Vanmorgen nam ik de trein. Doel was Lichtervelde.
In dat Westvlaams dorp richtten de Margrietestappers hun Pirotocht in.
Ik wandelde nog nooit in Lichtervelde en was dus wel wat nieuwsgierig. Bovendien stond er op de flyer "Gratis PIRO". Piro is een lokaal streekbier.
Bij de inschrijving kregen we een bon. Daarmee zouden we op de laatste rust een Piro krijgen.

De rest van de tekst volgt nog. De fotoreeks is er alvast

Dit kreeg mijn blog als resultaat van http://haikuherman.eu/

Zwarte nacht op straat.
Zonder licht zijn we maar als
mensen van altijd.

Vandaag was ik op wandel in Zottegem. Iedere maand richten de Egmontstappers daar op een woensdag een wandeltocht in.
Zo een tocht is altijd weer de moeite waard.
De parcoursmeester weet altijd mooie trajecten uit te stippelen. Ik had al op voorhand naar de wandelkaarten op de website van de wandelclub gekeken. (Klik hier) Ik kende het traject dus zo al een beetje.

Ik opteerde voor de 21 km, volgens een infoblad dat uit hing was dat goed voor 22.5 km wandelplezier. Het waaide lekker.  Tegenwind bij de start. Maar dat betekent natuurlijk wind in de rug op het einde van de wandeltocht. Erg is dat dus niet.
In Zottegem wandel ik graag, en ik kom er dan ook dikwijls. Dat wil echter nog niet zeggen dat ik er alle wegeltjes en paadjes ken. Toch overheerst bij mij het gevoel van herkenning. De Paddestraat ! Hoe vaak heb ik niet over die kasseien gelopen ? Het Jan De Lichte pad ? Nu in de andere richting dan dat ik begin deze maand met de Gentbrugse Zwalmvrienden mocht stappen. Het bedevaartsoord van Antonius ? Vandaag leidden de wandelpijlen ons er niet heen, Ik zag het evenwel wel.

Wat ik ook niet kan nalaten is: ...  op de rustpost een  broodje met braadworst te kopen en te eten. Nu kopen ? Deze keer is dat niet volledig waar. Ik had een heel stuk met Mieke gewandeld en zij trakteerde.  (Annemie bij deze dank. De volgende keer trakteer ik.)

Een van de grote voordelen van de wandelsport is de gezelligheid, en dat weten de Egmontstappers waar te maken.

Dit YouTube filmpje is een trailer van een DVD uit 2006 vol met interviews.
De filmmaker tracht te peilen naar de diepere reden om de weg naar Santiago de Compostela af te leggen.
De interviews zijn in het Spaans,
en ondertiteld in het Engels.

Remember that the Camino is not a race to Santiago, and that its reason of being is to allow time for yourself, to think and meditate, and to enjoy every town and every landscape.

Dit filmpje van YouTube over winterse omstandigheden in Blankenberge.
Zondag is het weer de stormtocht in Blankenberge.
De wandeltocht vorig jaar kende een stormachtig einde.
Een sneeuwval tot en met.
Het moeilijkste van de tocht was thuis te geraken erna.
Het verkeer was totaal ontregeld.
Maar dat zal me niet weerhouden om er dit jaar weer bij te zijn.

Toen ik met een paar wandelvrienden op de duintop stond (klik hier) wisten we nog niet wat het vervolg van de dag ons zou brengen.

Ik dacht zondag morgen in de regen zo van "Dat heb ik hier nog meer mee gemaakt. Thuis keek ik even mijn wandelschrijfsels na. In 2003 schreef ik:

« Twaalf kilometer in de regen, maar een wandelaar kan daar tegen. Zeker als de wandeling goed georganiseerd is, en de rustplaatsen ruim en verzorgd zijn. De wandelclub PWC Merelbeke had op zondag 16 november haar Viggaaltocht. We vertrokken vanuit Zwijnaarde richting De Pinte. Langs smalle weggetjes verlieten we de woonwijken, en nu tussen de open velden, met de paraplu boven ons stapten we tot aan de Oudenaardse Steenweg. Die volgden we een tijdje naar het zuiden, om dan naar Zevergem af te slaan. In de basisschool aldaar was de eerste rustpost, en konden we de paraplu even dichtvouwen en verpozen.
Het tweede trajekt was, naar mijn smaak het mooiste van de wandeltocht. Het leidde ons langs plassen en poelen, en meanderende Schelde-armen. Onder de kale bomen ontbrak vanzelfsprekend de zwarte els niet. Die houdt immers van vocht, en staat graag met de wortels in het water. Dus waarom zou ik klagen dat ik onder een paraplu moet wandelen? »

Dat was 6 jaar geleden. De Scheldevallei behoort tot de gebieden die ik graag bewandel. Zondag 15 XI 2009, dus weer. En weer eens in de regen. Toch 's morgens in de vroegte.  Vanuit Zaal Melac in Zwijnaarde Dorp liet de Postiljon Wandelculb Merelbeke haar Viggaalvrienden wandeltocht vertrekken. Voor de 24ste keer al. Ik koos voor de 18 km. De wandeling omvatte veel natuur. De tocht in de Scheldevallei omvatte het Doornhammeke en het natuurgebied Vaernewyck. Heerlijk stappen op het zacht bladerdek. Het was wel wat zigzaggen om de plassen en de modderstroken te ontwijken. Veel ganzen op het water en veel paddenstoelen in de wegberm. Mooie kleurtinten die glinsteren door de regendruppels. Heerlijk wandelen langs knotbomen. Sommige wilgen waren al geknot. En een zwarte els lliet haar bloederig snijvlak zien, waar haar takken afgekapt zijn.
Als het zo wat minder weer is, is het extra gezellig om wat langere tijd op de rustpost te blijven zitten. De wandelclub zorgde zelfs voor warme rode wijn,  maar zo in de vroege ochtend hou ik het liever bij warme soep. Lekkere pompoensoep, trouwens.

De wandeling had weer veel succes. ¡ Wat een volk in de startzaal ! toen ik er na mijn tocht binnenkwam. Dat is tegen veel mensen goede dag zeggen. Dan een sticker kopen en mijn boekje  laten afstempelen, en nog ruim op tijd aan de bushalte.

De laatkomers hadden met het weer meer geluk dan ik. Die hebben het wel droog gehouden.

Zaterdag vertrok vanuit een schooltje vlakbij de sporthal van Eeklo, een wandeltocht van de Trekvogels.
Ik had gekozen voor de 18.
20,05 km stond na de tocht op mijn GPS. Maar ja, ik had me ook 2 keer mislopen. De 1ste keer werd dat snel hersteld. Een paar wakkere WAK-kers hadden de gele wandelpijl wel gezien, en floten me terug. Dat was nog bij het begin van de tocht. Op het einde heb ik me nog eens mislopen, maar bij de sportvelden is het niet moeilijk om hoe dan ook naar het startlokaal terug te keren, daar heeft een mens geen GPS meer nodig. Die GPS was - denk ik achteraf - de reden waarom ik me mislopen heb: teveel naar dat ding kijken, en te weinig op de pijlen letten.

De tocht verliep langs een parcours, waarbij de woonwijken handig werden vermeden. Het 1ste traject bracht ons via de Koude Keuken doorheen de Lembeekse bossen naar een rustpost bij een boerderij in Lembeke. Een leuke herfstwandeling zo over de wegjes vol met bladeren.

Het tweede traject liet ons een lus maken doorheen het meer open gedeelte van Lembeke. Ik heb hier al  veel gewandeld, en ken hier alveel leuke hoekjes. Het is dan ook plezierig als de wandeling over paadjes loopt die ik nog niet kende. Jammer genoeg heb ik dit traject onder een aanhoudende regen afgelegd.

Terwijl ik in de 2de rustpauze, soep at met een broodje, hield het gelukkig op met regenen. Het 3de traject kon ik dan ook in het droge afleggen. En het lichte windje waaide mijn kleren droog. Het 3de traject volgde voor een stuk de Romeinse heirweg, en ik kon niet nalaten op te merken dat ook later strijdende partijen hier linies uitbouwden. We passeerden zo een kazemat van de Duitse Hollandstellung uit de 1ste WO.

Terug binnen, is het dan even nakaarten over de tocht, en ¿ Hoe kan het anders ? ook over de vele toffe tochten die we in 2009 kenden.

Wandelen in de Hoge Venen. De weg zoeken. Uitkijken waar het pad is, welke weg moet gevolgd worden. Langs de rotspaden naar boven, in het natuurgebied  springen van rots naar rots. Dat alles met ploegen van 4, af te leggen binnen de 30 uur.
Deze uitdaging nemen we voor de 3de keer aan. Daniel, coördinator van het wandeltem 66 "De Doetjes" heeft het team herschikt. Onze taakstelling blijft dezelfde: Met het team volledig aankomen, liefst in 24 uur. En ook misschien nog belangrijker: minstens 1.500 euro verzamelen voor de projecten van OXFAM.

Al 28 trailwalker teams hebben zich ingeschreven voor de editie 2010 van de OXFAM Trail Walk. Meer info op: http://www.oxfamtrailwalker.be/
Voor onze teambladzijde klikt hier.

Deze middag was het zitdag van onze wandelclub in Bistro 't Goe Gevoel.
We konden onze Marching afhalen. Na mijn wandeltocht in Eeklo, stapte ik in Assenede van de bus, om dat boekwerk in ontvangst te nemen.

Wandelen in 2010 kunnen we nog niet, maar plannen alvast wel. Iedere wandelaar heeft zijn eigen afstand en zijn eigen tempo. Iedere wandelplanning is dan ook persoonlijk.

Ik begin met waar ik woon. Dat is Zelzate. Op 10 juli hebben we de 100km van Zelzate, en op 25 juli de Canisvliettochten.
Dan neem ik al de tochten van mijn wandelclub. 8 wandeltochten. Zo te zien zal ik aan 7 ervan kunnen deelnemen.
Derde fase: mijn verlanglijstje: ---> daar ben ik nu mee bezig. Daar zit ook de wandeltocht van De Doetjes bij. (Pinkstermaandag)
Vierde fase is voor later: het invullen van de zondagen, want voor mij is een zondag zonder wandeltocht geen zondag. Ook dat is persoonlijk. Ik kwam vandaag nog een wandelvriend tegen die nooit op zondag wandelt.
5de fase is dan kijken of er leuke weekdagtochten zijn.