Op de stoep bij Gwy

We zijn nu in Boué. Het is de middagrust van de 3de dag van de 4daagse. We hebben al 200 km gelopen, en nog 100 km te gaan. Op de zondagmiddag nog 40 en op Pinkstermaandag de laatste 60.
De vermoeidheid slaat toe. Waar ik zit komt net de dokter. Hij laat een Nederlander naast mij liggen. Hij neemt de polsslag, meet de bloeddruk. Het is een Franse geneesheer. Ik mag als tolk optreden.
Even verder. Kijk op de foto -  is Clement aan het bekomen. Even de voeten uit de schoenen. Naast hem neemt Mario een hazenslaapje met het hoofd tussen de knieën. Ook nog net op de foto een franstalige dame, met de benen omhoog en de voeten op de stoel. Zij had het de zaterdag even lastig, maar nu is alles kits.
Nou kits ??? Dat Paris-Tubize een zware tocht is, was me wel verteld. En met wat ik nu weet, mag ik dat bevestigen.

Ik ben net terug uit Tubize. Ik heb deelgenomen aan de Marche Paris-Tubize. Een voettocht van 292km. Veel gestapt, weinig geslapen. Dat ga ik nu doen.

Ik had rugnummer 30. Mijn indrukken van deze vierdaagse voettocht schrijf ik nog uit.

En er waren heel wat Wandelmeeërs, dus daar zullen vanaf 29 mei wel een reeks foto's uit de 4 etappes komen.

De omloop van Kluisbergen  is de favoriet voor velen die van een goede wandeling houden.. Het wandelgebied is verrukkelijk: Het Kluisbos, de Koppenberg, de Kwaremont zijn maar een paar namen die iedereen kent, en in de omloop zijn opgenomen.  Ik had nog nooit aan deze klassieker van formaat deelgenomen. Daar moest dus eens verandering in komen. Ik kon met Linda en Ronny meerijden, en zo waren we al ruim voor de start in Ruien. Aan de tafel van de voorinschrijvingen verliep alles vlot, evenals aan de tafel waar de anderen hun deelnemingskaart kunnen kopen.
Vele wandelaars komen binnen.  Zo vroeg in de ochtend zijn dat degenen die de 50 km willen lopen. Veel bekenden van gezicht en van naam. Nog even koffie drinken en naar het toilet gaan, en aan de start vormt zich al een samenscholing.  Om 7 uur mogen we vertrekken. We scheuren de startkaart los, geven die en duiken meteen het Kluisbos in.
Zo een tocht schuwt de smalle paadjes niet. Het is dan ook overheerlijk om uit te rusten op een van de goed verzorgde bevoorradingspunten.
Wat voor mij een extra dimensie geeft aan de tocht is dat ik weer mensen leer kennen. Zo begon ik een gesprek met een sympathieke wandelaar. Het bleek Tonny De Crits te zijn. Die man is de onbetwistbare nummer 1 in de lijst van de electronische AKTIVIA wandelboekjes. Zo heeft hij nu ook een stem en een gezicht. En vertellen dat die man kan. Hij heeft zijn favoriete wandelingen, en binnen de wandelingen zijn favoriete trajecten.
Over favoriete stukjes gesproken:  Frans uit Terneuzen, zegt dat ze hier geen roltrappen geïnstalleerd hebben. En dat  we echt zelf moeten stappen. Waar het te moeilijk wordt heeft de organisatie overigens een touw gespannen. Zo hebben we houvast in de glibberige weg naar beneden.
Ik zie dat de fietsers het wel wat lastiger hebben dan wij. In hun beklimming van de Koppenberg hadden ze niet op al die wandelaars gerekend, en zien velen zich genoodzaakt om af te stappen.
Als we met de 25 km samen zijn, stap ik met een kennis mee, die ik in het Zoniënwoud heb leren kennen. Hij zou ook aan de MESA willen deelnemen, en vraagt honderduit.
Bij aankomst in de hal, zitten Clement en Daniel er al. Linda en Ronny komen ook binnen. En nu ook weer komen mensen goede dag zeggen.
Zelf heb ik mensen gezien die mij achter het hoekje wonen. Die ga ik dan dag  zeggen. Zij hebben dit jaar het wandelen ontdekt en zijn hier gekomen om de 7 km af te leggen. Ook zij zijn voldaan en tevreden.
Maar ja, we kunnen niet te lang blijven zitten. We moeten ook nog naar huis.

Na een wandeling is het heerlijk nababbelen. Hier een foto genomen in de sporthal van Kluisbergen, toen de wandeling erop zat en Joost binnenkwam.
Op de foto links: Ronny van de Nacht van Vlaanderen.
Hij onderhoudt mee de website: http://www.nachtvanvlaanderentorhout.be/
In het midden zie je de super audaxer Joost. Die heeft de 200 km van Avelgem gestapt en had nog genoeg fut in de benen om ook de 50 km van Kluisbergen te stappen.
Joost zijn website is: http://wandelen.fantasie.be/
Rechts staat onze clubkampioene Linda. Vorig jaar haalde zij een bijzondere trofee: de gouden arend. De website van de wandelclub waarbij ik ben aangesloten is: http://users.belgacom.net/dekwartels/

Als wandelaars te samen zijn wordt er dikwijls over de voettocht naar Santiago gepraat.
We hadden het er over zondag, in Kluisbergen.
Luc, de viking, is al op weg nu. Hij stapt en zijn familie begeleidt hem in een mobilhome. Hem kennende, kunnen we mooie foto's tegemoet zien.
Clement vertelde me van 3 Gentenaars, die onderweg zijn. Zij loggen op :
http://marcpierluc.blogspot.com/   Volg daar hun belevenissen.
Dany vertrekt in september 2007. Hij heeft verteld dat hij een gedetailleerd reisdagboek zal bij houden.
Zelf, wil ik in de zomer 2008 er naar heen trekken.
Clement heeft 2009 in zijn planning staan.
Compostela ----> De Vlamingen komen er aan. Dit jaar, volgend jaar, en het jaar er nadien.

Gisteren hebben  ik en duizenden anderen deel genomen aan de omloop van Kluisbergen.
Ik weet nu waarom dit evenement zoveel volk trekt: een magnifiek parcours, een uitstekende bevoorrading en verzorging. De animatie en de sfeer zijn buiten het gewone.

Mijn indrukken schrijf ik nog uit.
En ongetwijfeld staan er al fotoreportages van medewandelaars op www.wandelmee.be

Een topper voor veel wandelaars is de omloop van Kluisbergen. Straks trekken we daar met een aantal van hieruit naar toe.
We zullen niet alleen zijn. Het startbureau opent om 6 uur. De start van de klassieker van 50 km is om 7 uur.

http://www.wandelen.be/

In Goes gaan in het Hemelvaartweekend de Drie Zeeuwse Wandel dagen door. Het is ook mogelijk 1 of 2 dagen mee te doen, in de vorm van de Ganzestad dagtocht
Ik ken Goes enkel omdat ik er van de trein op de bus over stap. Zo een wandeltocht vormt een goede gelegenheid om Goes en omgeving beter te leren kennen.
Vrijdag de 18de mei, ben ik er iets na 7 uur. Inschrijven, betalen. Tegen half acht zetten we ons in beweging. Links staat een man die de route beschrijvingen van de 50 km uit deelt. Rechts is er iemand die de 40 km uit deelt. De kortere afstanden zijn er zo vroeg nog niet bij.
We moeten ons niet alleen op de route beschrijving betrouwen. De routes zijn ook uitgezet met pijlen. Omdat het een driedaagse is zijn er 3 verschillende kleuren voorzien. De kleur van de pijlen van de vrijdag is wit.
Al gauw rekt de menigte zich uit, als ieder zo zijn eigen tempo kiest. We gaan eerst in de richting van de watertoren met een zeldzame vorm. Het is een typerend punt in de skyline van Goes. Ook een enorme zendmast trouwens zal vaak tijdens de wandeltocht te zien zijn. We krijgen verschillende facetten uit het dagelijkse leven van de mensen die hier wonen en werken te zien. En problemen hebben ze hier soms ook. We trekken over het terrein Emergis, een instelling voor verslavingszorg.
We gaan van hier naar het oosten, richting Kapelle. Het is een gemakkelijke wandeling. Echt een wandeling voor een snipperdag: vlak terrein, ontspannend, goed gepijld, vrijwel altijd verharde wegen. Het gaat door open landschap, langs boomgaarden en bosjes. In Kapelle hebben we de 1ste caférust. De herberg staat hier al sinds 1617. Hier hebben we dan een lus van een km of 10, die ons weer naar Kapelle zal brengen. In dit traject hebben we tussentijds een wagenrust met verzorging. Laat me vertellen dat we 5 caférusten en 4 bevoorradingen hebben op deze tocht (ik heb voor de 50 km gekozen). Om de 5 km is er dus een rustpunt.
Rust voor ons, niet voor de mensen die aan de spoorweg werken. Tussen Goes en Kruiningen zijn ze aan het onderhoud van de spoorweg bezig. Stukken weg die voor het autoverkeer afgesloten zijn, mogen we als wandelaar gelukkig wel bewandelen.
Van Kapellen uit gaat het langs de Kapelse Moer en een groot natuurgebied naar het Zuid-Beveland kanaal. En dan komen we in een charmant dorpje. Wemeldinge. Van op afstand zichtbaar door 2 windmolens. Na de rust hier hebben we dan de Oosterschelde voor en naast ons.
Die windmolens, de haventjes met plezierboten, de Oosterschelde met veel kleine zeilbootjes, geven me zo een aangenaam gevoel. Het groene en waterrijke land schept zo een gelukzalig gevoel. Wandelen is gezond voor lijf en leden. Het kan niet mooier, zo ontspannen door zo een mooi landschap.
We komen nu doorheen een duinbos, en wij van de 50 krijgen nog een extra lus. Ik hoor bij de bevoorrading dat ik nummer 11 ben. We doen met 25 wandelaars de 50 km. Vele anderen kiezen voor de kortere tochten. Gelijk hebben ze. Om rond te kunnen kijken, wat te blijven praten op de rustposten, een mooie foto te nemen, hechten ze veel waarde aan zo een wandeltocht. De wandelsport biedt iedereen de kans om van al dat fraais te genieten.
Nu gaat het naar de Kattendijk, ook al zo een charmant dorpje, en dan focussen we ons op de grote zendtoren. Die komt steeds dichterbij. We wandelen er niet recht naar toe. Neen, we worden afgeleid over een brokkelpad, dat nadien overgaat op een sompig verende ondergrond. Een kleine bocht brengt ons dan langs een nauw pad naar een recreatie oord. We horen het geluid van spelende kinderen nog voor we ze zien. Daar hebben we onze laatste rust. Aan het volk te zien, hebben alle afstanden hier een rust.
De laatste etappe brengt ons door Goes zelf, ondermeer over de aarden omwallingen. En zo kan ik dan in de aankomst mijn wandelboekje ophalen, en nababbelen over deze mooie ontspannen tocht.

Skynet biedt nu ook de mogelijkheid een eigen persoonlijk profiel aan te maken. Dat zou het netwerken meer eenvoudig maken.
Ik ben alvast aan het mijne  begonnen. http://exist.skynet.be/profiel/gwy/?new_lang=nl 
Er zijn al 31 profielen, inclusief het mijne. Zie hoe snel het al dan niet evolueert

Het kanaal van Gent naar Terneuzen is vaak verlegd. Enkele mensen van de heemkundige kring "Selsaete" kunnen heel wat vertellen over de veranderingen die Zelzate telkens weer onderging. Bestaande woningen en bedrijfsgebouwen werden onteigend en afgebroken.Nieuwe wijken ontstonden.

In het april nummer van "De Turfsteker" staan nu ettelijke bladzijden met foto's van huisjes en gebouwen die onder de slopershamer terecht kwamen.

De foto hierbij komt van blz. 23. (Eerlijkshalve moet ik wel zeggen dat ik de scan naar sepia omgezet heb.) De foto van Robert De Block toont de afbraak van het stationsgebouw in 1965.