Op de stoep bij Gwy

Op weg vanuit het station van Poperinge loop ik langs het Sint Quintens pad. Dit pad is een wandelpad, ook een fietspad. Het is aangelegd op een voormalige spoorweg bedding. Dat denk ik althans, want het is een rechtlijnige voortzetting van de spoorweg die als eindpunt het station van Poperinge heeft.
Langs zo een spoorweg konden zich veel zaden en sporen verspreiden. Langs de kant ervan zie ik dan ook een enorme varieteit aan paddestoelen.
Zo kwam ik ook deze witzwarte plaatjeszwam tegen. De paddestoel is ronduit lelijk. De hoed staat op een sneeuwwitte steel. De dunne hoed is aan de onderkant volledig voorzien van zwarte plaatjes. En dat zwart blijft aan de handen plakken. Met vochtig gras kreeg ik het zwart niet van mijn vingers. Ik mocht op zoek naar een plas met proper water om mijn handen weer proper te krijgen. Het is om dat zwarte dat ik dit een inktzwam noem. Mijn boekje zegt dat de inktzwammen alleen door kenners te determineren is.
Je hebt het dus niet van mij als je hartslag verhoogt, je lichaam verhit, hoofdpijn krijgt en in ademnood komt.
Daar mag je alleen maar naar kijken, aankomen niet.