29-03-05

In de Mastbos

De Wandelsport Vereniging "Steeds Voorwaarts." richtte op 28 maart haar paastocht in.
De zeer verzorgde wandeling ging door in de bosrijke omgeving van Breda.
Ik koos voor de 40 km. Mijn indrukken volgen nog.
Laat mij alvast al zeggen, dat dit een uitstekend bepijlde wandeling was en het weer meeviel. Wel bewolkt, Gelukkig geen regen.


Nawoord: Ondertussen heb ik een korte impressie hierboven geplaatst op:
http://gwy.skynetblogs.be/?date=20050402&number=1&...

08:09 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

27-03-05

Een heerlijke paastocht in Lovendegem

De Reigerstappers richten op deze paasdag hun wisselberkertocht in. In de vroege ochtend ben ik in de startzaal. Het is nog stil. De overgang naar de zomertijd brengt zo mee dat de mensen even hun tijdsbesef kwijt zijn. De kortste tocht in het programma is 6 km. De langste tocht bedraagt 35 km. Om nog voor het paasdiner weer thuis te zijn, kiest ondergetekende voor de 21.
 
- Mijn impressie van deze aangename wandeling staat hierboven op:
http://gwy.skynetblogs.be/?date=20050402&number=1&...  -

12:41 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

26-03-05

Prettig paasfeest

Hello allemaal.
Het is weer Pasen. De lente is begonnen. De winter is voorbij. In het borellefeest zijn de vuren ontstoken. Het is het feest van Shushan Purim. We gaan het paasweekend in.
Aan iedereen wens ik fijne paasdagen toe.



Zit ge achter die computer, in plaats van buiten eieren te verstoppen dan wel te zoeken.
Zoek dan paaseieren op het wereld wijde web.
http://www.eggheaven2000.com/
(De tip komt uit mijn computerkalender)

08:52 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

Wee mij. De zwarte els is afgezaagd

Ach, deel met mij in droefheid.
Er zijn mensen gepasseerd, mensen met een kettingzaag. En laag bij de grond hebben ze dat toestel tegen de stam gedrukt.
Gekapt zijn de takken, gezaagd zijn de stammen.
De takken zijn blijven liggen. De dikkere stammen zijn weg gehaald.
Maar zal ik het maar positief opvatten, misschien gaan de stammen een toekomst als stoelpoot tegemoet. Of dienen ze in een moestuin als bonenstaak.
En ieder die passeert kan nu het mooi geel oranje hout bewonderen.

08:31 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)

20-03-05

Memorial Marche of Peace

Het stadje Mesen is een klein stadje in West-Vlaanderen. Op zaterdag 19 maart gaat voor de 6de keer de Memorial Marche of Peace door.


Het stadje is het schouwtoneel geweest van bittere gevechten. Die gevechten hebben van de weeromstuit mensen bij elkaar gebracht. In 1998 is hier de Ierse Vredestoren geopend. Deze toren markeert de wandelingen. De Wandelsport Vereniging Wervik organiseert de zwerftochten in dit grensland. Er zijn verschillende tochten voorzien: 6, 12, 22 en 32 km.

Ik schrijf me in voor de 32 km.

Het is nog mistig. Wandelaars voor ons en wandelaars achter ons zijn in de nevelige toestanden niet zichtbaar. Het land onthult niet veel. We zien hellingen en dalingen, maar ver vooruit kijken is er niet bij. Het is een intimistische wandeling met beperkte gezichten in het begin. In een eerste traject trekken we van Mesen naar Wulvergem.Het tweede traject blijft mistig en brengt ons naar Ploegsteert. De mist is ondertussen voorbij, en oorlogsbegraafplaatsen duiden ons wat we moeten blijven herinneren. Ook al is het 90 jaar geleden. De graven zijn er nog steeds en worden mooi onderhouden.

We komen nu in een streek met tweetalige straatnaam borden. Aan de Rosenberg passeren we een mooie kapel. De kapel herbergt La Notre Dame des Prés. Zo komen we aan de bossen van Ploegsteert. Deze zijn nog bladerloos Veel groen en kleur is er nog niet. De geelbruine katjes hebben het ook niet nodig om met mooie kleuren insecten aan te lokken.

In het dorp hebben we de tweede rust. Op de aanduidingen staat te lezen dat het derde traject 9,3 km is. Ik neem dan ook een heerlijke kom soep, om er tegen te kunnen.

Ondertussen doet de zon pogingen om er door te komen. De wandeling leidt ons via een ruime lus weer langs en door de bossen. Via een circuit sportif komen weer in het dorp. In de voortuinen is er al veel kleur, vooral geel. Paaslelies en forsythia's stelen de show.

Na de rust brengen de pijlen ons naar Warneton (Waasten). Het is helder geworden, en de vele panaroma's kunnen nu aan bod komen. In dit trajekt buigen we naar Mesen terug. De dorpskerk en de Ierse Vredestoren vormen nu ons doel. Geregeld zijn ze goed te zien, en dan zakken ze weer weg achter een heuveltop. De deur van de toren is open, zodanig dat we ook een blik binnen kunnen werpen. Ook in het dorp is de Sint-Niklaaskerk toegankelijk. De Romaanse crypte uit de 11de eeuw, is een bezoek waard. Na een vierde rust, krijgen we een mooie lus, waarbij we ondermeer vele Maria-kapelletjes tegen komen. Het beeld van OLVrouw van Mesen staat in de kerk, maar als bedevaartsplaats zijn hier verschillende kapelletjes aan haar gewijd.

Net voor ik het einde bereik, vertelt een man mij nog de geschiedenis van het ontstaan van de Vredestoren. Steen voor steen zijn uit Ierland hierheen gebracht.

Het was een mooi opgebouwde wandeling, die zich vanuit een besloten intimistische sfeer openvouwde over geschiedenis en natuur, over de taalgrenzen heen, en gericht naar het herbeleven van de vrede. De tocht creëerde in haar rust de gemoedgesteldheid en de ingetogenheid voor het herdenken.



Iris en Erik waren er ook. Lees hun verslag. http://wandelen-in-vlaanderen.skynetblogs.be/?date=200503... De koppeling staat in de reactie.
Stefba kwam ik op de rustpost tegen. Die zal ongetwijfeld ook een verslagje samen stellen. Hij modereert de Westvlaamse tak van Wandelmee. Daar staan ook wat foto's van mij: http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotorepor...
De  Toebakstappers hebben hun website op: http://www.vwjl.be/werviksewandelsport/

19:44 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)

17-03-05

Een gelukkige clubwandelaar

Sommige wandelaars komen in de kijker. Anderen wandelen onopvallend, en zijn er telkens weer bij. In deze categorie valt deze gelukkige wandelaar. Voor hem is een weekend niet echt af, als er niet gewandeld is. Deze Gentbrugse Zwalmvriend is vaak gesignaleerd op wandelingen rond het Gentse. Bescheiden slaat hij zijn babbeltje in de start- en rustposten. Prestatiewandelen is zijn keuze niet. Zijn voorkeur gaat naar het recreatieve, ontspannende, vrij blijvende wandelen.
Toch schuwt hij een uitdaging niet. Deze foto is genomen bij de terugkeer uit Ronse, na een wandeling bij de Chatons. Hij, en ik, en anderen zaten toen in dezelfde coupé.
Hij is een "club"-wandelaar. 's Morgens als hij op de startplaats komt, legt hij een stapeltje A5-jes op de foldertafel. Om concreet te zijn, nu vermeldt zijn blaadje de wandeling op 2 april in Laarne.
Ginder zal hij ook present zijn. Dan is hij geen wandelaar, maar helpt hij mee dat de wandelaars in de rustposten kunnen verpozen in een propere en opgekuiste zaal.
Wat is wandelen heerlijk met mensen, die stil, bescheiden en ongedwongen, iets voor de anderen doen.
Laat mij van de gelegenheid gebruik maken om een pluim te geven, aan al die mensen die op de rust- en kontroleposten meehelpen, aan de mensen die het voorbereidende werk doen, en aan de mensen die voor de nazorg instaan.

08:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2)

12-03-05

Een avontuurlijke wandeling in Ronse

Zaterdag 12 maart 2005. Postiljonners, Zwalmvrienden, Kwartels en andere mensen met wandelschoenen wachten in Sint Pieterstation op de trein die hen naar Ronse zal brengen. Zij krijgen het gezelschap van wandelaars die uit een andere trein overstappen. Een wandeling in Ronse is altijd de verplaatsing waard. En de inrichtende club heeft een naam hoog te houden.


Wandelingen zijn er in verschillende afstanden. De Chatons hebben zelfs een wandeling van 60 km voorzien. Maar daarvoor moet je dan natuurlijk de nodige tijd uittrekken. Ik kies voor de 14 km. Zo kan ik in het begin van de middag terug thuis zijn.

De pijlen sturen ons eerst westwaards. Het begint vrij rustig. Leuke weggetjes, goed begaanbaar. Magnifieke zichten op de bergen. De verschillende trajekten liggen in lussen, zodanig dat we meer wandelaars in de velden zien. Uiteindelijk buigen we weer oostwaards en nu kunnen we kiezen tussen “straat” en “natuur”. Ik, en met mij velen, kiezen voor de “natuur”. Nu we weten snel waarom de keuze aan de wandelaar gegeven wordt. De weg is op bepaalde momenten puur modder waaraan onze voeten als het ware in vastgezogen worden. Maar met een beetje uit te kijken en het ergste te vermijden is het best te doen. Ten slotte zijn het die aspekten die het wandelen hier zo heerlijk maken. Op de rustpost onder de Klype-kerk is het tijd om te bekomen met een goede kop verse soep. Voor mij is het na 7 km nu halfweg. Andere afstanden krijgen hier extra trajekten.

Na de rust weer op weg. Een flinke klim brengt ons op de Scherpe Berg. En dan worden we een privé domein ingestuurd. Een mooi beukenbos. Hier was weer alle behendigheid nodig. Amaai zeg, hoe ze zulke weggetjes kunnen vinden. Een keer wordt het me te machtig, ik slier uit, en kan mooi kennis maken met de onderbegroeiing. Daarna stap ik toch wat minder snel en wat voorzichtiger.

Dan komen we het bos uit aan de kapel van Wittentak. Even een kaarsje gaan ontsteken, en dan de afdaling. Ondertussen eet ik voor de energie de suikerwafel die we bij de start meegekregen hebben. Aan de Schavaart mogen we weer naar boven, en dan komen we in een mooi park, met fantastische panorama's. Er zijn al veel mooie panorama's getoond, maar dit is het summum. Doorheen het park dalen we. Vooraleer af te sluiten krijgen we in het domein St.Hubert nog een mooie rondgang langs een vijver.

Het was mooi en droog weer. Af en toe de zon. Kortom een fantastische wandeling.
De Chatons hebben er weer een avontuurlijke natuurtocht van weten te maken.



Ik onmoette er o.m. Stefba en Wandelmarc.
Lees de 30 km van Stefba op: http://toebakstapper.skynetblogs.be/?date=20050312&nu...
Lees de 21 km wandeling van Manuella en Marc op: http://wandelmarc.skynetblogs.be/?date=20050312&numbe...
Anita en Eric deden er de 60 km. Lees hun indrukken op: http://www.wandelmee.be/oostvlaanderen/wandelverslag/wand...   respektievelijk  http://www.wandelmee.be/oostvlaanderen/wandelverslag/wand...
Clement Coclez zorgde voor een mooie fotoreportage. Te zien te samen met andere fotoreeksen op:
http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotorepor...
De Chatons hebben hun website op: http://www.dechatons.be/

20:59 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)