Op de stoep bij Gwy

Duinen, strand en regen. In die drie woorden laat zich de wandeling van 28 oktober 2004 in Blankenberge samenvatten.
In een kustplaats zijn strand en duinen niet vreemd, en aangezien we in België zijn, moeten we de regen er bijnemen. De organisatoren hebben als startplaats een zaal vlakbij het station uitgekozen. Zaal "Forum" ligt in een straat die van het station naar de promenade loopt. Rond tien uur was ik er. Aan de inschrijving was er een kleine, bescheiden ceremonie. Een mevrouw was de zoveelste die zich inschreef en kreeg daarvoor een geschenk. Zulke dingen toveren op iedereen de glimlach op het gelaat, en zorgen voor een goede stemming.
De wandeling brengt ons naar de zeedijk. Daar zien we natuurlijk de pier die Blankenberge kenmerkt. Het natuurreservaat "De Fonteintjes" trekken we door. en dan steken we de tramsporen en de snelweg over. Daar hebben we dan in een groot complex, de "Floréal" onze eerste rust en kontrole. Even vertellen dat ik ondanks het slechte weer toch voor 18 km gekozen heb. Ik dacht dat het onderweg wel zou ophouden met die miezerige regen. De andere afstanden zijn de 12 en de 7 km.
Het tweede trajekt van de wandeling brengt ons door een parkachtig woongebied langs paden en wegels naar Uitkerke. Daar hebben we in een jeugdherberg onze tweede rust. Het is niet koud, maar miezerig, en daardoor wat killig. De organisatie vangt dat gevoel goed op door gratis glühwein, dan wel chocomelk uit te delen. En wie behoeft heeft aan meer dan een, kan er een tweede bijkopen. Ik zie overigens in de zaal dat de glühwein meer succes heeft dan de chocomelk. Blijven de mensen wachten tot het ophoudt met regenen? Vergeefse hoop. De paraplu open en weer op weg. Nu gaan we door een nieuwe wijk, waar nog veel gebouwd wordt. De polders laten we links liggen, al weet het parcours ons wel over sompige graspaden te sturen. Nu het parcours ons het Blankenberge in groei heeft laat zien, stuurt het ons naar de jachthaven. die zien we voor ons liggen, maar we buigen linksaf. De bepijling op de wandeling is zeer verzorgd, en loodst ons altijd zonder verwarring langs zebrapaden, de wegen over. Ook nu weer. Nu brengt de wandeling ons naar de duinen. Wij van de 18 mogen naar links. We trekken door de duinen naar Wenduine. Daar hebben we onze derde rust, in de kantine van de zwemkom. 13 kilometer achter de rug, en nu komt het hoogtepunt van de wandeling. we worden het strand opgestuurd. Daarvoor zijn we naar de kust getrokken, en dat is nu puur genieten. Eens terug in Blankenberge, omcirkelen we de jachthaven en trekken nog even naar de promenade. Via straatjes met kleine huisjes van vroeger, en grote handelszaken van nu, komen we terug aan de startzaal.
Daar stempelt een verantwoordelijke dan ons wandelboekje af. En we genieten aan tafel even na van deze mooie wandeling aan de kust. Weer of geen weer, het was een magnifiek parcours, met verzorgde rust- en kontroleposten. We zijn in beweging geweest en buiten. Wat willen we meer?