Op de stoep bij Gwy

(Dit is episode 3.)

Voor de zaterdagmiddag wou ik via een aantal natuurreservaten naar Kemmel stappen. Ginder zou de rest van mijn familie een kastanje wandeling maken, en van Kemmel uit zouden we samen terug rijden naar de Vitsemolenhoeve.
Na een goed middagmaal, lekkere spaghetti en een straffe koffie vertrok ik. Het begin van de tocht is ook het begin van de zogenaamde twee bergen tocht. Na wat betoverende vergezichten op de Rode Berg kwam ik aan het reservaat op de Sulferberg. Hoefijzervormige weiden en bronbossen. Onder het geboomte een paar mooie melkzwammen. Het Brandersbos is het volgend natuurreservaat. Vlonderpaden maken het gebied toegankelijk. En van daaruit trek ik door naar de Goeberg. Ik zie dat er heel wat mountain bikers aan het fietsen zijn op een parallelle weg. Geregeld kruis ik ook andere wandelaars. De Scherpenberg is ondertussen duidelijk voor mij in beeld. Ik maak eerst een omweg langs weer eens een natuurpunt. Met gras begroeide wegen brengen er me naar toe. Houten trappen in de heuvel maken het gemakkelijk om het hoogte verschil te overwinnen. Eens weer op de gewone weg ontmoet ik een karavaan ezels. Ze zijn gestopt. Het begint te regenen, en ieder trekt zijn regenjas of regenvest aan. Dan vervolgen ze hun weg. Ik heb ondertussen ook mijn poncho aangetrokken.
Nu gaat het de Scherpenberg op. Het gebied hier is al vrij lang een erkend landschap. De berg is ook bekend omdat hier het Engels commando gevestigd was tijdens de eerste wereldoorlog. Nu staan er informatiepanelen. Ik sta wat te schuilen onder een boom. Het blijft maar regenen. De mountainbikers die passeren zien er nogal uit. Nat en bemodderd vervolgen ze hun weg. Een ervan vloekt het uit. Moet nu net zijn ketting los schieten. Zijn achtervolgers kunnen hem gelukkig ontwijken.
Gezien de regen neem ik de moeite niet om de informatie borden te lezen. Ik stap nog even door, maar door de natheid is voor mij het plezier een beetje er van af. Het blijft nu bij gewoon, licht voorovergebogen stappen. En ik hou de verharde wegen aan.
( Dit is de route die ik gevolgd heb: 2 - 16 - 18 - 12 - 13 - 71 -  70 - 52 - 50 - 51 - 54 - 55 - 75 - richting 71 - Kemmel)
Op de Dries in Kemmel neem ik toch nog even een foto van de Gaper. Ik ga nog wat drinken in een café, met de toepasselijke naam: “De Nieuwe Wandeling”. En de rest van de familie heeft hun kastanje wandeling gestopt met een rijke oogst. Ze zijn dan nog even naar Ieper gereden, en nu komen ze terug om mij op te pikken.
Afgezien van de regen was het een toffe wandeling.  En hoor ik later, de buien waren plaatselijk. Een paar kilometer verder is er geen druppel gevallen.
Een vaste waarde op de Dries van Kemmel is het labyrint. KLIK HIER.