26-09-04

Met Ledeganck op stap

Vaak zit ik met Reigerstappers op de trein, en ik had hen beloofd om op 26 september 2004 aan hun wandeling mee te doen. Het betreft hier de Ledegancktocht in Eeklo. Dit is een wandeling naar mijn hart. Het is dus niet moeilijk om die belofte te houden. Ik neem die zondag een vroege autobus naar Eeklo.
De startplaats is een school vlak naast de sporthal, en ik schrijf me in voor de 19 km. Ook tochten van 14 en 7 km zijn uitgepijld.
De wandeling leidt ons eerst langs woonwijken met open bebouwing en langs sportvelden. We maken een omtrekkende beweging van het westen over het noorden van Eeklo om dan een stukje oostwaarts te stappen. Stil en rustig komen er in het parcours gaandeweg meer feeërieke stukjes. Eens we de spoorweg voorbij zijn, wordt het echt landelijk. Aan de ingang van Het Leen hebben we onze eerste rust. Het eerste trajekt bouwde de sfeer op, voor wat we hier in het bos zien. Terwijl we onder de beukebomen doorstappen, vluchten enkele eekhoorntjes schichtig weg, en ze zijn de boom in, onzichtbaar tegen de achtergrond.
Het Leen is een voormalig militair domein en doorsneden met betonnen wegen, maar de wandeling drijft ons wel modderige bospaden in. Op het verterend hout groeien verschillende paddestoelen, slanke, ranke naar boven schietende champignons en robuuste, dikke knollen. We verlaten het woud in Oostwinkel, waar we onze tweede rust hebben. Wij van de 21 km hebben nu een extralus in Oostwinkel. Die brengt ons eerst langs de oostkant van het Schipdonkkanaal. Hier onder de populieren, geen eekhoorntjes, maar wel konijnen die zich over de karreweg haasten. Een fietser passeert ons. Het is een uitpijler van de club, die nagaat of de bepijling overal duidelijk is. Waar het parcours de vaart verlaat en we een veld ingestuurd worden, besluit hij toch een extra pijl te plaatsen. Er is immers geen weg te zien. Dan volgt een stuk met afwisselend open gedeelten (mais en weiden) en kleine bospartijen. In de verte luidt een klok tien uur, en  rijpe bramen vragen om geplukt te worden.
Dat doet me honger krijgen. Op de derde rust dus een boterham en tomatensoep. Met drie balletjes in mijn kom.
Ik weet niet of ik het al verteld heb, maar binnen organisaties van de VWJL is het gebruikelijk dat om de 5 à 7 km een kontrole- en rustpost voorzien is. Dit houdt in dat iedereen die moet naar de WC kan, Het houdt ook in dat iedereen koffie, fris of melk kan nuttigen. Soep is er vrijwel altijd ook te krijgen. Bijna altijd ook kan je een boterham, een sandwich of een pistoletje nuttigen. Het vraagt een extra logistieke inspanning van de inrichters, en veel helpende handen, maar het is een grote service voor ons als wandelaar.
Na de derde rust, gaan we weer het Leen in. Daar vervoegen we de 7km-wandelaars. In het trajekt overheersen nu de eikebomen. En eens het bos uit komen we weer aan de bewoonde kern van Eeklo.
Ruim op tijd om voor het middageten thuis te zijn. Dit voor mij althans. Andere wandelaars genieten van de lekkere pannekoeken met koffie. De wandeling was verzorgd, en de stemming in de zaal is oergezellig.
Op sommige wandelingen valt het op dat de club van hun embleem of van hun logo of van hun naam een mooie visualisatie gemaakt hebben. Ook de Reigerstappers hebben een lid die creatief met houtsnijwerk kan omgaan. Alle rustposten waren aangeduid met een mooi uitgesneden houten reiger. Als steltloper is de reiger nu een wandelaar geworden, met korte broek en wandelschoenen.
Mensen die graag in de natuur wandelen houden van bossen. Ieder seizoen toont zijn eigen aspekten. Na een flinke regenbui tonen de glibberige, gladde en modderige paden hun eigen charmes. En moet je niet opletten waar je je voeten neerzet, dan kan je nu van de kleurenpracht van de vruchten en de bladeren genieten.



Op weg naar huis zie ik in Oosteeklo een aankondiging voor de kermis. Met de kermis gaat er ginder aan het Haantje een boswandeling van de Kwartels door. Info op:
http://users.belgacom.net/dekwartels/haantje.html
s'Avonds kom ik in het centraal station van Antwerpen nog een Stroboer tegen. Die heeft in Stekene de Helletocht meegestapt. Ook in deze wandeling stond het bos centraal. WarrigMarc heeft daarover een impressum gepost in zijn blog:
http://wandelmarc.skynetblogs.be/
Zijn verslag, ook het mijne trouwens, staat ook op het wandelboek bij
http://www.wandelmee.be

13:20 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)

25-09-04

Nog webloggers

Om loggen te volgen, gebruik ik Sharpreader.
Toegevoegd aan mijn RSS-aggregaat zijn nu ook:
 
-) Een log met indrukken uit het West-Vlaamse land:
http://ceyfsodette.skynetblogs.be/
Daar komt het vakantiegevoel sterk tot uiting
 
-) nog een wandellog, vanuit een hint van Caroline
http://maurice.wandelverslag.be/
Hier worden kilometers gevreten

13:39 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

The French way

Ik kreeg weer eens het boletin van de Mundicamino in de bus.
Een goede gelegenheid om eens te kijken welke routes er zoal naar Santiago de Compostela lopen.
Op de website van de Camino staan de verschillende routes vermeld.
http://www.mundicamino.com/ingles/rutas.cfm?id=15
Er staat onder andere vermeld dat de deuren openstaan.
- Voor de zieken en de gezonden
- Voor de katholieken, de heidenen, de Joden en de ketters
- Voor de goeden en de profanen.

07:16 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

19-09-04

Elfbergentocht

's Morgens in de vroegte - het is nog donker - zijn er al wandelaars op stap. Zo meteen ben ik er ook bij, want ik ga het startlokaal binnen om me in te schrijven voor de 50 km. We schrijven 18 september 2004. De Heuvellandstappers richten hun Elfbergentocht in. De toon wordt gelijk gezet. Ondermeer via smalle paadjes worden we langs de broekelzen gestuurd. Had ik maar een zaklantaarn meegenomen. Het dal uit, begint het gelukkig met het morgenrood in het oosten klaarder te worden. We bestijgen de Hille en gaan richting Vitsemolenhoeve.  Vooraleer we die hoeve bereiken worden we aan een vierkant steen die in 1819 de grens tussen Nederland en Frankrijk aangaf, Frankrijk ingestuurd. Via de Pudefort leiden de rode pijlen met hun witte punt ons naar de Zwarte Berg. Oei, het stijgt hier wel flink. Boven op de berg is in het domein van Margueritte Yourcenar onze eerste rust in een tent gevestigd. Van de Zwarte Berg gaat het nu stijgend en dalend langs de Kokerelleberg en Meeteren, tot we Berthen bereiken. Daar is in een zaaltje achter de kerk de tweede rust- en kontrole. Geloof me, we hebben er dan al 18 km opzitten. De 33 km verlaat ons. Wij van de 50 worden met de 60 richting Boeschepe gestuurd. Langs onoogelijke weggetjes, waarvan ik me afvraag hoe de parcoursmeesters die gevonden hebben, verloopt de tocht. Magnifieke vergezichten charmeren ons. Ondertussen zien we ook meer en meer pijltjes van andere wandelroutes. Het Heuvelland is zeer in trek bij wandelaars. Ondertussen zijn we op Boeschepeberg, en kunnen we die afdalen - Descente Dangereuse - om dan nadien weer te klimmen. We gaan nu richting Catsberg. Via leuke smalle weggetjes, en dan langs de bronbossen gaan we naar boven. Eens boven luiden de klokken voor de 11 uur mis in de abdij. Net voorbij de abdij is in een zaal de rustpost gevestigd. Het is de middelste rustpost. Hier is ook de bagage gebracht van de wandelaars die dat wensen, en hun reistas van een label voorzien hebben.  Na de soep met brood besluipt me de zin om de extra lus van de 60 km stappers richting Godewaersvelde toch ook mee te doen. Maar ik doe het toch niet, en hou me aan de voorgenomen 50 km. We dalen nu steil de Catsberg af, maar via een andere weg mogen we de Catsberg weer op. Nu komen we uit aan de voet van de hoge mast. Vandaar trekken we het bos in. In eerdere trajekten hebben we al van die holle wegen gehad, nu hebben we ze weer. Het is nu maar een kort trajekt tot Berthen, en vandaar gaan we via hoppevelden terug naar de Zwarte Berg. De hoppe is er trouwens niet meer, alleen de staken en draden zien we. De hoppe zelf is blijkbaar al geoogst. We dalen nu de flanken van de Zwarte Berg af. Dan hebben we een relatief plat gedeelte waar we de Zwarte Berg en de Rode Berg links van ons zien liggen. Zo komen we aan een natuurgebied waar we weer eens langs bospaden mogen stijgen op de Eeuwenhoutheuvel. Vandaar gaat het richting Loker. Hier komen ook de kortere afstanden uitrusten. Vandaar trekken we langs de Lijstermolen naar de Rode Berg. We trekken door de bossen op die berg, En leggen om te eindigen het Tweebergenpad in omgekeerde volgorde af. Iets na vier uur ben ik weer in Utendoale, de startplaats in de dorpskern van Westouter terug.
Besluit:
De inrichters mogen iedereen uitdagen om hun zwerftocht door het West-Vlaamse en Noord-Franse Heuvelland te evenaren. Wie de handschoen opneemt heeft een zware taak voor zich.




De organiserende wandelclub heeft haar website op: www.heuvellandstappers.be
Ook Toebakstapper en Moorecrosser waren er:
http://moorecrosser.skynetblogs.be/?date=20040918&num...
respektievelijk
http://toebakstapper.skynetblogs.be/?date=20040919&nu...

15:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (4)

12-09-04

8-dorpen tocht in Beveren-Waas

In Beveren-Waas gingen op 12 september 2004 voor de 27ste keer de 8-dorpentochten door. Het was een zonnige en droge septemberwandeling.
Iets na zeven uur, stapte ik met andere wandelaars uit de trein. We volgden de pijltjes naar de startplaats. Na iets meer dan een kwartier bereikten we het sportcomplex, waar de wandelingen begonnen. Zo vroeg in de ochtend is er tijd genoeg en ik opteerde gelijk voor de 42 km. Dat was de langste afstand, de kortste was 7 km. Het was die zondag ook open monumenten dag. In elk parcours waren dan ook monumenten opgenomen.
Om alvast honger te krijgen, kregen we in het eerste trajekt een mooie landelijke wandeling, in het begin met lange schaduwen voor ons, en naderhand kwamen we met de lage zon in ons gezicht naar de startplaats terug.
In het tweede trajekt gingen we richting Haasdonk, waarbij we het Hof ter Welle, het Kasteel Cortewalle en het Hof ter Saksen passeerden.
Het was 10u30 toen ik bij de tweede controle was. Die was op de Poerdam in Hoewel nog vroeg was ik wel aan een boterham en een kom soep toe. De marmercake die we bij de start meegekregen hadden, hield ik voor later. 
Dan kregen we een bosrijke wandeling richting Sint Niklaas. In de bossen tussen Beveren en Sint-Niklaas was in de kantine van voetbalclub Red Star de rust en controle gevestigd. Wij van de 42, kregen dan nog een extra noordelijke lus naar Nieuwerkerke. Eens terug bij de Red Star, werden we een lange boswegel ingestuurd, samen met de 30. We verlieten het bos om het Tassijn-kruis te bekijken. Hierna sloeg de schrik me op het hart. In de tuin van een villa waren twee honden, die niet konden waarderen dat er mensen op de weg wandelden en de wandelaars bedreigden en heftig afblaften. Gelukkig was het draadwerk stevig genoeg. Ik vreesde al dat er in de Tassijnslaan een tweede kruis zou bijkomen: "Hier een wandelaar vermoord door twee honden."
Later kwamen we aan het fort van Haasdonk, een Duits fort uit de Eerste Wereldoorlog. Omdat het open monumenten dag was, leidden verschillende gidsen de bezoekers rond. Ik heb me niet aangesloten bij een rondleiding, maar ben wel even door de gangen en kamers gewandeld. Indrukwekkend. Voor mij het hoogtepunt van deze dag.
De volgende kontrole was charmant. Het was het lokaal van vissers aan een visvijver. Reeds 35 kilometer gestapt, nu weer naar Haasdonk. Daar hadden we een rust op de Poerdam, waar we al eerder waren. In de weg terug naar Beveren mochten we nog door de Beekvallei, met haar leuke bruggetjes lopen.
Samenvattend: een mooie en gevarieerde tocht. Het waren 43,41 plezierige kilometers.  



De site van de gemeente Beveren is: http://www.beveren.be/

18:27 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2)

11-09-04

Het vakantiegevoel

Als je in de Westhoek, Frans-Vlaanderen of aan de kust wil gaan wandelen. moet je zeker eens doornemen wat Odette op haar blog geplaatst heeft.
Dit is de URL:
http://ceyfsodette.skynetblogs.be
Het is een informatieve blog. Verrijkend om door te nemen, en gevarieerd.

10:45 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

06-09-04

Ge zijt de eerste niet, en ge zult de laatste niet zijn.

Bewoners zijn soms totaal verrast, als ze een menigte wandelaars voorbij hun verblijf zien passeren. Dit overkwam nu weer een aantal mensen in het noorden van Wachtebeke. Op maandag 6 september 2004, organiseerden het lokaal feestcomite en de WSV De Kwartels voor de derde keer de Langeledetochten. Een kermis in Langelede betekent wat, als je zo de grootte van de tent bekijkt. Die grote feesttent vormde de uitvalbasis voor drie tochten van een zevental kilometer. Met de belbus was ik er iets na 9 uur. Wandelaars waren koffie aan het drinken, en hun kontrolekaart aan het invullen.
Ik begon met lus C en daarna stapte ik lus B. Lus C was een open trajekt dat ons ondermeer langs mooie plassen bracht. Heb ik nu eindelijk eens mooie openstaande waterlelies kunnen fotograferen. Lus B was een wandeling die meer door de bossen liep. Die twee lussen waren samen goed voor zo een een vijftien kilometer wandelen.
We hadden als kwartels dit jaar zo een soort getrouwheidskaart. Iedere keer dat we een eigen wandeling meemaakten werd die afgestempeld. Als een voorgeschreven aantal wandelingen bereikt werd, was dat goed voor een geschenk. Met de wandeling van vandaag was ik aan dat aantal. Ik mocht een mooie en nuttige attentie in ontvangst nemen. Wel tof, die aandacht van het bestuur voor de trouwe leden.Nog een hamburger eten, goede dag zeggen o.m. aan de Snippers - weet ik nu eindelijk ook hoe mijn collega-webloggers eruit zien - en met de belbus weer naar huis.


Snipper logt onder
http://www.wandelverslag.be/
De Kwartels hebben hun URL op:
http://users.belgacom.net/dekwartels/

16:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2)