28-12-04

Petje en T-shirt

En we hebben de nieuwe "Gezond op Stap" gekregen.
AKTIVIA zorgt nu wel voor naambekendheid. Er zit een afhaalbon ingesloten voor een petje en een T-shirt. We zullen van 27 februari af met een paar tienduizend met het nieuw Aktivia T-shirt kunnen wandelen.
Dat is een van de voordelen van:
http://www.nationalewandeldag.be/

12:32 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

27-12-04

Een wandeljaar

2004 is voor mij nu afgesloten als wandelaar.
Een overzcht staat op:
http://home.scarlet.be/~guyverhe/jaar2004/gwywandel06.html 
Samen zijn dat 1290 gewandelde kilometers in 56 wandelingen. Zeg maar ruwweg een wandeling per week met een gemiddelde van 23 km.

Een vooruitblik op mijn wandelingen in 2005 staat op:
http://home.scarlet.be/~guyverhe/jaar2005/gwywandel07.html
Maar neem dit met een flinke korrel zout. Even gemakkelijk als ik een planning maak, kan ik die veranderen.

19:03 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

26-12-04

Wafelentocht in Zottegem

Wandelingen van de WSV Egmont laten sporen na. We zagen zelfs de voetafdruk van de duivel.
Het is zondag 26 december 2004. Het heeft licht gevroren. De feestzaal "Bevegemse vijvers" vormt de startplaats van de Wafelentocht. Bij de inschrijving krijgen we meteen een wafel mee. De dame die de inschrijvingskaart overhandigt, doet er meteen ook een bonnetje bij. Dat bonnetje is voor later in de wandeling. We kunnen dat dan inruilen voor een Glühwein. Om ons in de sfeer te brengen is het van meetaf aan berg en dal. Er ligt ijs op de plassen, en de macadam is af en toe ijsglad. Dat betekent dus even de snelheid matigen en liever in de wegberm gaan stappen. Ons parcours is opgebouwd uit stijgingen en dalingen, uit diepe wegen en hoge wegen. Groot is mijn verwondering als we ineens zo een kerstliedje horen spelen. Er is niemand te zien. Aan het traliewerk van een kapelletje voor de H.Rita is een kerstpop opgehangen. En dat mechanisch kerstmannetje, herhaalt maar steeds een kerstliedje liedje. Ja die Rita is patrones van de hopeloze gevallen. Na het landelijke stuk, gaan we met rechts een industriegebied naar Grotenberge. Daar is de eerste kontrole. Het tweede trajekt brengt ons zigzaggend over landelijke wegen. We dwarsen geregeld de N42 om de leuke weggetjes te hebben. Op de modderige wegen zijn de voetafdrukken van de wandelaars duidelijk zichtbaar. Hier is ook de voetafdruk van de duivel gevonden. Die duivel was op de Balegemse steen, die indertijd de brug vormde. gesprongen. Zijn sprong was zo hard, dat de afdruk van zijn voet in de steen achterbleef. De brug is nu vernieuwd, en de steen staat nu rechtop naast de beek. Dat was nu weer eens een laagte, dus nu weer hoogtes. En het blijven hoofdzakelijk veldwegen. In Leeuwergem is de tweede kontrole. Ik heb voor de 32 gekozen. Andere afstanden zijn: 6, 12, 18, 24 km. Alleen de 18, de 24 en 32 doen deze rust- en kontrolepost aan. Nu krijgen we een mooie lus van zo een zeven km rond het kasteel van Leeuwergem. Groen en bosrijk is dat gedeelte. Op het einde van dit trajekt mogen we nog een voormalige trambaan volgen. Mooie vergezichten op het dorpje hebben we hier. Tevoren hebben we vanop de heuveltoppen trouwens ook magnifieke panaroma's kunnen bewonderen. Terug in Leeuwergem heb ik er 20 km opzitten en is het al na twaalf uur. Tijd om te eten en van de heerlijke soep te genieten. Na zo een halfuurtje rust is het niet moeilijk om weer door te stappen. Nu gaan we o.m. via het stille Rijkbos. En dan zijn we via smalle weggetjes ineens weer op de kontrolepost in Grotenberge. Ik zie dat ze hier worst aan het braden zijn, en ajuin. Ik zou wel zin krijgen om er ook te kopen. Het ruikt heerlijk, maar ja ik had in de vorige post al gegeten. Van hieruit worden we nu naar Zottegem gestuurd. Voor dat laatste stuk is sight seeing door Zottegem zelf voorzien. Aan de kerk heeft de organisatie een tentje opgesteld. Daar kunnen we de bon die we bij de inschrijving gekregen hebben inwisselen tegen een glühwein of een beker limonade. En vandaar gaan we weer naar de startplaats. Het is een koopzondag, dus maneuvreren we ons door het winkelend publiek heen.
Het was een goede wandeling. Het was droog en zonnig. Ideaal wandelweer. Een mooi parcours was uitgepijld. De tocht boodt veel variatie wat wegdek en uitzicht betrof. Zulke wandelingen mogen er meer zijn.


Dit verslag, met foto's verrijkt staat op:
http://www.wandelmee.be/wandelboek/2004/december/187.html
Het verslag van een andere wandelaarster, Helga, vind je op:
http://www.wandelmee.be/wandelboek/2004/december/180.html

De WSV Egmont Zottegem heeft haar website op:
http://www.wandelclubegmont.be/
Op 27 februari 2005 start in Zottegem een nationale wandeldag. 

18:15 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

25-12-04

Zalig Kerstfeest.

Een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar aan allen die dit lezen.
En evengoed aan allen die dit niet lezen.
Als je nog een goed voornemen wil maken voor 2005:
wandel meer, fiets meer, mountainbike meer, tuinier meer.
Kortom, zorg dat je meer buiten bent.


08:06 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)

19-12-04

Als het regent

Als het regent in september dan valt kerstmis in december.
Als de Gentbrugse Zwalmvrienden iets organiseren hopen ze dat het goed weer is. Nu dat was in ieder geval zo op zondag 19 december 2004. 
Bottelare, Munte, Moortsele en Baaigem liggen tussen Gentbrugge en de Zwalmstreek in. Die dorpen  vormen ons wandelgebied voor vandaag.
De startplaats ligt in het dorp van Bottelare. Onmiddellijk gaan we via een smalle wegel de velden in. Alles oogt nat en groen. Het vriest niet en het is droog. We zijn een kwartiertje weg als we daar ineens een stripfiguur tegenkomen. Op een bankje zit die slimme zoon van Nero (Adhemar is zijn naam, dacht ik) rustig te kijken naar het vele volk dat passeert. We zijn dan aan Ter Sinckt. Aldaar wist een zekere Homère De Buyserie een weerwolf van zich af te schudden. Maar dat is al lang geleden, in 1880. Dus geen zorgen. We trekken verder via de Biest naar Munte. Er zijn wat stijgingen en dalingen, maar je kan het niet echte hoogteverschillen noemen. In Munte hebben we de eerste rust en controle. De parcoursmeester heeft wandelingen uitgezet voor 6, 12 en 18 km. De 18 km krijgt hier in Munte een lus van een zevental kilometer. We delen eerst een smal weggetje met mountainbikers. Amaai, die zagen eruit. Zodanig bemodderd dat ik niet eens meer kon zien welk kleur hun uitrusting had. Dus maar een stapje opzij om die moedige jongelui te laten passeren. Ik heb nog nooit zoveel mensen in zo korte tijd dank u of merci horen zeggen. We gaan we naar Baaigem. Onderweg hebben we even een gemakkelijk begaanbaar stuk langs een grote baan. Van zodra het dorp in zicht komt worden we weer de velden ingestuurd. We zien even de molen maar laten die achter ons en trekken licht stijgend naar Munte terug. Hier hebben we echt mooie stukken. Ik vraag me af, lopen we nu op een weg, of langs de kant van een akker? De tweede rust is weer in Munte. Ginder is het ondertussen the place to be. Wij wandelaars zijn er. Amnesty International tracht de kerstsfeer te gebruiken om haar vredesboodschap over te brengen. In de kerk is een tentoonstelling van wandtapijten. De Ruspoel hangt vol met weerspreuken in verband met kerstdag. We zijn verwittigd: “Een warme kerstdag geeft een koude paasdag.” Later op de dag zal er een kerst evokatie uitgevoerd worden. Na een beetje rondgekeken en gebabbeld te hebben, gaan we, alle afstanden samen nu, weer op weg. De twaalf en de achttien krijgen in dat trajekt een extra lus. Die brengt ons naar Moortsele. Weer krijgen we een keur aan leuke weggetjes. Soms moeten we echt zigzaggen om de modderpoelen en plassen te omzeilen. Uiteindelijk komen we achter de gebouwen langs weer in de Patrokring, waar we vertrokken zijn.
Hier bevond zich ook een man, in het rood gekleed, met een wit baardje, een bel en een rieten mand. De kerstman vergastte ons allemaal op een rolletje snoepgoed.

16:00 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

18-12-04

Pandora kwadraat

Tiende kerstconcert van het Davidsfonds, Zelzate.
De tijd van het jaar brengt met zich mee dat er veel kerstconcerten gehouden worden. Op 18 december 2004 trad het ensemble Pandora ² op in de kring, in de Kerkstraat in Zelzate. De ruimte was stemmingsvol aangekleed. En een hondervijftigtal mensen hadden hun mooie kleren aangetrokken en wachtten vol belangstelling af.
Het ensemble bracht eerst oude engelse kerstzangen uit de middeleeuwen. Zij maakte daarbij gebruik van muziekinstrumenten, zoals we op de schilderijen van Memlic zien. De teksten van de carols omvatten veel latijn en oud engels. En ze klonken sprankelijk nieuw uit de mond van de sopraan. Zo kerstmuziek heeft alle tijden zo iets hoopsvol, en toekomstgericht in zich.
Na de pauze bracht het ensemble een repertoire uit de barok. Nog altijd veel latijn, maar al veel nederlands nu. En veel liederen uit die tijd zijn in het geheel niet onbekend. Ik noem bijvoorbeeld "Herders, hy is gheboren, in 't midden van den nacht", en zo waren er nog een paar liederen.
Het accent lag hier op een interpretatie van hoe de muziek in de zeventiende eeuw gebracht werd. En hoe de grootheid zich in het kleine kan openbaren:
" O grooten Godt Schepper van al
Moet gij soo ligghen in eenen stal"
Niet zo doodgewoon als de vele kerstmuziek die we op massa's CD's te horen krijgen, Maar integendeel de feestmuziek is door het ophalen van de oude teksten en instrumenten, heerlijk verfrissend.



De afdeling Zelzate heeft eigen bladzijden op de URL van het Davidsfonds:
http://www.davidsfonds.net/gewesten/detail.phtml?id=51
Pandora² is te vinden op:
http://www.stelito.be/pandora/index.asp

22:45 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

12-12-04

Kersttocht in het land van Waas.

Van Rita Heirbaut mocht ik een uitnodiging ontvangen om mee te stappen op hun kersttocht.
Het is de 30ste keer dat de Reynaertstappers die inrichten.
Ondanks dat het feit dat het een winterse zondag is, zijn die al vroeg uit de veren en zo kan ik op 12 december 2004 nog voor acht uur uit de Gemengde Basisschool, Gavermolenstraat, Belsele, vertrekken. Het is dan nog donker, dus doe ik om gezien te worden zo een reflecterend hesje aan. Het parcours stuurt ons langs de spoorweg naar Sinaai. Daarna trekken we het bos in. De beeweg aan de boskapel is gesloten. Er is iets met amerikaanse vogelkers aan de hand. We trekken verder over de stuifzandrug. De bossen zijn voornamelijk naaldbomen, maar ook de eiken en de berken ontbreken niet.
De 6 km had zich al van ons afgesplitst. Nu splitst zich ook de 11 km van ons af. Ik heb
voor de 23 gekozen. De 23 en de 17 gaan nu richting Sinaai. .Het landschap is nu meer open.
Toch blijft het afgelijnd en houterig door de vele knotwilgen die de groene stukken scheiden. In Sinaai  hebben we in het buurthuis onze eerste rust. De medewerkers zijn nog druk bezig met broodjes te smeren. We trekken verder. De parcoursmeesters hebben niet veel risico genomen voor deze wandeling in december, zie ik. Ze hebben hoofdzakelijk voor verharde wegen gekozen. Zo stappen we terug naar een bosrijker omgeving. En dan worden we een wegel ingestuurd: de Weduwe Vos Wegel. Dat is nu wandelen op zijn best. De smalle rustige wegels brengen ons door de bossen naar Puivelde. Hoewel het nog maar halftien is, heb ik honger gekregen, en ik neem hier de tijd om te gaan zitten, te eten en soep te drinken, smakelijke verse soep.
Wij van de 23 krijgen hier in het gehucht een extra lus. Hier krijgen we een parcours langs modderige wandelwegen, en om het wandelplezier compleet te maken  worden we langs een brede beek een stoppelveld door gestuurd. Via een stiltegebied gaan we dan weer richting Puivelde. De stilte is niet volkomen. Jagers zijn aan het zorgen dat zij wat voor het middageten op tafel hebben. Wij, wandelaars, moeten ons eten niet met een geweer bij elkaar schieten. Wat lezen we daar op een zuil?
" In 'T GROEN
Die alle watertjes doorzwommen heeft en paarde in de zee van Saragossa en hier belandt en in dit zilte zoeten Wase land haar draai niet vindt, en kronkelend de bocht uitgaat. En die ter hoogte van de Waterstraat het Palingsgat induikt en zich gefnuikt als het vel haar levend van het lijf getrokken wordt. Die spartelend en kermend in de pan belandt. Vernevelt en verdrinkt in witte wijn en zinkt, verzinkt in kervelkruid, melisse en die in 't groen verseldert en verzinkelt in haar graf"

Ik zal dat gedicht van ginder wel herinneren als ik nog eens paling in het groen eet.
Nu wandelen we via een landbouwleerpad verder en komen weer in Puivelde.
Tijd om het fruit te eten, dat we van de inrichters bij de inschrijving meekregen. We gaan nu weer die wondermooie Weduwe Vos Wegel in. En wandelen zo in de bossen verder. We krijgen in de Cauterwegel zelfs nog een heus knuppelpad onder onze voeten. Via het dorp van Belsele komen we zo weer terug bij de startplaats. 
Nu het was een mooie, vlotte wandeling. Dank Rita voor de uitnodiging


De Reinaertstappers hebben hun internet-site op:
http://users.skynet.be/reynaertstappers.belsele/

14:43 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)