31-07-04

Langs oude romeinse heirwegen.

Wandelaars gaan voor hun voettochten dikwijls in de voetsporen van anderen. Een typisch voorbeeld zijn de bedevaarten van vroeger. De tochten zijn van het sacrale ontdaan, maar de voettochten worden nog steeds afgelegd.  Er zijn wandelclubs die nog vroeger in de geschiedenis teruggaan. Nog verder dan de middeleeuwen, naar de Romeinse tijd.
Terwijl ik op de Wervikse barbecuetocht de flyers doornam, zag ik daar de VIA ROMANA tussen zitten. De wandelaars trekken als een romeinse legionair van Cassel naar Wervik. Dat is een flinke dagmars van 55 kilometer.
Het is een samenwerkingsverband tussen Viroviacum Romanum en de WSV Wervik. De eerste brengt haar historische kennis in, de andere haar ervaring in het organiseren van wandelingen.
Het lijkt me een wandeling met een aparte dimensie.




Ik hoop maar dat Stefba meestapt, en ons laat genieten van een met foto's verrijkt verslag.
Hij heeft alvast voor een inleiding gezorgd op:
http://toebakstapper.skynetblogs.be/?date=20040805&nu...


10:44 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

De mosselpot

Ik meen me te herinneren dat het museum voor moderne kunsten, het SMAK, van Gent er een groot bedrag voor over had om een mosselpot te kopen.
Wij als wandelaars doen het te voet: een leuke wandeling door gebieden waar vroeger de zee lag, maar nu ingepolderd zijn. En over de leuke dijken.
De mosselfeesten pikken we er gelijk bij:
Plaats van het gebeuren is Philippine, op 28 augustus.
Meer info op:
http://users.belgacom.net/dekwartels/philippine.html

10:02 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

Het is heerlijk een kwartel te zijn

De Kwartelbode is weer uit. Weer een hoop leuke nieuwtjes en wetenswaardigheden. Niet het minst op bladzijde 10. Op bladzijde 10 vinden we de uitnodiging voor het samen zijn ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan van de club.
Niet-leden krijgen de papieren versie van ons tijdschrift niet, maar ze kunnen wel een beetje meegenieten op de website.
http://users.belgacom.net/dekwartels/

09:58 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

29-07-04

Aan de vliet van Canis

Nu op de 25ste juli 2004 neem ik vroeg in de ochtend de boot naar de oostkant van Zelzate, waar vanuit de Patronagestraat de Canisvliettochten starten. De Canisvliet ligt in Nederland, in het Sas van Gent. Het is nog stil op straat. Ook een buur van mij kiest voor de dertig, en we stappen samen op. We passeren het gemeentehuis en gaan langs de visvijver. Niet een mooi begin, want hier in het park wordt er precies meer afval naast de vuilbakken gegooid in plaats van erin. Nu - denk ik dan maar - de wandeling kan dan alleen maar beter worden. Via het voormalig tolkantoor komen we op het industrieterrein van de Karnemelkpolder. En eens hier voorbij wordt het tof. In de dreef zien we naast ons al wilde orchideeën, dat belooft. En dan leidt het parcours ons het gebied van de Canisvliet in. Linten aan de bomen geven aan welke richting we moeten kiezen. Het gras is nog nat. De paden zijn nog niet uitgesleten. Raar is dat we ineens precies in een kriekenbos terecht komen. Vooraleer dit een natuurgebied werd was er hier een boomgaard, met kriekenbomen. Zou het?
Na een goed uur hebben we in de Baeckermat de eerste rust. Dan krijgen we een lus doorheen Westdorpe, langs de Molenkreek. Voor een gedeelte loopt het trajekt achter de huizen langs. Verschillende mensen verschieten als ze vanuit hun veranda ineens al die wandelende passanten zien. "Is het weer zover?" vraagt een dame me. "Dan hou ik liever mijn hond binnen, want anders blaft hij de hele dag. Hij is dat vele volk niet gewoon."
We lopen in Westdorpe ook over de dijk van graaf Jan. Lang, heel lang geleden, maar toch nog geen duizend jaar was dit de scheiding tussen water en land.
De tweede rust is weer in de Baeckermat. Daarna trekken we naar de andere kant van de Canisvliet. En weer worden we verwend in dit gebied. Ogen en oren komen te kort. De hoog opgeschoten struiken, houden de industrie een beetje uit het beeld. Wanneer we het kanaal naderen, worden we via de Passluis naar de brug geleid. Het is een draaibrug, en ze is net gedraaid om een schip door te laten. De Federal Hunter, is de naam van de boot. Ik moet aan jagers in Canada denken, maar dat zal wel niet kloppen. Voor de bareel verzamelen zich de wandelaars, en ontspinnen er zich gesprekken tussen oude bekenden. Als we de brug over kunnen leidt het parcours ons langs oude kanaalarmen. We lopen langs een jachthaven, langs een zwembad. We zien ineens voor ons het huidige kanaal in haar volle lengte, richting Sluiskil. We draaien om en lopen gezwind naar het zuiden. Nu onder de brug door stappen we langs een oude sluis. Zou dit de sas zijn waaraan Sas van Gent haar naam ontleent? Weer aan een kanaalarm en een jachthaven steken we via een ophaalbruggetje over. Dit is niet zo oud, ik heb het nog weten bouwen. Dan lopen we over een bolwerk en zien een glimp van onderaardse gangen, althans de ingang ervan. Langs een kerkhof en een groot parkeerterrein van winkels die er niet meer zijn, komen we aan een spoorweg. Eens de overweg voorbij zijn we toe aan de derde rust. Het is de kantine van een heem waar oudere mensen verblijven. La Redoute noemt het. De bewoners kijken even vreemd maar heten ons hartelijk welkom. "Ik ben 88 jaar en wandel ook nog, maar niet zover" verklaart iemand me.
Van hier worden we naar Assenede gestuurd. De Kwartels zijn van Assenede en vergeten hun eigen gemeente niet. Links hebben we de Poeldijk en rechts de polders van Assenede. Aan een grote verlaten villa zonder dak worden we een populierendreef ingestuurd. Die volgen we tot wanneer we een voormalige spoorweg bereiken. Daar buigen we naar links. Via de Denderdreve en de wijk Vogelzang gaan we naar de brug van Zelzate. Er zijn werkzaamheden aan de brug bezig. Erover gaan kan niet. We worden met een boot over het kanaal gebracht. Onmiddellijk na de overtocht verlaten de 18km stappers ons (=30). De 7km stappers hebben Nederland niet aangedaan en voegen zich bij ons. We stappen nu zuidwaarts. In StJanBaptist hebben we dan onze vierde rust. Het is ondertussen bijna elf uur en ik blijf wat langer zitten, om met een medewandelaar van gedachten te wisselen over de Vierdaagse van de Ijzer.
De rustpost in het gesticht is goed voor een bisnummer, want na een lus langs de bossen ten noorden van Sidmar keren we hier weer terug. Het terrein van de inrichting is mooi onderhouden. Er staan heel wat kunstwerken in en panelen met teksten. Alleen het feit dat dit in het parcours opgenomen is, maakt de wandeling de  moeite waard. Wie zou er ook aan denken om de tuinen van een inrichting te gaan bewandelen? De bewoners zijn wel rare vogels, maar ergens zijn wezelf als wandelaar dat ook.
In de terugweg lopen we nog even tussen de snelweg, de N49, die we niet zien, en een voormalige spoorweg. De sporen en de dwarsliggers zijn er nog, maar zodanig overwoekerd dat het wel heel lang geleden moet zijn dat hier nog een trein gereden heeft. Na een bocht zien we ineens pal voor ons de watertoren, een mooi gezichtspunt. Dan stappen we over een landstrook waar vroeger het zeekanaal lag weer naar de startplaats terug.
Even de vrienden goedendag zeggen, en mooi naar huis voor het middageten. Een wandeling in het thuisfront heeft zo van die voordelen.
---------------
P.S. De Canisvliettochten nemen het behoud van de natuur als uitgangspunt. Wil je een andere tocht waar je het Zelzate met zijn fosfaatgeuren ruikt en zijn vergiftiging ziet, kijk dan even naar de Zingarinitocht op: http://home.planetinternet.be/~guyverhe/zelzate/zingarini...
Waarschuwing: het moet slecht weer zijn om die route als luguber te beleven.
P.S.2 Om een meer positieve nanoot achter te laten. Bekijk ook eens het meer heemkundig georienteerde circuit op:
http://www.geocities.com/guyverhelst/zelzate/turfstekerro...

 

07:59 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1)

23-07-04

De Camino van Jozef en Monique

Wandelmarc deelt op zijn blog mee dat twee mensen uit Moorsele een voettocht naar Santiago hebben ondernomen.
Hun rijk geïllustreerd verslag staat op:
          http://users.skynet.be/pelgrimstocht/
Het is aangenaam om hun reisverslag door te nemen. En er staan goede tips tussen.
Een voorbeeld:
EHBO en persoonlijke verzorging: voetpoeder, ontsmettingsprodukt, magnesiumpillen tegen spierpijnen, imodium tegen diarree, oordopjes( tegen gesnurk van sommige slapers) tensoplast, massage-olie, schaartje en nagelknipper, voetzalf voor vermoeide voeten. alles is in Spanje te koop, neem niet te veel mee.

21:04 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

18-07-04

Nieuwsbrief van de VWJL

De wandelaars die aangesloten zijn bij een VWJL-wandelclub, krijgen om de twee maanden het tijd schrift "Gezond Op Stap" in de bus.
Naast deze papieren uitgave, start de VWJL nu ook met een electronische nieuwsbrief.
Zie de info op:
http://www.vwjl.be/

10:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

17-07-04

Barbeque in Wervik

Vanuit het noorden van Frankrijk, komt de Leie naar België. Eerst vormt ze zowat de zuidergrens van ons land. Ten noorden ervan liggen drie stadjes: Komen, Wervik en Menen. Over Wervik gaat het hier. Op vrijdag 16 juli 2004, richt WSV Wervik haar barbecuetocht in. Als startplaats hebben ze een ontmoetingsplaats in de Kruisekestraatgekozen. Het is een kilometer van het treinstation.
Op deze tocht  hebben de parcoursmeesters verschillende circuits voorzien
Om 9 uur ben ik er. Even de formaliteiten vervullen. Ik vul de 30 km op mijn inschrijvingsstrook in.  En we kunnen langs het kerkje de wijk in. Langs leuke weggetjes komen we aan de Sint-Jansbeek, en vandaar zitten we in het landelijke. Het landelijke wordt nog benadrukt door een windmolen: de Klijtmolen. Vandaar gaat het langs de slingerende Klijtbosstraat naar Kruiseke. De kerk van Kruiseke is geschonken door een Engelse familie. De heilige Rita, patrones der hopeloze gevallen is er prominent aanwezig. Wij wandelaars zijn geen hopeloze gevallen, we trekken naar de voetbalkantine voor de eerste rust. Daarna krijgen we een trajekt met magnifieke uitzichten en we stappen door naar Zandvoorde. Onze tweede rustplaats is in het voormalig gemeentehuis. Nu worden we richting Galgenhuisbossen geleid. De 21 km en de 30 km splitsen zich hier.Eerst wandelen we langs de bosrand, waar de hazelnoten al flink aan het rijpen zijn. Via een brede beukendreef stappen we dan de bossen in. Tussen de bossen hebben we af en toe een weide. De weide moeten we op eigen risico dwarsen, staat er op een bord gemeld. De koeien nemen zich overigens niet de moeite om zich op te richten. De bossen dragen verschillende namen: Kwaweide bos, Veldbos, Sprietbos. In dat trajekt hebben we in Klein Zillebeke onze derde kontrole post. De verantwoordelijk kruist hierbij onze kontrole kaart in een opvallende kleur. Nadat de 21 zich weer bij ons gevoegd heeft verlaten we de bossen om weer in het open landschap met panorama's te komen. De vierde kontrolepost is weer in het voormalig gemeentehuis in Zandhoven. We passeren nog even het geboortehuis van de vader van Jacques Brel en komen in Henegouwen terecht. Het parcours leidt ons door Komen-Waasten. Hier weer een keure aan veldwegels, met gras begroeid en af en toe met steengruis verhard. Ook hier komen we weer percelen met tabaksplanten tegen. Als we de Klijtmolen weer zien, komt ook het einde van de wandeling in zicht. We buigen nog even rechts af. Alle afstanden zijn nu weer samen. Hier geen kontrole meer, maar nog even gratis bevoorrading. Het was ondertussen warm geworden, dus een frisdrank doet dan altijd deugd. Ter afronding wandelen we nog even door de velden, en sluiten af in een sportterrein.
Iets na drie uur kom ik weer in de vertrekzaal aan.
Om de naam van de wandeling eer aan te doen, eerst kip en worst van de BBQ, gegarneerd met sla, tomaat, komkommer en aardappel, gegeten vooraleer weer naar het station te stappen.
 

22:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3)