Op de stoep bij Gwy

Voor de zaterdagochtend heb ik een knooppunten wandeling uitstippeld van een 10 a 12 km. Volgens de brochure moet je hier op een staptempo rekenen van 3,5 km per uur. Ik begin langs de Gemene Straat, een modderige slijkerige weg die Frankrijk en België met elkaar delen, Van daar de naam “gemeen” In Pudefort neem ik ter afwisseling en om eens sportief een wat sneller tempo te kunnen maken, een stuk verharde weg. Het landschap rechts van mij, daalt naar beneden en stijgt dan weer naar de Catsberg met haar opvallende antenne. Ik draai dan naar het oosten en omcirkel om zo te zeggen de Zwarte Berg in de richting van St Jans Cappel. Nu komen een belfort en een klokkentoren steeds beter in het gezicht. Het zijn kenmerkende gebouwen van Bailleul.

De kaart van het wandelnetwerk heeft een kleurcodering waarin duidelijk het verschil aangegeven is tussen verharde en onverharde weg. Onverhard is echt letterlijk te nemen. De aarden wegen zijn door de vochtigheid glad. Ik ga rond de Meulen Houck en trek dan naar de Douve vallei. Via een kronkelwegje trek ik dan naar boven naar de Vidaigneberg. Ik had al wat geweerschoten gehoord, en nu kom ik de jagers ook tegen. Wij als wandelaars dragen opvallende kleding. Jagers niet, die verdwijnen als het ware in hun omgeving, en dan hebben ze nog camouflagenetten. Nu als ik het aantal vogels zie dat daar al neergeschoten op het stoppelveld legt, hebben ze deze ochtend al succes gehad. Er is een tijd geweest dat de Kelten hier moesten leven van de pluk en van de jacht. Eens boven op de berg daal ik af naar de Broekelzen. Ik dacht dat ik al moeilijke paden heb bewandeld deze ochtend, maar in de Broekelzen was het helemaal oppassen geblazen. Boven ging het nog. Waar het akkerland van vroeger nu in bos verandert, zijn de paden nog droog, maar nadat ik via vlonderpaden het inwendige van het natuurreservaat door was, wachtte me een reeks modderige wegen. Gelukkig zakte ik er niet te diep in weg. Een groep jonge families met kleine kinderen en buggies durfde ook de uitdaging aan, om te genieten van de groene vochtige plasrijke gebieden. Het was een mooie groene wandeling. Groen dat bijgekleurd wordt door geel en bruin. Vochtigheid die toelaat dat op de houtresten mooie paddestoelen groeien.

( Hier zijn de knooppunten die ik gevolgd heb: 3 - 4 - 96 - 97 -2 - 3 -5 - 7 - 9 - 58 - 93 - 12 - 13 - 14 - 8 - 7 -15 - 6 - 3 )

Er komen nog een episode 4 (=zatermiddag) en episode 5 (zondagmorgen)