Op de stoep bij Gwy

Een mooie droge zondag is een uitstekende gelegenheid om naar de kust te gaan wandelen. Zeker als de 2daagse haar stormtocht organiseert. Het is wel geen IML-wandeling. Het is niet eens een wisselbekertocht. Strand en duinen zijn evenwel altijd de moeite waard.
In het station van Gent Sint Pieters is het duidelijk dat ik niet de enige ben die zo een goed gedacht heeft. In Blankenberge bij het verlaten van de trein valt het nog meer op met hoeveel wandelaars we zijn. In de inschrijvingszaal kost het de organisatie wat moeite om de massa ingeschreven te krijgen. Het is een wachtrij van misschien wel een half uur. Gelukkig helpt de ene mens de andere. Ik kan er niet goed tegen om in zo een mensenmassa te staan, en ga in de zaal zitten. Een vriendelijke Florastapper koopt ook voor mij de inschrijvingskaart. Waar voor mijn dank.
Er zijn verschillende afstanden uitgepijld en in samenwerking met de stadgidsen is er ook een zoektocht voorzien. Ik wil de trein van 14 uur terug nemen En dat stelt even keuze problemen. De 12 km lijkt me dan te kort en de 21 km dan weer te lang om op drie en een half uur af te wandelen. Goed ik schuif de keuze voor mij uit. Desnoods neem ik dan maar een trein later terug.
Alle afstanden vertrekken samen, om even wat in de stationsbuurt te zigzaggen. Wandelaars wandelen aan hun eigen tempo. Ik steek de trage voorbij, en de snelle steken mij voorbij. Aan het onderlinge gebabbel te horen zijn er heel wat Franstalige broeders naar hier afgezakt.
We gaan een soort overdekte trap op en komen aan de dijk. Van daaruit krijgen we dan een mooi traject langs groene wegjes, langs voetgangerpaadjes. De eerste rust is in het vakantie oord Floréal, en dan gaat het naar Uitkerke. Aan de zoektocht doe ik niet mee. Het valt me evenwel op hoeveel mensen de standbeelden bestuderen om het antwoord op de vragen te vinden. In de Wullok, onze 2de rust moet het antwoordformulier ingegeven worden. In deze jeugdherberg trakteert de organisatie de deelnemers op glühwein dan wel chocomelk.
Via de rand van de polders komen we aan de monding van de Blankenbergse vaart, en dan mogen we door de duinen naar Wenduine. Het gaat over verharde paden en stapt lekker weg. In de Wielingen is de 3de rust. Na de rust in deze zwemkom is zo te zien een lus van 6 a 7 km gepijld, om dan naar hier terug te keren. Met het oog op de wandeltijd besluit ik hier om niet voor de lus achter de zwemkom te kiezen maar de pijlen naar de dijk te volgen. Die brengen  ons naar het strand.
Dat is nu de ideale wandeling aan de kust: zicht op vakantieoorden, duinen, en nu over het strand heen. Een plakkaat geeft aan dat we tot aan de duinentrap over het strand wandelen. En als ik voor mij de wandelaars naar rechts zie afbuigen, weet ik dat daar de trap is. Nu vervoegen we de 12 km wandelaars en gaan door de duinen naar de haven van Blankenberge.
En zo zit deze mooie kustwandeling erop. Met een plankje met brood en hoofdvlees en een kom soep kan ik deze mooie zonnige tocht afronden. Een mooie droge zondag is een uitstekende gelegenheid om naar de kust te gaan wandelen. Zeker als de 2daagse haar stormtocht organiseert. Het is wel geen IML-wandeling. Het is niet eens een wisselbekertocht. Maar strand en duinen zijn altijd de moeite waard.
In het station van Gent Sint Pieters is het duidelijk dat ik niet de enige ben die zo een goed gedacht heeft. In Blankenberge bij het verlaten van de trein valt het nog meer op met hoeveel wandelaars we zijn. In de inschrijvingszaal kost het de organisatie wat moeite om de massa ingeschreven te krijgen. Het is een wachtrij van misschien wel een half uur. Gelukkig helpt de ene mens de andere. Ik kan er niet goed tegen om in zo een mensenmassa te staan, en ga in de zaal zitten. Een vriendelijke Florastapper koopt ook voor mij de inschrijvingskaart. Waar voor mijn dank.
Er zijn verschillende afstanden uitgepijld en in samenwerking met de stadgidsen is er ook een zoektocht voorzien. Ik wil de trein van 14 uur terug nemen En dat stelt even keuze problemen. De 12 km lijkt me dan te kort en de 21 km dan weer te lang om op drie en een half uur af te wandelen. Goed ik schuif de keuze voor mij uit. Desnoods neem ik dan maar een trein later terug.
Alle afstanden vertrekken samen, om even wat in de stationsbuurt te zigzaggen. Wandelaars wandelen aan hun eigen tempo. Ik steek de trage voorbij, en de snelle steken mij voorbij. Aan het onderlinge gebabbel te horen zijn er heel wat Franstalige broeders naar hier afgezakt.
We gaan een soort overdekte trap op en komen aan de dijk. Van daaruit krijgen we dan een mooi traject langs groene wegjes, langs voetgangerpaadjes. De eerste rust is in het vakantie oord Floréal, en dan gaat het naar Uitkerke. Aan de zoektocht doe ik niet mee. Het valt me evenwel op hoeveel mensen de standbeelden bestuderen om het antwoord op de vragen te vinden. In de Wullok, onze 2de rust moet het antwoordformulier ingegeven worden. In deze jeugdherberg trakteert de organisatie de deelnemers op glühwein dan wel chocomelk.
Via de rand van de polders komen we aan de monding van de Blankenbergse vaart, en dan mogen we door de duinen naar Wenduine. Het gaat over verharde paden en stapt lekker weg. In de Wielingen is de 3de rust. Na de rust in deze zwemkom is zo te zien een lus van 6 a 7 km gepijld, om dan naar hier terug te keren. Met het oog op de wandeltijd besluit ik hier om niet voor de lus achter de zwemkom te kiezen maar de pijlen naar de dijk te volgen. Die brengen  ons naar het strand.
Dat is nu de ideale wandeling aan de kust: zicht op vakantieoorden, duinen, en nu over het strand heen. Een plakkaat geeft aan dat we tot aan de duinentrap over het strand wandelen. En als ik voor mij de wandelaars naar rechts zie afbuigen, weet ik dat daar de trap is. Nu vervoegen we de 12 km wandelaars en gaan door de duinen naar de haven van Blankenberge.
En zo zit deze mooie kustwandeling erop. Met een plankje met brood en hoofdvlees en een kom soep kan ik deze mooie zonnige tocht afronden.