Op de stoep bij Gwy

Het is op vrijdag 25 augustus, weer eens vroeg opstaan. Onze bussen vertrekken om kwart na zeven. Zo zijn we nog voor acht uur in Diksmuide, meer dan een hafuur voor het startschot. Ik sta dan ook vrij kort bij de startlijn. En nu kan ik ook eens de toespraken horen die het startschot voorafgaan. Ik verwacht een vrij vlakke wandeling, gemarkeerd door de IJzertoren. De organisatie heeft het parcours aangepast. Ik denk dat het vooropgezet parcours door de overvloedige regenval niet meer de duizenden wandelaars aankan.

Het is wel gemakkelijk zo vroeg in de start te zitten. Zo vooraan liggen alle paden open. Gemakkelijk als we zo op de dijk lopen. Ik ontmoet twee medeclubleden. Die rijden elke dag vanuit het Meetjesland op en neer, en dat valt naar hun zeggen ook echt mee.

Na zo een 5 km splitsen we van de 16 km stappers af, en gaan richting Zarren. Zo vroeg zijn heeft zo van die rare dingen: geen wachtrijen voor de WC’s, de Rode Kruis hulpposten zijn nog leeg. Er zijn dan wat hoogten en bossen. Hier is strijd gevoerd, dat lezen we op verschillende herdenkingsborden. Zo een molen staat er gescheurd bij. Zou de schade nog dateren van 29 september 1918, toen de hoogte heroverd werd? In ieder geval in Houthulst zijn we al de helft gepasseerd, en nu trekken weer naar Diksmuide. Het is hier voor mij een onbekend wandelgebied. Wel vrij plat. Maar dat geeft niet, we kunnen in de lucht naar de parachutisten kijken die naar beneden springen. Een platte wandeling, vrijwel geen horeca onderweg. Ik ben dan ook weer snel in Diksmuide terug. Toch nog even blijven plakken in de brandweerkazerne, voor een barbecue. En daar zie ik als een haas een clubgenote passeren. Mens die stapt door. Die moet ik even inhalen. Ik ben nieuwsgierig waarom ze zo haastig is, terwijl we nog zoveel tijd hebben. Te samen komen we op de markt aan. Later ontmoet ik haar nog eens. Ze had de bus gemist.

Het was vandaag geen opzienbarende tocht. Gewoon goed en gezellig.