Op de stoep bij Gwy

Aan het station van Haaltert worden wandelaars opgehaald. Een auto van de WSV De Sportvrienden wacht op wandelaars die in Heldersem willen meestappen. Een auto van Euraudax Haaltert wacht op de stappers die vanuit Ede willen vertrekken. Met deze laatste rijd ik mee. Het is nog rustig in de startzaal. Een paar kennissen zijn er al, en ik kan hun tafel delen.
Bij de inschrijving krijgen we als nieuwjaarsgeschenk al meteen een T-shirt met de mascotte van Euraudax Haaltert: het varken. Ik betaal voor de 100 km. Dat is een bedrag dat ook inhoudt: wat te knabbelen en te drinken op de wagenrusten. Tussen de tweede en de derde lus een koude schotel. In de volgende grote rust een warme maaltijd. En vlak voor de laatste lus een ontbijt.
De startzaal loopt langzamerhand vol. En als de tijd er is, kan Paul de start fluiten. Het vriest niet, Maar een jas kunnen we wel gebruiken. De enige uitzondering is Joost, die zoals gewoonlijk in T-shirt loopt. We trekken door Nieuwerkerken naar Aalst. Het land van Aalst is niet bosrijk. Onze eerste wagenrust is aan de Osbroek. En dan trekken we dit natuurgebied in. Onze tweede rust is op een parking. En we hebben goed doorgestapt> Zo blijkt het als we weer in het Hof Ter Ede aankomen. Voor de mensen die de 25 gekozen hebben zit de wandeling erop.
Onze tweede lus brengt ons weer naar de stad Aalst. Leuke onverwachte hoekjes verrijken deze stadswandeling. En we komen verschillende verklede mensen tegen. Carnaval wordt hier goed voorbereid. Het is ondertussen al donker geworden. De baankapitein leidt ons vooral langs verlichte wegen.
Iets na 9 uur kunnen we aan de derde lus beginnen. In de eerste helft hebben we af en toe wat regen gehad. Nu in de nacht blijft het droog. Een thermometer geeft 4 °C aan. In dit traject bewandelen we Aaigem en Denderhoutem.
Als we door de kerkdorpen trekken kijken de mensen verwonderd naar de groep wandelaars. Ze vragen zich af wat ons bezield om voor ons plezier zomaar 100 km te stappen. Met het tempo dat we aanhouden, laten we de woonkernen steeds snel achter ons. Maar ja het is al vroeg donker en het blijft donker. Er is dan ook weinig te zien. Het is een typisch EURAUDAX tocht, geen wedloop, geen wedstrijd, maar je wordt wel goed op de proef gesteld. De groep blijft mooi te samen . Er vallen vrijwel geen gaten tussen de deelnemers in.
Na een ontbijt met een zachtgekookt eitje, ham, kaas en heel wat koffie kunnen we aan de laatste vijf uur beginnen. Dit traject brengt ons naar Denderleeuw. Een Padstapper rekent het ons voor: minimum 9 km gaan. Evenveel kilometer terug. Dat is ginder een plaatselijke lus van 6 km. De wagenrusten zijn feestelijk nu: Luk trakteert omdat het zijn verjaardag is, en Gilbert trakteert omdat hij zijn 10de gouden arend behaalt.

Gisteren om 11 uur vertrokken vanuit het Hof ter Ede een grote groep wandelaars. Daaronder waren er meer dan 100 die een 20 uurs tocht gingen afleggen. Dit is een tocht van 100 km.

De wandelaars stappen achter de baankapitein aan een gemiddelde van 6 km per uur. Het waren dit keer vier volgtijdige lussen van 25 km vanuit het Hof ter Ede.

De inrichter Paul heeft er een mooie en gezellige wandeling van gemaakt.

2 logs:
http://parkvrienden.telenetblog.be/parkvrienden/2007/01/r...
http://blinkiemb.skynetblogs.be/

Ik weet nu dat ik mijn volgende wandeling opdraag aan mensen waarvoor een 100 km een droom is, die ze nooit kunnen verwezenlijken, omdat ze anders zijn.

Een wandelaar blijft niet op zijn gat zitten

Een wandelaar heeft keuze problemen.
Trek ik naar:
http://www.wandelclub-denengel.be/index1.html
of sluit ik aan bij de steeds vernieuwende wandelmeeërs?
http://www.wandelmee.be/wandelmee/
of
neem ik een tocht bij de padstappers?
http://www.padstappers.be/
Hun tochten zijn super. Ze hebben nu hun Manneke Pis tochten
of
Ga ik eens Euraudaxen op een 100 km bij Paul?
http://www.euraudax-belgium.be/

In een opruimingsaktie kom ik in 2004 terecht. Zo heel lang geleden is dat niet.

Ik zie een klein kaartje van een weblogger die trots in een mooie kleurendruk vermeldt dat hij medewerker is van www.wandelmee.be . Ja Marc, als je dit leest, waar is de tijd?
In die tijd waren de beruchte Kempentochten nog een toekomst.

Ik zie dat een Guy de rijkste Belg is. Misschien is hij het nog, maar ik ben het niet. De foto toont een jonger iemand, rijk geworden met suikerklontjes. Hoe bestaat het? Familiekapitaal 2,7 miljard euro. Ik zou met minder tevreden zijn.

Ik lees dat ik te laat op mijn werk was. De trein had vertraging. Er had zich iemand op het spoor geworpen. 

Ik lees dat op 9 september wandelconcurrenten ruzie hebben om het aantal kilometers. De rechtbank in Rotterdam moet uitspraak doen.

En ik zie dat ik naar een DVD gekeken heb waarbij de ene magnifieke scene de andere opvolgt. Het is "The Robe". Dat is de eerste film ooit in CinemaScope opgenomen.
En daaruit komt het citaat uit mijn titel:
"The way is never easy, but it's a path good men must take"

Ik ben met een boekje bezig: "Hebreeuws, in 10 minuten per dag".
Mens ... dat valt tegen. Ik zal er meer tijd voor nodig hebben. Het schriftbeeld wijkt af van wat iemand als ik gewoon ben. De schrijfwijze is van rechts naar links. Klinkers bestaan niet in het schriftbeeld. Maar het is wel leuk om er mee bezig te zijn, en de taal te leren kennen.

De foto hiernaast komt uit de Gilboa mars van vorig jaar, van iemand die er toen bij was. ( www.trans-world.nl )

Een kaart van de kapel van Stoepe. Rechts zie je nog een man met paard en wagen.
Ik kan de poststempel niet lezen. De postzegel is er nog een van 10 centiem.
De kaart heeft een tocht door Oost-Vlaanderen achter de rug. Oma en opa Marieke & Charel uit Gent, zonden de kaart van kunstfotograaf Beernaert uit Lokeren naar een Mademoiselle in Lembeke.

In Vinderhoute, op het terrein van het kasteel Schouwbroek staan achter het hek aan de oprijlaan, 3 reuzebomen.
Het zijn monumentale kastanjebomen. Zonder bladeren is dat moeilik te zien. Maar ik lees het op een infobord. Een van de kastanjebomen is de dikste van België.

Voor meer info, zoek eens op Google met als zoektermen:

• kastanje
• Schouwbroek

Vandaag trek ik naar Mariakerke, bij Gent.
Ik ga wandelen bij  de Dartels.

Een paar jaar geleden heb ik zo het natuurgebied van Bourgoyen, Ossemeersen herontdekt.
En het is plezierig om er weer te keren.
We zullen ook doorheen het landschapspark "De Groene Velden" stappen