijk, grote plassen. De stille zanderige wegen zijn vandaag in sloten herschapen. En het blijft maar regenen. Toch doet af en toe de zon pogingen om er door te komen. Echt donker is het niet. Echt koud ook niet.
De 1ste rust is in een landbouwloods. Tijd voor een warme soep. En nadien weer de regen in. Er is nu weer zo een regenvlaag van jewelste. Zo trekken we naar Baardegem. Een magnifiek traject brengt ons voor de rust naar “Ons huis” aldaar. Die Denderklokjes weten ons wel een huiselijk gevoel te geven. Afin de poncho uit en onze lunch opeten met een lekkere mooi geserveerde koffie. Nu wacht ons een lus van 9 km, een beetje kracht kunnen we gebruiken.
En wat een goed gevoel. Het klaart op. De poncho kan uit. De regenwolken zijn ons gepasseerd. Ook een Reigerstapper die met ons een eindje meestapt besluit om in de volgende rustpost zijn regenkleding af te leggn. We drijven het tempo wat op. Door de moeijlijk begaanbare wegen lag dat immers vrij laag. Op sommige momenten  was het zo glibberige dat wandelaars elkaar de hand moesten geven om een gracht over te steken. Dat is puur avontuur, en zo heb je wat aan je anonieme mede wandelaar. Dat is nu voorbij. Het is nu weer genieten van het landschap. En zo komen we weer in “Ons Huis”
We stappen door naar Lebbeke. Ik weet zo niet wanneer we nu in Aalst lopen of in Lebbeke. Tijdens de wandeling babbelen we zoveel af dat de omgeving een beetje minder belangrijk wordt. In Lebbeke, in de rust op de landbouwloods blijven we weer even zitten. Ook hier weer is het een uitwisseling van ervaringen met andere wandelaars. Na deze rust gaat het weer naar de startplaats. Het is ondertussen goed weer geworden. Ik heb moeite om te plaatsen te herkennen waar ik deze ochtend door gelopen ben. De 4 km-stappers zijn ondertussen bij ons. Aan hun benen te zien hebben zij ook hun aandeel in de modder gehad.
En zo komen we weer in de startplaats. Onze conditie is goed, het weer is heerlijk, dus ook maar die lus van 8 km leggen we af.  Hier wandelen mijn zoon en ik heel alleen. Alleen een wandelkoppel met een uil als huisdier ontmoeten we.
Na het einde van de wandeling laten we ons een broodje met BBQ-worst goed smaken.
En we hopen dat de 20ste editie van deze tocht wat beter weer kent. Zo een tocht langs stille en rustige wegen  is wel de moeite waard. Ik neem alvast afscheid met de groet “Tot volgend jaar”.

Op wandel kom je verschillende soorten mensen tegen. Sommige mensen wandelen graag met hun huisdier.

Ook zo in de wandeling vandaag bij de Denderklokjes in Lebbeke. Een mijnheer en en een mevrouw waren op wandel met hun uil. De mijnheer droeg het dier op zijn hand.

Het zal u wel niet verwonderen als ik verklap dat de wandelaars en hun uil, op de start- en eindplaats veel bekijks hadden.

Deze morgen gaan we bij de Denderklokjes in Lebbeke wandelen.

Hun website is: http://www.denderklokjes.be/

Vorig jaar waren we er ook. Het was toen 30 juli. En we waren voor de regen binnen. Lees mijn indrukken van vorig jaar, klik hier.

Vandaag is er regen voorspeld. We nemen onze voorzorgen.

10 augustus komt dichterbij. De 100 km KADEE Dodentocht nadert.

Zeker nu ook de brochure binnengevallen is. Het is voorgenieten, bij het doornemen van de informatie.
Soms sta ik verstomd van wat er allemaal bij komt kijken. Het Rode Kruis voorziet 6 km windels, beeld je eens in, als iemand dat zou uitrollen.  Ik heb ook al van het medische luik van een wandeling kennis gemaakt, gelukkig niet tijdens de dodentocht.

Op de site van Joost ( http://www.fantasie.be/ ) heb ik al gelezen, dat er al verschillende mensen om hun startkaart geweest zijn. Ik doe het de vrijdag zelf.

De site van de dodentocht is:  http://www.dodentocht.be/

Het heiligdom van Stoepe Ertvelde.

Een mooie postkaart uit 1911 toont redelijk wat details. Zo is het klokketouw is duidelijk zichtbaar.

Wist ge dat kaart kunnen lopen? Als een kaart gelopen heeft, betent dat dat de kaart daadwerkelijk over de post is gestuurd. Hier heeft een zekere Jos de kaart vanuit Ertvelde naar zijn broers in Eeklo. Hij vertelt dat hij zondag misschien met de fiets zal komen.

Lees meer over dit mirakuleuze heiligdom op mijn andere website.Klik hier

Bij een wandeling in en rond Zelzate vallen twee torens op. Een toren is puntig en roept weinig vragen op. Het is de toren van het gebedshuis van de katholieke gemeenschap. Een andere toren is vierkantig. Het is een houten bouwwerk. Het hout is donker. Op een paar plekken is het cederhout vernieuwd en wat bleker van kleur.
Die toren is ouder dan het gebouw dat er voor staat.  Nu zijn de reglementen zo dat er op de markt 4 hoog moet gebouwd worden. In het verleden was het niet zo. Dat is aan de betrokken zaak duidelijk merkbaar.
De toren is een toren van boogschutters. Je weet - of je weet niet - dat schieten met pijlen vroeger een stiel was, een beroep. Mensen verdienden er hun boterham mee door zich te verhuren aan een of andere krijgsheer. Er waren ook  boogschutters die het erbij deden. Ze hadden hun beroep en konden ook met de boog omgaan. Die mensen groepeerden zich om hun gemeenschap tegen aanvallen van buitenaf te beschermen.
Dat is allemaal verleden tijd. Maar het leeft nog door. Verschillende schuttersverenigingen hebben nog schietingen. Dit kan binnen of buiten gebeuren. In Zelzate is het buitengebeuren aan de watertoren. Daar staan 2 palen waar vogels aan bevestigd worden. En die vogels worden dan afgeschoten. 
Voor de dierenliefhebbers onder ons geen zorg . De vogels zijn geen echte vogels maar een stukje plastiek met een ijzerdraad en wat namaakpluimen, in felle kleuren.
Het schieten kan ook binnen gebeuren. En de betrokken toren is gebouwd om de boogschutters wat comfort te bieden terwijl ze zich oefenen en wedstrijden organiseren .
Ik ben eens het café binnen geweest en heb gevraagd om in de toren te mogen. De foto rechts geeft de binnenkant van de toren weer.
Dat is ondertussen ook weer 2 jaar geleden. Ik zal toch eens opnieuw binnen springen, om te zien hoe de situatie nu is.

Geregeld krijg ik een mailtje van Rita om mee te stappen in een tocht van de Reynaertstappers. Daarnaast mag ik ook het clubtijdschrift van de Reynaertstappers ontvangen,
Altijd weer het lezen waard, ook nu dus.
Verschillende adverteerders laten niet na te vermelden welke korting ze aan de Reynaertstappers geven. Dat is dan mooi voor de leden van die club.
Ik lees een oproep van de voorzitster. En wil die wel herhalen. Ben je lid van de Reynaertstappers, of overweeg je om lid te worden? Een paar mensen die zich enkele uren per maand kunnen vrij maken, kunnen ze als helper goed gebruiken. Neem dan contact met een van de bestuursleden.
Zeer tof vind ik de sponsoring aktie van de club. In de Dodentocht sponsoren ze UNICEF. De grootte hangt een beetje af van hoeveel Reynaerstappers er mee doen. Als ik op 10 augustus in Bornem ben, zal ik die Reynaertstappers wel zien, veronderstel ik. Het goede doel is aan die club niet vreemd. Op blz.  5 lees ik over een aktie voor leukemie-patienten. Een zekere Luc wil 24 uur stappen voor Sofhea. Het gaat door op zaterdag 25 augustus. Inlichtingen bij: lucheyens@pandora.be
Laat mij om te besluiten hun Bokkentocht aankondigen. Die staat op blz. 11 mooi beschreven. Foto’s van Wandelmarc geven een impressie van de tocht.  De Reynaerts-Bokkentocht gaat door op 12 augustus, met als startplaats Sinaai, een deelgemeente van Sint-Niklaas.
Je kan de Reynaertstappers volgen op: http://users.skynet.be/reynaertstappers.belsele   . Doe maar een copy en paste -  want het is anders wel veel overtikken - naar het adresveld van je web browser.

De Doornendijk is bij wandelaars zeer geliefd. Als ik van een wandeling weet die erover trekt, tracht ik er ook bij te zijn. Het is telkens weer een aangename ervaring. Alleen lees ik nu in de Krekennieuwsbrief dat men daar niet mag  wandelen in de herfst wanneer het stormt en het bovendien middernacht is. Er verschijnt dan immers een geitebok, gemend door een boze kabouter. Als men die tegenkomt moet men de rest van de nacht achter een karretje lopen. Als men dan volledig uitgeput neervalt, krijgt men dan nog een flinke slag op de rug.
Het is geen verzinsel van Solange die op blz 5 van het tijdschrift het geheim van het Geitegat ontsluiert. Zij heeft de informatie uit een betrouwenswaardige bron: Het boek “Te voet door Vlaanderen, deel 3” uitgegeven in 1970 bij Lannoo.
Gelukkig staat op blz 3. de oplossing om ons voor deze toverij te vrijwaren. Gina deelt ons in haar kruidenrubriek mee dat vlas aangewend ter bescherming tegen toverij.  Ze vertelt er niet bij hoe. Ik veronderstel dat men een touw van lijnwaad rond het lichaam moet dragen
Om de originele artikels te lezen, moet men lid zijn van Natuurpunt. Het tijdschrift is de nieuwsbrief van de afdeling Meetjeslandse Kreken.
Ze hebben hun website op: http://www.natuurpunt.be/meetjeslandsekreken

Tijdens mijn vakantie mocht ik nummer 3 van de 7de jaargang van GOF ontvangen. GOF staat voor Gent on Files. Het is het tijdschrift van de vrienden van het stadsarchief van Gent.
Ondergetekende is lid van deze VZW als ex-Gentenaar en iemand die geïnteresseerd is in lokale geschiedenis.
De VZW heeft haar  website op: www.archieflink.centerall.com.
Het tijdschrift is weer het lezen waard. En voor wie denkt dat echtscheidingen iets van onze tijd is, dat is niet waar. In een artikel dat op blz 4 begint behandelt Monique Vleeschouwers-Van Melkebeek echtscheidingen uit de 15de eeuw. Ik vertel waarschijnlijk niet nieuws als ik vertel dat ook toen de voorkeur uit ging voor een boedelverdeling in der minne.
In zo een tijdschrift is het puur genieten van de foto’s en de fragmenten uit oude teksten.
Misschien noteren. Op 21 oktober 2007 houdt het stadsarchief van Gent open deur.  Je vindt het in de Zwarte Doos, Dulle Grietlaan 12, 9050 Gentbrugge.

De trekvogels

Als je zo wat weg geweest bent, is het steeds bijlezen. Dat geldt voor de verschillende logs en websites die ik volg. Dat is ook waar voor de verschillende wandelclubbladen.  Ik krijg er zo geregeld een paar. En het is altijd leuk de ervaringen en nieuwtjes van de clubs te lezen.
Neem nu bijvoorbeeld het nr. 4 van 2007 van de V.W.V. De Trekvogels, uit Boekhoute.
Klaar en duidelijk wordt het bestuur voorgesteld, evenals hun taken. Het is plezierig het woord van de voorzitter te lezen. En natuurlijk worden er hun  komende wandelingen aangekondigd en voorgesteld. Verschillende leden van de Trekvogels ken ik persoonlijk, het clubnieuws is dan ook voor mij best interessant. Nu goed ik ga niet alles vertellen. Laat me toch nog vermelden dat ik van een wandelverslag van Rosemarie over een tocht naar Oostakker heerlijk genoten heb.
Uit hun kalender wil ik speciaal de Garnaalfeestentocht aanhalen. Dit evenement gaat door op vrijdag 14 september. Het is de moeite waard om hiervoor een snipperdag te nemen.
De Boekhoutse Trekvogels hebben hun URL op: http://www.trekvogels-boekhoute.be/
Op de foto hierbij, staan de Trekvogels. Niet deze van Boekhoute, maar van Apeldoorn.