29-03-07
De 2de dag van de Gilboa mars
Na een korte nachtrust, zijn we klaar voor het 2de gedeelte van de Gilboa mars. De bus rijdt nu wat verder. De startplaats ligt nu wat hoger. We gaan nu de andere kant van het gebergte bewandelen. Het is evenwel nevelig en mistig. Ver over het landschap kijken kan nu niet. Maar nu is het dan ook even kijken naar de onmiddellijke omgeving. Op het Irus pad zien ze de zeldzame iris, een donker paarse iris die alleen maar hier voorkomt. Ik keek er even overheen, maar nadat een medewandelaar er mijn aandacht op vestigde kon ik er niet meer naast kijken. We passeren een aantal bijenkasten, en dat is een reden voor een Nederlander om over een Eindhovense wandeling te vertellen, waarbij een zwerm bijen de wandelaars tot vluchten aanzette. Moet ik nog vertellen dat het gezellig babbelen is met de mensen die we in de gathering de vorige avond ontmoet hebben?
Het is nu ook zo dat na de dag van gisteren het stijgen en het dalen heel wat gemakkelijker is. Onze benen zijn het wat gewoon geworden. Na de rust komen we in een verloren vallei terecht, The Lost Valley. We delen dit met heel wat dagjesmensen. Het is duidelijk een favoriete plaats voor gezinnen met jonge kinderen. Nu is het een lange tocht zigzaggend op de haarspeld manier. Mijn medewandelaars zijn sneller dan ik, en ik zie ze steeds op grotere afstand beneden mij. De modderbrij blijft ons vandaag ook niet bespaard. Maar laat me even vertellen dat hier op het traject verschillende stukken bos in stand gehouden worden dank zij de bijdrage van mensen over de hele wereld. Ik zie ondermeer verschillende keren Charleroi vermeld.
Aai ... De wolken pakken samen. Het wordt donker. Het begint te waaien. Dat is weer de regenjas aantrekken. Even lijkt het erop dat het onweer zich langs de andere kant van het gebergte afspeelt. Maar dan overvalt de storm ook ons. Ik moet even bukken om een vliegende kliko te ontwijken. Mens, wat is dat een sterke wind. Gelukkig ben ik er bijna. De laatste controle komt in zicht.
Taak volbracht. Ik sluit me bij mijn collega wandelaars aan. En wacht op de anderen.
De organisatie heeft gelukkig voorzieningen getroffen om de mensen die niet meer verder kunnen stappen op te halen. Ook in onze groep is van deze faciliteit gebruik gemaakt.







Commentaren
Gepost door: Caroline | 29-03-07
Post een commentaar