31-10-04

Voettochten in de tuinbouwstreek

Op zondag 31 oktober 2004 richtte de WSV Wetteren haar wisselbekertocht in. Het was een goede wandeling, en het weer zat mee.

Een groep mensen stapt uit de trein in Wetteren station. Vanuit het station hebben de inrichters pijltjes geplaatst naar de startplaats. Via een trap dalen we de Scheldebrug af, en we zijn zo aan de startplaats. Er is al heel wat volk, zo vroeg in de ochtend. Ik opteer voor de 28 km. Zo krijg ik meteen een lus voorgeschoteld. We gaan naar de Scheldedijk, en volgen de Schelde een stuk stroomafwaarts. Ik zie daar twee mensen die proberen een monumentale woning langs de overkant van de rivier op de foto te krijgen. Ze moeten nog even wachten. Het licht is nog niet ideaal. Het is nog nevelig. Het gebouw aan de overkant is eerder een paleis dan een woning. Een voorbijganger vertelt me dat het de woning was van een vroegere burgemeester van Wetteren, een man die ook nog minister geweest is. Nu worden het behouden door nonnetjes du Sacré Coeur. De salons zijn er nog zoals vroeger. Ik maak me zo een voorstelling van de franse salons, van drie eeuwen terug. Niet voor ons wandelaars die met modderige wandelschoenen naar de Kalkense meersen trekken. Op een eenzame boswachter, een paar jagers en een eenzame fietser na, is het daar totaal verlaten op zo een zondagmorgen. Links van ons is het goed te zien dat we hier in de tuinbouwstreek zitten. Het parcours weet ons ver te houden van de bewoonde wereld, tot wanneer we na een achttal kilometer terug op de startplaats komen.
Na de eerste rust mogen we de andere afstanden vergezellen. We passeren zo twee manshoge molenwielen. Blijkens het opschrift zijn die gebruikt door Cooppal om kruit te malen. We draaien daar rechts af. Langs de weg, rechts van ons is een lange muur, die een landgoed afscheidt. Links zijn de meersen. De 7 km stapt rechtdoor en wij gaan richting de
Schelde op. Wij, wandelaars zijn niet de enigen die van de buitenlucht houden. Geregeld worden we door wielertoeristen gepasseerd. Langs de andere oever staan veel lege fabriekshallen, en zelfs een vliegtuig. Langs onze oever is het puur natuur. Wij trekken weer de velden in. Via de Bastenakkers en de Bommels komen we in het gehucht Ten Hede. Daar is weer een rust. De wandeling heeft veel succes. Er is niet één lege zitplaats te bespeuren. Dan maar gelijk verder stappen voor het derde trajekt. Dat laat ons een lus richting Melle maken. De formule kennen we onderhand: stukje langs de meersen, stukje langs de dijk, een aarden weg, een verharde weg, een smal paadje. Op de aardewegen zijn het ruiters die ons passeren. En in dit trajekt wordt de wandeling ineens wat avontuurlijker. We worden langs modderpoelen geleid, zodanig dat het uitkijken is waar we de voeten moeten zetten. De derde rust is weer in Ten Hede. Gelukkig is er ondertussen al wat plaats om te zitten. Na 21 km doet dat even deugd. Goed uitgerust kunnen we nu het vierde trajekt aanvangen.
Dit vierde trajekt brengt ons langs o.m. Bellevoorde weer naar het Scheppersinstituut, waar we vertrokken zijn. Meer dan 2000 wandelaars staan er al genoteerd, als er aan kom.

Sommige wandelingen zijn gewoon goed. Dit is er zo een.


Wandelmarc was er ook. Lees zijn indrukken op:
http://wandelmarc.skynetblogs.be/?date=20041031&numbe...
Ook Moorecrosser wandelde in Wetteren:
http://moorecrosser.skynetblogs.be/?date=20041031&num...

17:36 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

30-10-04

Post by GSM

WETTEREN Guy

15:14 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

24-10-04

23ste Brabotocht

Twee keer 572m onder de grond gaan, zonder de buitenlucht te zien.
Welke wandelclub weet dat te verzinnen?
Het is zondag 24 oktober 2004. De Brabostappers, een wandelclub die in 1980 opgericht
is, richt haar 23ste Brabotocht in. Startplaats is de linkeroever van de Schelde bij
Antwerpen, Sint Anneke. De korte afstand, 6 km kan kiezen, tussen een wandeling in
de oude stad van Antwerpen, of een natuurwandeling. De andere afstanden leggen de
nadruk op de natuur, al is hier zo dicht bij de stad de industrie dan wel de snelweg
nooit veraf. Het is een warme dag voor oktober:  16° bij de start. Ik kies voor de 25
km. die brengt ons meteen naar de Schelde, die we een tijdje stroomafwaarts volgen,
langs groene stroken. Zo bereiken we het Sint-Anna-strand, en vandaar zitten we zo in
het domeinbos van Sint-Anna. Van daaruit krijgen we een flinke tocht door het
natuurgebied de Bolderdijk, om dan weer via het Sint-Annabos de gaan. Onnodig op te merken dat de wegen vol liggen met bladeren. Gelukkig zijn de weggetjes niet te modderig. We kruisen al verschillende ruiterpaden, en hebben onze eerste rust- en kontrolepost in een manège.
Dan moeten we de snelweg dwarsen en komen in "Het Rot", een beschermd landschap, vlakbij de snelweg. Dit landschap vormt in maart/juni het broedgebied van een kolonie blauwe reigers. We steken  de snelweg over en komen nu in een bosachtig gebied met vooral berkebomen. Het Rot was hoofdzakelijk naaldbomen, en het bos daar nog voor werd overheerst door populieren. Zo bereiken we het Zwijndrechtse Burcht. Daar hebben we de tweede kontrole. We gaan de spoorweg over, een autosnelweg onderdoor, een woon- en ambachtelijke wijk langs en komen zo aan de Burchtse Weel. Dit is een grote plas, waar aan de schansen te zien, in de zomer gewaterskied wordt. Aan de Galgenweel zien we dat er veel zeilbootjes aan het varen zijn. Nu laten we de aarden wegen achter ons. Het aspect natuur zit erop. We trekken naar de Schelde, waar in het lokaal van de zeescouts onze derde rust is. Vandaar mogen we als 25-km stapper nog eens Antwerpen gaan bekijken. De roltrap naar beneden, en de lange tunnel van 572 m door. Na de sightseeing langs de oude gebouwen van Antwerpen, mogen we de tunnel nog eens door, naar de linkeroever terug naar de startplaats.
Honderden keren al, ben ik met de wagen hier gepasseerd om onder de Schelde door te rijden. Nog nooit heb ik me gerealiseerd, wat er allemaal naast de snelweg ligt.

18:27 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2)

23-10-04

De sequoia is een boom

Wat staat er zoal op je vaste schijf?
Wat neemt nu veel plaats in beslag?
Waarom duurt het opstarten van bepaalde programma's zo lang?
Je kan met die vragen leven.
Je kan ze gedeeltelijk ook voorkomen door geregeld het programma schijfopruiming te draaien.
En als dat niet meer helpt kijk dan eens na wat er zoal op je schijf staat
Een visueel hulpmiddel daarbij kan je vinden op:
http://www.win.tue.nl/sequoiaview
Je verschiet ervan hoeveel MP3-tjes er zijn, waar je toch nooit naar luistert, dus weg ermee.
Al die afbeeldingen, foto's die je ooit gemaakt hebt. Inbranden op een CD en dan ook weg ermee.
Al die teksten die je begonnen zijt, en nooit afgemaakt. In de prullenmand ermee.
De teksten die tot een publikatie aanleiding gaven, inbranden, en dan ook weg ermee.
<br>
Overdrijf niet in je schoonmaakdrang. Als je niet weet waar een bepaalde extensie voor staat, speel op zeker, en laat het staan.
En als al die opschoningsakties ook niet meer helpen, Ja, ja, dan kost het je wat, want dan ben je aan een nieuwe computer toe. Beter, sneller, en met meer opslagcapaciteit. Weet je gelijk waaraan je je eindejaarsbonus kunt besteden.

07:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

17-10-04

Près de deux mille marcheurs en randonnée

Wandelen tussen de paarden.

Op zondag 17 oktober 2004, komt een massa volk bijeen op de Mont des Cats. Het evenement is de 55e édition de la Saint-Hubert. Mag ik een lokale krant aanhalen: " ...près de deux mille en randonnée avec le club godewaersveldois ..." vertrekken vanuit de feestzaal van het dorp de Catsberg op. Bijna 2000 wandelaars schrijven zich in voor de escapade in Frans Vlaanderen. Godewaersvelde ligt in Frankrijk, vlakbij de Belgische grens, tussen het Frans-Vlaamse Steenvoorde en het West-Vlaamse Poperinge. Keuze is er tussen bepijlde parcoursen van 7, 13, 19, 26 en 33 km. Daarnaast zijn  er ook groepswandelingen van 10 km voorzien. Het Vlaemsch Huiseke richt die wandelingen in ter gelegenheid van het Sint-Hubertusfeest. Dit ruiterfeest brengt paarden bijeen vanuit 280 verenigingen. Het gebeuren gaat bovendien gepaard met concerten van jachthoorns. Ook honden, jachthonden en blinde-geleide-honden, nemen deel aan het gebeuren. Zo een massa volk vraagt wat organisatie. De organisatoren hebben goede afspraken met de ordediensten gemaakt. De overheid sluit verschillende wegen voor het autoverkeer af. De ruiters hebben hun verkeersvrij trajekt. Ook de trajekten van de wandelaars zijn aan de top volledig verkeersvrij.
Ik wou het zo plannen dat ik bij de wandeling een stuk van de mis, de wijding en de rally kon meemaken. Om 7u30 zet ik dan ook aan voor de 33 km. Er is slecht weer voorspeld, de regenjas en de paraplu heb ik dan ook bij.
De vormelijkheden zijn ginder in het noorden van Frankrijk vrijwel hetzelfde als bij ons. Een euro betalen, daarvoor krijgen we dan drie kaartjes: de afscheurbare inschrijvings- en kontrolekaart, een groene kaart voor een tombola en een oranje kaart voor een extra attentie op het einde van de tocht.
Het is nog donker. De inrichters zijn alvast bezig om de vuren aan te maken waarop beenhesp zal gebraden worden.
Trajekt een: naar de top
De trajekten splitsen zich onmiddellijk. Gelukkig wandelen er voor mij een paar wandelaars met zo een geel reflekterend hesje aan. Ik kan dus een beetje vooruit zien. Toch moet in de halve duisternis de ene wandelaar nog de andere helpen om te tonen in welke richting de pijltjes ons uit sturen. In de loop van het eerste halfuur wordt het stilletjesaan allemaal lichter. Je voelt zo de natuur ontwaken. Doel van dit eerste trajekt is de bergtop. Het laatste stuk er naar toe is een flinke kuitenbijter. Op de top tussen de abdij en de zendmast is onze rust- en kontrolepost gevestigd. Hier branden de vuren waaraan de beenhesp gebraden wordt. Men vertelt me dat de baguette met vers gebraden beenhesp voor veel mensen een reden is om aan de wandeling deel te nemen. Nu is het nog te vroeg. Het is nauwelijks half negen. Het welkom en de vriendelijkheid zijn hier buitengewoon hartelijk.
Trajekt twee: lus naar Meteren
De rustpost zal ons drie keer als passage dienen. Voor het tweede trajekt worden we via de abdijmuur naar beneden richting Meteren gestuurd. Het is wat nevelig, echte vergezichten zijn er nu nog niet bij. Als we naar boven kijken zien we de bergtop en de voet van de antenne niet. Alleen het hoogste stuk van de mast priemt boven de wolken uit. Terwijl ik hier zo rustig doorstap wordt ik geregeld gepasseerd door Road Runners van Torhout. Ze hebben hun naam niet gestolen. Snelheid hebben die jongens/meisjes wel. Laat me nog even zeggen dat we hier in een streek zitten met veel hagen en heggen. De herfst doet het groen van de bladeren verdwijnen, en het rood van de vruchten overheerst de houterige kanten van de wegen. Het laatste stuk bergopwaarts is wel flink stijgen, maar niet overdrijven, het blijft stappen. Een klimtouw hebben we niet nodig. Maar ik begrijp waarom verschillende stappers een wandelstok gebruiken. Langs de muur van een kerkhof komen we aan de voet van de zendmast en zijn we weer aan de rustpost.
Trajekt drie: lus naar Berthen
Zo om iets na halftien de tweede doortocht. Nog 21 km te gaan en 7 km in een lus om hier terug te zijn, staat er op het infopaneel. Dit trajekt heb ik niet belopen.
Trajekt Vier: terug naar Godewaersvelde
Vanuit de rustpost is duidelijk hoe ondertussen de voorbereiding voor het Sint-Hubertusfeest van de paarden vorm krijgt. Zo heb ik even geen aandacht dat we voor de lus naar Berthen rechtsaf moeten en loop ik rechtdoor.
Aan het kerkje word ik ineens aangesproken door een medekwartel. Tijd om even te babbelen. Even maar. Hij stapt gezwind anderhalf keer zo snel als ik, en moet zijn tempo dan ook matigen om wat te kunnen praten. In het bos nemen we weer elk ons eigen stapgedrag. Het is een mooie afdaling. Onderweg kom ik nog twee wandelaars tegen die de 13 zouden stappen. Pas dan dringt het tot mij door, dat ik een volledige lus overgeslagen heb. Nu om op mijn stappen terug te keren, heb ik ook geen zin. Dus maar door naar het dorp van Godewaersvelde. Niet rechtstreeks overigens. Het parcours stuurt ons richting Boeschepe om ons op een voormalige spoorwegberm te brengen. Die  in het groen ingekaderde weg brengt ons terug naar de startplaats.
Korte wandeling: naar de top en terug.
Door mijn vergissing ben ik uit de timing geraakt. Veel te vroeg. Het is nauwelijks 11 uur. En ik heb amper ruiters en paarden gezien. Ik besluit dan ook het korte trajekt van 7 km te nemen. Zo zal ik weer op de Mont des Cats geraken.
En ik ben er op tijd. De feestelijkheden zijn al begonnen. De mis is al achter de rug. Maar ik ben er nog voor de paardenwijding. Ik had me zo een voorstelling gemaakt dat een kleurig aangeklede priester met een kwispel al zegenend door de meute zou gaan. Zo is het dus niet. De priester spreekt een kort gebed uit, wijdt het brood, en het gezegende brood wordt dan rond gegeven en de paarden mogen het eten. Er zijn heel wat speeches. Het komt me zo een beetje over van "ons kent ons". Maar mijn Frans is niet zo goed om alle details te kunnen volgen. De burgemeester heet ook de vele Belgen welkom. En alles wordt opgeluisterd met serenades van een groep jachthoornspelers. Ook in mooie kledij overigens.
Tot nu toe is het droog gebleven. En hier dreigt het opeens te regenen. Maar het blijft bij de dreiging. Ik mag de paraplu niet open vouwen. En het is opwindend zo een hoogtepunt van het 'tourisme équestre' te kunnen mee beleven. De 'cavaliers' hebben hun eigen bepijlde route. Wij, de 'randonneurs pédestres', hebben de onze. En ook dit kort circuit van 7 kilometer is de moeite waard. De hoogtepunten van de wandeling zitten erin. De korte wandeling is uitermate geschikt voor mensen met kinderen in buggies. Ik zie in dit parcours veel gezinnen meestappen. En ook de rustpost met de heerlijke beenhesp zit in het parcours.
Trajekt vijf: een plat stuk naar Abeele
Terug beneden hebben de 33km-stappers nog een trajekt dat ons naar België brengt. Na die beklimmingen en afdalingen is dat stuk wel erg plat. De beloning is er als we Watou de rug toe keren en terugstappen naar Godewaersvelde. Voor ons zien we de gordel van de bergen liggen. Daarin kunnen we de Catsberg, rechts, duidelijk herkennen. Ik zal nog eens moeten nagaan welke mooie berg we links zien.
Napraten met andere kwartels
Terug op de startplaats, even mijn wandelboekje laten afstempelen. Van een sponsor krijgen we nog een attentie. De zaal is goed gevuld, en gelukkig zie ik een paar kwartels die teken doen. Een kwartel had ik al tegengekomen, en die vroeg zich al af, waar ik al die tijd bleef. Een andere kwartel had een kortere afstand genomen, en was de kapel waarin de mis gecelebreerd werd, binnengegaan. Binnen gaan was makkelijk. Eruit geraken was er niet meer bij. En bidden dat die Fransen doen. Al de liturgische liederen worden door de kerkgangers meegezongen. Maar ja, van dat Frans verstaan we zo weinig. Het zal wel goed zijn voor het zieleheil.
Een andere kwartel vertelt dat bij zijn terugkomst er al 1611 wandelaars genoteerd stonden. Terwijl we het daarover hebben is het nog geen drie uur. En er vertrekken nog steeds wandelaars.

Voor mij is die dag een onvergetelijke belevenis. Wat is wandelen heerlijk.

Als volgend jaar de bladeren geelbruin worden, en van de bomen los raken, kom dan ook eens naar die streek.
Plaats Godewaersvelde op de derde zondag van oktober in je agenda van 2005
- flinke kuitenbijters
- heerlijke, vers gebraden, beenhesp op de bergtop en in het dorp
- magnifieke vergezichten
- een hoogtepunt, als jezelf of je levensgezel(lin) van paarden houdt.
- en je hoeft echt geen Frans te kennen. Iedereen verstaat er Vlaemsch.



Bij de marcheurs was ook Stefba: 
http://toebakstapper.skynetblogs.be/

17:04 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2)

10-10-04

Dartel in de Assels

In Gent aan de watersportbaan liggen volkstuinen. De kantine daarvan is op zondag 10 oktober 2004, de startplaats voor een herfstwandeling. De wandelclub De Dartels hebben van daaruit drie trajekten uitgestippeld: goed voor naar keuze twee, drie of vier uur wandelen. Ik ben er iets na de middag en kies voor de twintig.
Vrijwel onmiddellijk na de start splitsen de trajekten zich. De 20 wordt naar het natuurgebied Bourgoyen-Ossemeersen gestuurd. We maken er een omcirkelende beweging rond. Zo kunnen we deze vogelrijke meersen voor ons en naast ons zien liggen. Heb ik het goed gezien? Zie ik daar zelfs nog een zwaluw passeren?
We gaan de ringvaart over, passeren het Hof ter Beke en komen aan een ander natuurgebied: het Leeuwenhof. Geen leeuwen, wel runderen in dit ontoegankelijk gebied. Op de akkers staat de mais geelbruin, of ze is al geoogst. Via smalle wegels en lengs smalle beken bereiken we Drongen. Verschillende gebouwen van de abdij worden gerestaureerd, zie ik. We gaan over de Leiebrug, en komen aan de eerste rust- en kontrolepost.  Veel bekenden op het terras. Ik moet opletten dat ik niet te lang blijf babbelen. Nu gaan we samen met de 12 een lus langs de Leie-armen maken. Vroeger woonden hier blijkbaar stoute kinderen, en ouders met losse handen, de weg waar we doorheen lopen, heet "Kaaksmetestraat". Anderszijds is het ook een streek waar de zwarte els zich thuis voelt. Hij is er soms 4m hoog. We lopen nu langs de GR128 en bereiken het kerkje van Afsnee. Oversteken met de veerboot is niet voor ons. De pijltjes sturen ons stroomopwaarts. De watering van de Assels - zo blijkt uit een inscriptie - dateert uit 1854. We ontmoeten ook heel wat andere wandelaars, die hier op oude Drie Leien graag komen flaneren.  Langs de dijkweg komen we weer in Drongen. De tweede stempel wordt op de kontrolekaart geplaatst, en we zijn weg voor het derde trajekt. We gaan de Leie langs tot aan de ringvaart. Voor de 12 km zit de wandeling erop. Wij van de 20 mogen nu nog met de 7 km meestappen voor een tocht die ons rond de watersportbaan brengt. Aan de topsporthal zie ik dat het 15u39 is en 14° Celsius. Aan een clubhuis van kanovaarders hebben we onze 3de rust. Daarna ronden we in een kort trajekt deze sublieme  wandeling af.
De WSV De Dartels mocht meer dan 1000 wandelaars ontvangen. En ze hebben alles con brio in goede banen geleid.



http://home.tiscali.be/dartels/ is hun URL

08:45 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

09-10-04

Nieuwsgierig?

Vraag je je soms af wie zoal je weblog vermeldt, of wie er naar koppelt?
Dat kan je vrij gemakkelijk te weten komen.
Je neemt de Google zoekmachine.
en tikt de URL van je website in.
Het antwoord is dan niet opzienbarend. Je krijgt je eigen log terug.
Maar het leuke erbij is de suggestie voor meer informatie.
Je kan dan zoeken naar de webpagins's die een koppeling naar je log hebben,
en ook naar de webpagina's die je log vermelden.
Heb je even tijd, probeer het dan maar.

12:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)