31-10-06

Een 25-uurs tocht in Tielen

StartTielen is een dorpje in de Antwerpse Kempen. Op zaterdag 28 oktober starten hier een reeks Euraudax wandelingen. Het zijn telkens wandeltrajecten van 25 kilometer die in groep achter een baankapitein en voor een laatste man worden gestapt.
Ik neem de trein er naar toe. Tielen heeft een treinstation op de lijn Antwerpen-Turnhout. De startzaal is zo een halve kilometer van het station. Een paar wandelaars zijn er vrij vroeg. De zaal is nog vrijwel leeg. Maar lang duurt dat niet. Meer en meer mensen komen binnen.
HeuptasjeBij de inschrijving moet je meteen voor de afstand (25, 50, 75, 100 of 125 km) kiezen. Het te betalen bedrag stijgt naargelang de afstand. Het bedrag omvat ook de bevoorrading onderweg en de maaltijden tussen de trajecten in. Uiteindelijk zijn we met meer dan 150 mannen en vrouwen om mee te stappen, en daarbij zijn dan een 80-tal mensen die de 125 km willen stappen. Het is - naar ik hoor vertellen - een vrij grote groep voor zo een vorm van wandelen. Dirk is de baankapitein en laat zich bijstaan door een aantal groepsleiders. Als ik de mensen zie, die deze rol op zich nemen, weet ik dat we gerust kunnen zijn, dat wordt een goed geleide wandeling.
KabouterbosWe houden in het begin een vrij stevig tempo aan. Ik heb mijn GPS niet mee, maar ik denk zo dat we aan 7 km per uur stappen. De groepsleiders moeten heel wat naar voren lopen om op tijd signalen te kunnen geven aan de automobilisten. Het is een bosrijke omgeving. Ook een kabouterbos ligt in dit eerste traject. Een lange Jan zou zich hier vaak moeten bukken. Bomen en onderbegroeiing zijn in herfstsfeer. Verschillende panelen zijn in Halloweensfeer TrekvogelInabouterbosbeschilderd. We bewandelen slingerende, licht heuvelende boswegjes. De kabouters vragen zich waarschijnlijk af wat al die volwassen mensen hier nu te zoeken hebben. In het kabouterbos hebben we een eerste rust. De 2de rust is ten huize Wandelmee.
Wanneer we na onze 1ste 25 km in het ontmoetingscentrum komen, wacht ons een half stokbrood belegd met geplet ei in mayonaise, een soort smos, zeg maar.
Bevooradingin WANDELMEENu de tweede ronde. Een Euraudaxende kwartel uit Zelzate, was hier komen goede dag zeggen. Hij had de 25 mee gestapt en neemt nu afscheid. (Noteer 11 juli in je agenda voor een 25 km Euraudax in Zelzate.) Het tweede traject brengt ons eerst door bossen. De rust hebben we in het hofje van Bayot, Een zekere Sylvester Bayot sneuvelde hier in 1914. Zijn heldendaad heeft die plek een naam gegeven. Een lange tocht van 14 km brengt ons dan naar Herentals, en weer terug om in huize Wandelmee nog eens te verpozen.
DeVisserIsNietEenzaalMeerOver huize Wandelmee gesproken. Anita stapt mee in de 125 en Erik is behulpzaam bij de bevoorrading. Een uurtje later zijn we dan weer in Tielen.
Wat een luxe wacht ons hier. In deze 2de pauze verschaft de inrichter ons een complete maaltijd. Bij het binnenkomen wordt ons een goed gevulde kom met tomaten soep geschept. Dan volgt een maaltijd met groente (boontjes, worteltjes, erwtjes), met wit kalkoenvlees, een heerlijke champignonsaus en JongsteDeelnemerkroketjes. En dat alles was vers klaar gemaakt. Als toetje komt dan nog uit de koelkast een chocolademousse.
Amaai, na 50 km stappen en nog eens 75 km te gaan, is dat puur genieten. Dat is nogal een verzorging.
Nu we zijn hier niet gekomen om van een heerlijke maaltijd te genieten, maar ik mag er de inrichter wel voor complimenteren.
MiniWatervalHet is ondertussen al na 9 uur. Het wordt tijd om de volgende ronde aan te pakken. Het is duister en donker. De baankapitein brengt onze voeten  nu langs straten, bestrate wegen, of toch ten minste verhard. Af en toe door woonwijken. Af en toe door de velden. Onze voeten hebben het wat gemakkelijker nu. Ik ben evenwel op de rustposten van water op koffie overgeschakeld. We moeten de nacht nog door. We hebben moeilijke discussies waar we niet uit komen. Waar komt de naam Lichtaart vandaan?
75 km afgelegd zijn we voor de 3de keer in de Kasteeldreef in Tielen. Een heerlijke spaghetti wordt ons daar geserveerd. We zullen er nu wel tegen kunnen voor de volgende 25 km. Turnhout is de focus van dit traject. Het is een traject waarin de klok terug gezet wordt. Drie uur wordt twee uur. Zomertijd wordt wintertijd.
De slaap slaat bij verschillende mensen toe. Zijn ze nog wakker? Zijn ze aan het slaapwandelen? Ik heb het ook zitten, en neem maar een paar blokjes druivensuiker, en voor de rest goed op elkaar letten, dat er niemand ineens van de weg geraakt. Ook zorgen dat er niemand geïsoleerd geraakt, steeds in BegijnhofHerentalsgesprek blijven. Ik merk ook op dat het nu in het holste van de nacht nog altijd 15 a 16 ° is.
100 km afgelegd. Er wacht ons nu een ontbijt in het ontmoetingscentrum.
En daarna gaan we weer door. Een aantal wandelaars, waaronder ik, willen hun persoonlijk record van 100 naar 125 km brengen. Dat is de reden waarvoor we hier zijn.
Slechts 1 of 2 mensen hebben moeten opgeven. En we zijn nu met een 90-tal mensen. Met de ochtend is ook de slaap verdwenen. De mensen die volhouden, kunnen er weer een flink tempo op aanhouden.
1 2 3 4 5 6 7 alweer een kilometer. Nog maar 9 kilometer te gaan en de 125 zitten erop. Nu krijgen de voeten vleugeltjes. Dirk, de baankapitein, weet daar mooi op in te gaan.
Uiteindelijk iets voor 12 uur (11 uur wintertijd) zijn we er. Onze doelstelling is bereikt. 125 km te voet afleggen in minder dan  25 uur.
Denen, Duitstaligen, Franstaligen, Nederlanders e.a. hebben weer eens getoond dat de Europese gedachte te verwezenlijken is, dat we tezamen op weg kunnen WarmeMaaltijdgaan.
Na de aankomst leidt Dirk nog een korte ceremonie. 8 wandelaars hebben hun gouden arend behaald. Dit houdt in dat ze 1950 km in een bepaalde regelmaat verdeeld over vastgestelde afstanden hebben afgelegd.
Zij en de andere wandelaars krijgen ook nog voor die 25 uurs tocht een mooi T-shirt mee als aandenken. Ik en mijn collega’s zullen het met fierheid dragen.

19:54 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: euraudax, tielen, wandel

29-10-06

Terug uit de Kempen

StationBerchemDit weekend was ik nog eens in de Kempen. Deze keer voor een groepswandeling, een Euraudax wandeling. Op de foto hier een aantal wandelaars in het station van Antwerpen Berchem. Ze hebben er een 25-uurswandeling opzitten, een voettocht van 125 km.

Ik schrijf mijn verslag nog uit. en verwacht ook een verslag en/of fotoreportage op: www.wandelmee.be en ook op individuele sites van andere loggende wandelaars.

17:18 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, euraudax

27-10-06

Wit en zwart

Kale inktzwam 2Op weg vanuit het station van Poperinge loop ik langs het Sint Quintens pad. Dit pad is een wandelpad, ook een fietspad. Het is aangelegd op een voormalige spoorweg bedding. Dat denk ik althans, want het is een rechtlijnige voortzetting van de spoorweg die als eindpunt het station van Poperinge heeft.
Langs zo een spoorweg konden zich veel zaden en sporen verspreiden. Langs de kant ervan zie ik dan ook een enorme varieteit aan paddestoelen.
Zo kwam ik ook deze witzwarte plaatjeszwam tegen. De paddestoel is ronduit lelijk. De hoed staat op een sneeuwwitte steel. De dunne hoed is aan de onderkant volledig voorzien van zwarte plaatjes. En dat zwart blijft aan de handen plakken. Met vochtig gras kreeg ik het zwart niet van mijn vingers. Ik mocht op zoek naar een plas met proper water om mijn handen weer proper te krijgen. Het is om dat zwarte dat ik dit een inktzwam noem. Mijn boekje zegt dat de inktzwammen alleen door kenners te determineren is.
Je hebt het dus niet van mij als je hartslag verhoogt, je lichaam verhit, hoofdpijn krijgt en in ademnood komt.
Daar mag je alleen maar naar kijken, aankomen niet.

20:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (4) | Tags: paddestoel, poperinge

25-10-06

De zondag

Abdij CatsbergVoor deze ochtend wil ik naar de Catsberg trekken. Bovenop de berg staat een abdij, en daar wil ik deze ochtend de eucharistie meevieren. Ik doe de afstand te voet. Het waait een beetje. Er is wat dreiging op regen. Als voorzorg neem ik mijn poncho mee. Vanuit Westouter trek ik naar Boeschepe. De Catsberg met haar indrukwekkende antenne mast is in de verte zichtbaar. Dat is mijn doel. Ik buig af naar Berthen, en van hier begint de klim naar boven. Om mijn schoenen en klederen niet te veel te besmeuren hou ik de macadamwegen aan. De verharde wegen zijn nogal fel bemodderd. De maïs is geoogst. De velden liggen er zonder bedekking, waardoor de zanderige aarde van de hellingen wegstroomt de korrelstructuur van de wegen verstopt.
Eens op de bergtop ben ik nog ruim op tijd voor de kerkelijke dienst in het klooster. De portier laat me binnen.
En ik kan de kerkdienst bijwonen. Het verloop van de mis vertel ik in een afzonderlijk bericht.
Na de kerkdienst vind ik de rest van mijn familie terug in de winkel die bij de abdij hoort. Abdijproducten als brood, kaas, abdijbier, zalf voor de voeten van de pelgrim zijn hier te koop. Ook kan men hier religieuze literatuur, en religieuze voorwerpen als paternosters, aanschaffen.
Tesamen rijden we terug naar Westouter.
De rest van de dag wordt dan paddestoelen kijken. Een tonderzwam of houtzwam met een schijf van wel 40 cm. Ik zeg 50 cm, mijn vrouw zegt 30 cm. Dus maar door het gras en met de voeten langs de beide kant van de gracht, meet ik de diameter met een liniaal.
Mijn dochter heeft het even later over een paddestoel met een rokje aan. Dat is een niet te grote parasolzwam die langs de kant van de weg groeit Zijn micellum ligt in Frankrijk, en zijn hoed toont hij in België. Een grensgeval dus. Over paddestoelen schrijf ik afzonderlijke stukjes. Volg daarvoor mijn blog. En lees de logs van mensen die het beter weten dan ik: natuurmaniakken, natuurfotografen en natuurgidsen.

(Dit is episode 4, de laatste van dit weekend)

20:02 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

24-10-06

Westouter, een voettocht naar Kemmel

Brandersbos (WinCE)(Dit is episode 3.)

Voor de zaterdagmiddag wou ik via een aantal natuurreservaten naar Kemmel stappen. Ginder zou de rest van mijn familie een kastanje wandeling maken, en van Kemmel uit zouden we samen terug rijden naar de Vitsemolenhoeve.
Na een goed middagmaal, lekkere spaghetti en een straffe koffie vertrok ik. Het begin van de tocht is ook het begin van de zogenaamde twee bergen tocht. Na wat betoverende vergezichten op de Rode Berg kwam ik aan het reservaat op de Sulferberg. Hoefijzervormige weiden en bronbossen. Onder het geboomte een paar mooie melkzwammen. Het Brandersbos is het volgend natuurreservaat. Vlonderpaden maken het gebied toegankelijk. En van daaruit trek ik door naar de Goeberg. Ik zie dat er heel wat mountain bikers aan het fietsen zijn op een parallelle weg. Geregeld kruis ik ook andere wandelaars. De Scherpenberg is ondertussen duidelijk voor mij in beeld. Ik maak eerst een omweg langs weer eens een natuurpunt. Met gras begroeide wegen brengen er me naar toe. Houten trappen in de heuvel maken het gemakkelijk om het hoogte verschil te overwinnen. Eens weer op de gewone weg ontmoet ik een karavaan ezels. Ze zijn gestopt. Het begint te regenen, en ieder trekt zijn regenjas of regenvest aan. Dan vervolgen ze hun weg. Ik heb ondertussen ook mijn poncho aangetrokken.
Nu gaat het de Scherpenberg op. Het gebied hier is al vrij lang een erkend landschap. De berg is ook bekend omdat hier het Engels commando gevestigd was tijdens de eerste wereldoorlog. Nu staan er informatiepanelen. Ik sta wat te schuilen onder een boom. Het blijft maar regenen. De mountainbikers die passeren zien er nogal uit. Nat en bemodderd vervolgen ze hun weg. Een ervan vloekt het uit. Moet nu net zijn ketting los schieten. Zijn achtervolgers kunnen hem gelukkig ontwijken.
Gezien de regen neem ik de moeite niet om de informatie borden te lezen. Ik stap nog even door, maar door de natheid is voor mij het plezier een beetje er van af. Het blijft nu bij gewoon, licht voorovergebogen stappen. En ik hou de verharde wegen aan.
( Dit is de route die ik gevolgd heb: 2 - 16 - 18 - 12 - 13 - 71 -  70 - 52 - 50 - 51 - 54 - 55 - 75 - richting 71 - Kemmel)
Op de Dries in Kemmel neem ik toch nog even een foto van de Gaper. Ik ga nog wat drinken in een café, met de toepasselijke naam: “De Nieuwe Wandeling”. En de rest van de familie heeft hun kastanje wandeling gestopt met een rijke oogst. Ze zijn dan nog even naar Ieper gereden, en nu komen ze terug om mij op te pikken.
Afgezien van de regen was het een toffe wandeling.  En hoor ik later, de buien waren plaatselijk. Een paar kilometer verder is er geen druppel gevallen.
Een vaste waarde op de Dries van Kemmel is het labyrint. KLIK HIER.

19:52 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vitsemolen, westouter, wandel, heuvelland

23-10-06

Weekend Westouter - vervolg

Episode 2: de zaterdagmorgen.

HPIM5429 (Small)Voor de zaterdagochtend heb ik een knooppunten wandeling uitstippeld van een 10 a 12 km. Volgens de brochure moet je hier op een staptempo rekenen van 3,5 km per uur. Ik begin langs de Gemene Straat, een modderige slijkerige weg die Frankrijk en België met elkaar delen, Van daar de naam “gemeen” In Pudefort neem ik ter afwisseling en om eens sportief een wat sneller tempo te kunnen maken, een stuk verharde weg. Het landschap rechts van mij, daalt naar beneden en stijgt dan weer naar de Catsberg met haar opvallende antenne. Ik draai dan naar het oosten en omcirkel om zo te zeggen de Zwarte Berg in de richting van St Jans Cappel. Nu komen een belfort en een klokkentoren steeds beter in het gezicht. Het zijn kenmerkende gebouwen van Bailleul.

De kaart van het wandelnetwerk heeft een kleurcodering waarin duidelijk het verschil aangegeven is tussen verharde en onverharde weg. Onverhard is echt letterlijk te nemen. De aarden wegen zijn door de vochtigheid glad. Ik ga rond de Meulen Houck en trek dan naar de Douve vallei. Via een kronkelwegje trek ik dan naar boven naar de Vidaigneberg. Ik had al wat geweerschoten gehoord, en nu kom ik de jagers ook tegen. Wij als wandelaars dragen opvallende kleding. Jagers niet, die verdwijnen als het ware in hun omgeving, en dan hebben ze nog camouflagenetten. Nu als ik het aantal vogels zie dat daar al neergeschoten op het stoppelveld legt, hebben ze deze ochtend al succes gehad. Er is een tijd geweest dat de Kelten hier moesten leven van de pluk en van de jacht. Eens boven op de berg daal ik af naar de Broekelzen. Ik dacht dat ik al moeilijke paden heb bewandeld deze ochtend, maar in de Broekelzen was het helemaal oppassen geblazen. Boven ging het nog. Waar het akkerland van vroeger nu in bos verandert, zijn de paden nog droog, maar nadat ik via vlonderpaden het inwendige van het natuurreservaat door was, wachtte me een reeks modderige wegen. Gelukkig zakte ik er niet te diep in weg. Een groep jonge families met kleine kinderen en buggies durfde ook de uitdaging aan, om te genieten van de groene vochtige plasrijke gebieden. Het was een mooie groene wandeling. Groen dat bijgekleurd wordt door geel en bruin. Vochtigheid die toelaat dat op de houtresten mooie paddestoelen groeien.

( Hier zijn de knooppunten die ik gevolgd heb: 3 - 4 - 96 - 97 -2 - 3 -5 - 7 - 9 - 58 - 93 - 12 - 13 - 14 - 8 - 7 -15 - 6 - 3 )

Er komen nog een episode 4 (=zatermiddag) en episode 5 (zondagmorgen)

05:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vitsemolen, wandel, heuvelland

22-10-06

Episode 1 van een weekend Vitsemolen.

Episode 1: de vrijdagavond:

HPIM5407 (Small)Een weekend in de Vitsemolenhoeve is altijd weer aangenaam. In Westouter houden Hans en Rosa een vakantieboerderij. Ze hebben er 5 vakantieverblijven. We komen er graag. De kinderen, en ondertussen de kleinkinderen kunnen er vrij ravotten. Een doodlopende weg leidt naar het verblijf. Er passeert niemand tenzij een toevallige wandelaar, of een schilder die de mooie landschappen op het doek wil overbrengen.

Voor een wandelaar als ik is het ook een ideale uitvalsbasis voor dagtochten.

Een berichtje op de log van de Wervikse Freddy deed me zin krijgen er weer eens naar toe te trekken. Honderd kilometer wandelwegen zijn in het Heuvelland uitgezet, aan de hand van knooppunten. Voor de vrijdagavond begin ik alvast goed: ik kom met de trein aan in Poperinge, en stap dan te voet naar Westouter. Niet rechttoe rechtaan, maar langs vrijwel verkeersvrije paden: In Poperinge neem ik het Sint Quintens pad. Dit is een voormalige tram- of trein traject, dat achter de huizen door loopt. Dan stap ik verder langs de Vleter beek Om dan via landbouwpaden richting Boeschepe te gaan, en onderweg volg ik dan een stuk de Dasdreef. Ik kruis de Brabantstraat, neem een slingerende weg, om dan de Casselstraat over te steken. Nu trek ik dan richting Sint Pieterstraat, om dan langs de grens aan de Vitsemolen te komen. Voor een paar grote stukken komt mijn voettocht overeen met de bewegwijzerde Schreve route, en met de wit rood gemarkeerde GR128.

Deze tocht van bijna twee uur vormt een goed begin voor een weekend in het West-Vlaamse Heuvelland, als zeg ik het zelf.

En in de Vitsemolenhoeve zijn mijn dierbare echtgenote en mijn jongste dochters al. De koffie staat klaar.

Wat koppelingen:

Voor de Vitsemolenhoeve KLIK HIER
Voor de toeristische dienst van het Heuvelland KLIK HIER

18:36 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vitsemolen